داماد ترامپ چگونه جرقهبخش یک شورش در آلبانی شد
پروژههای تفریحی مجلل جرد کوشنر در مناطق حفاظتشده آلبانی، بزرگترین اعتراضات مدنی این کشور را رقم زده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان « داماد ترامپ چگونه جرقهبخش یک شورش در آلبانی شد» نوشته داستین دیسوتو (Dustin DeSoto) و نوئل کینگ (Noel King) در وکس (Vox) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی تظاهرات تودهای گسترده در آلبانی علیه سرمایهگذاریهای انحصاری خانواده ترامپ میپردازد. این متن با اتخاذ لحنی تحلیلی تبیین میکند که طرحهای جاهطلبانه جرد کوشنر و ایوانکا ترامپ برای ساخت ابرپروژههای گردشگری در زیستبومهای حساس این کشور، خشم فروخورده مردم از فساد نهادینه، سوءمدیریت دولتی و فدا شدن منافع ملی پای نخبگان سیاسی را به یک جنبش اعتراضی بیسابقه بدل کرده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
طرحهای بلندپروازانه مستغلات و هتلسازی خانواده دونالد ترامپ در شبهجزیره بالکان، موجی از خشم عمومی و ناآرامیهای اجتماعی گسترده را در آلبانی ایجاد کرده که اکنون به یک جنبش اعتراضی عمیق علیه فساد ساختاری و ناکارآمدی حاکمیتی تبدیل شده است. این تظاهرات تودهای که ناظران بینالمللی آن را بزرگترین آرایش مدنی و اعتراض مردمی در آلبانی پس از فروپاشی کمونیسم در اوایل دهه ۱۹۹۰ توصیف میکنند، تحت عنوان «انقلاب فلامینگو» شناخته میشود. جرقه این طغیان اجتماعی زمانی زده شد که ایوانکا ترامپ و همسرش جرد کوشنر، نماینده پیشین کاخ سفید در امور خاورمیانه، با همراهی سرمایهگذاران بینالمللی، برنامههای خود را برای تصاحب و توسعه جزیرهای راهبردی در دریای آدریاتیک و ساخت اقامتگاههای لوکس گردشگری علنی کردند.
ابعاد فنی این پروژه جنجالی شامل احداث یک شهرک تفریحی فوق مجلل در جزیره «سازان» و ساخت مجتمعهای رفاهی عظیمی با ظرفیت بیش از ۱۰ هزار اقامتگاه توریستی است؛ طرحی که به طور مستقیم پناهگاه حیاتوحش و چشمانداز حفاظتشده «ویوسا-نارتا» را در سواحل جنوب غربی آلبانی نابود خواهد کرد. این اکوسیستم حساس، زیستبوم گونههای در معرض خطر انقراض از جمله فکهای راهب مدیترانهای، دستههای بزرگ فلامینگوها، لاکپشتهای دریایی و صدها گونه از پرندگان مهاجر به شمار میرود. حمایت تمامقد و بسترسازی قانونی ادی راما، نخستوزیر آلبانی، برای واگذاری این اراضی به سرمایهگذاران آمریکایی، خشم فعالان محیطزیست و تودههای مردم را برانگیخته و دولت را به فروش منابع ملی در ازای کسب مشروعیت سیاسی متهم کرده است.
با این وجود، برای جامعه آلبانی، پروژههای هتلسازی کوشنر تنها یک محرک و نقطه عطف برای فوران اعتراضات به شمار میرود؛ چرا که ریشههای اصلی این بحران در سالها فساد اداری، عدم پاسخگویی مقامات دولتی و اتکای محض به مدل اقتصادی مبتنی بر گردشگری لوکس و جذب کورکورانه سرمایهگذاری خارجی نهفته است. معترضان تاکید دارند که این رویکرد انحصاری صرفاً به ثروتمندتر شدن نخبگان سیاسی و دلالان حکومتی منجر شده و هیچ دستاورد ملموسی برای بهبود معیشت، نرخ اشتغال و رفاه شهروندان عادی آلبانی نداشته است؛ امری که به سرخوردگی عمیق نسل جوان از سیستم سیاسی و پیوستن مداوم آنها به صفوف تظاهرات خیابانی انجامیده است./منبع
