ترامپ برنده جایزه دلجویی فیفا شد.
دخالت سیاسی در تصمیمات فیفا، اعتبار و بیطرفی جام جهانی را تضعیف کرده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ترامپ برنده جایزه دلجویی فیفا شد» نوشته بیل ساپوریتو (Bill Saporito) در نیویورک تایمز (New York Times) منتشر شده است. این یادداشت با بررسی مداخله دونالد ترامپ در لغو محرومیت یکی از بازیکنان تیم ملی آمریکا، پیامدهای سیاسی شدن تصمیمات فیفا و چالشهای ناشی از استفاده از فناوری داوری را واکاوی کرده و بر ضرورت حفظ استقلال نهادهای ورزشی برای صیانت از اعتبار رقابتها تأکید دارد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
جام جهانی همواره بر اصل رقابت منصفانه، استقلال داوری و اجرای یکسان قوانین برای همه تیمها استوار بوده است، اما رخدادهای اخیر این اصول را با چالش مواجه کرده است. در حالی که فناوری کمکداور ویدئویی با هدف کاهش اشتباهات انسانی وارد فوتبال شد، افزایش اتکا به آن نه تنها همه اختلافها را از میان نبرده، بلکه در بسیاری از موارد به پیچیدهتر شدن تصمیمات داوری و افزایش ابهام انجامیده است. تصمیمهایی که گاه از درک تماشاگران، بازیکنان و حتی داوران داخل زمین فاصله گرفته و بر روند طبیعی مسابقه اثر گذاشتهاند.
در چنین فضایی، لغو محرومیت فولارین بالوگون پس از تماس رئیسجمهور آمریکا با رئیس فیفا، ابعاد تازهای به این چالش افزود. محرومیتی که بر اساس بازبینی ویدئویی تأیید شده بود، با تصمیم جدید کنار گذاشته شد و بازیکن آمریکایی مجوز حضور در دیدار حساس برابر بلژیک را به دست آورد. این اقدام، اعتراض رسمی فدراسیون فوتبال بلژیک را در پی داشت و این تصور را تقویت کرد که نفوذ سیاسی میتواند بر تصمیمات نهادهای ورزشی اثر بگذارد.
این اتفاق در شرایطی رخ داد که فناوری داوری در دیگر مسابقات نیز با انتقادهای فراوان روبهرو بود. از جمله، مردود شدن گل کرواسی به دلیل تشخیص بسیار جزئی تماس با توپ از طریق حسگرهای الکترونیکی و همچنین مردود اعلام شدن گل دیرهنگام ایران برابر مصر که مانع صعود این تیم شد، نمونههایی از تصمیمهایی بودند که مشروعیت و عدالت استفاده از فناوری را با پرسشهایی جدی مواجه کردند. هرچند این تصمیمها بر پایه مقررات اتخاذ شدند، اما از نگاه بسیاری با روح فوتبال و انصاف ورزشی همخوانی نداشتند.
در پرونده دیدار آمریکا و بوسنی نیز بسیاری معتقد بودند کارت قرمز بالوگون با شدت خطا تناسب نداشت و تصمیم اولیه داور میدان نیز چنین برداشتی را تأیید میکرد. با این حال، بازبینی ویدئویی تفسیر متفاوتی ارائه داد و محرومیت بازیکن قطعی شد. لغو این محرومیت از مسیر سیاسی، نه تنها تصمیم اولیه را زیر سؤال برد، بلکه این نگرانی را ایجاد کرد که قواعد مسابقات برای همه تیمها به یک شکل اجرا نمیشود.
در نهایت، مهمترین سرمایه هر رقابت ورزشی، اعتماد عمومی به بیطرفی برگزارکنندگان و داوران است. اگر این تصور شکل بگیرد که فشار سیاسی یا نفوذ دولتها میتواند بر اجرای قوانین اثر بگذارد، حتی پیشرفتهترین فناوریهای داوری نیز قادر به حفظ اعتبار مسابقات نخواهند بود. استمرار چنین روندی میتواند اعتماد به فیفا، عدالت رقابتهای بینالمللی و اصل برابری میان تیمها را تضعیف کند و جایگاه فوتبال به عنوان ورزشی مبتنی بر قانون و رقابت سالم را با چالش روبهرو سازد./منبع
