انتخابات نمایشی مادورو: اکنون چه خواهد شد؟

دولت مادورو پس از انتخابات جنجالی ریاست‌جمهوری در تاریخ ۲۸ جولای ۲۰۲۴، که به سرقت آرا متهم شد، به دنبال تغییر روایت و کسب ظاهری از مشروعیت بود. دولت با برگزاری انتخابات متعدد، خود را یکی از دموکراتیک‌ترین کشورهای آمریکای لاتین معرفی می‌کند، اما این انتخابات نمایشی برای توزیع منابع، نظارت بر نارضایتی‌ها و ایجاد مشروعیت بین‌المللی طراحی شده است. محبوبیت ماریا کورینا ماچادو و ناکامی دولت در انتشار نتایج شفاف انتخابات پیشین، مادورو را به تسریع برگزاری انتخابات پارلمانی و منطقه‌ای در روز ۲۵ می ۲۰۲۵ واداشت که معمولاً در ماه دسامبر برگزار می‌شود. این انتخابات برای کاهش فشارهای داخلی و خارجی و ایجاد تفرقه در اپوزیسیون برگزار شد. اپوزیسیون با پرسش دشوار مشارکت یا تحریم مواجه بود. پلتفرم متحد دموکراتیک به رهبری ماچادو، مشارکت دو حزب اپوزیسیون را «نابخشودنی» خواند و خواستار تحریم عمومی شد، با این وعده که خیابان‌ها خالی خواهد ماند. به دلیل نبود ناظران بین‌المللی و نفوذ دولت در نهادهای انتخاباتی، تخمین مشارکت دشوار است، اما برخی نظرسنجی‌ها آن را کم‌تر از ۳۰ درصد و حتی تا دوازده درصد برآورد کردند. دولت اعلام کرد در ۱۰ منطقه با بالاترین مشارکت، پروژه‌های ویژه اجرا خواهد کرد. با مشارکت اندک اپوزیسیون، حزب چاویسمو اکثریت کرسی‌های مجلس ملی و تقریباً تمام فرمانداری‌ها، از جمله نوئوا اسپارتا، باریناس و زولیا را تصاحب کرد و ادعای پیروزی کرد.

پس از انتخابات ماه جولای سال ۲۰۲۴، دولت مادورو سرکوب داخلی را شدت بخشید. دیوسدادو کابلو به‌عنوان وزیر کشور منصوب شد و موجی از بازداشت و ارعاب را هدایت کرد. تعداد زندانیان سیاسی که زمانی به بیش از دو هزار نفر رسید، ونزوئلا را به کشوری با بیش‌ترین زندانی سیاسی در نیمکره غربی تبدیل کرد. اگرچه این تعداد کاهش یافته، اما ترس از بازداشت خودسرانه ادامه دارد و بسیاری از شهروندان از اعتراض یا خروج از خانه اجتناب می‌کنند. ماچادو در مخفیگاه است و ادموندو گونزالس اوریتیا، برنده انتخابات ماه جولای سال ۲۰۲۴، به اسپانیا تبعید شد. دولت، داماد گونزالس را ربود که همچنان مفقود است. دولت بایدن تحریم‌های فردی علیه مقامات دولت ونزوئلا اعمال کرد، اما از تحریم‌های بخشی یا لغو مجوزهای نفتی شرکت‌هایی مانند شورون خودداری نمود. دولت ترامپ مجوزهای نفتی را اهرمی برای مذاکره درباره پروازهای اخراج کرد و اعلام کرد مجوز شورون تا تاریخ ۲۷ می ۲۰۲۵ لغو خواهد شد. مادورو برای تحکیم حمایت داخلی، به‌ویژه در میان نظامیان، مراسم تحلیف غیرقانونی در ماه ژانویه سال ۲۰۲۵ برگزار کرد که با حضور محدود رهبران اقتدارگرا همراه بود. دولت، سیستم انتخاباتی را تغییر داد و کیو آر کدهای امنیت برگه‌های رأی را حذف کرد که ابزار اپوزیسیون برای اثبات پیروزی بود. گزارش‌ها از افزایش فعالیت‌های غیرقانونی مانند قاچاق مواد مخدر و استخراج غیرقانونی طلا حکایت دارد.

اپوزیسیون انتخابات را «نمایش مضحک» خواند و ماچادو با پیش‌بینی مراکز رأی‌گیری خالی، خواستار تحریم شد. انریکه کاپریلس رادونسکی مشارکت را برای حفظ قدرت مدنی ضروری دانست، اما اکثریت اپوزیسیون با تحریم موافقت کردند تا مشروعیت دولت را زیر سؤال ببرند. جامعه بین‌المللی عمدتاً واکنشی نشان نداده است. اتحادیه اروپا که انتخابات ماه جولای سال ۲۰۲۴ را رد کرده بود، هنوز اظهارنظری نکرده است. ایالات متحده و کانادا انتخابات را نامشروع و زیان‌بار برای جامعه ونزوئلا و ثبات منطقه‌ای دانستند. در نشستی در مادرید در روز ۲۲ می ۲۰۲۵، در خصوص بحران سیاسی ونزوئلا بحث شد، اما نشانه‌ای از مداخله بین‌المللی دیده نشد.

دولت مادورو از انتخابات برای تشدید مناقشه با گویان بر سر منطقه اسکیبو بهره برد. پس از رفراندوم ماه دسامبر سال ۲۰۲۳، دولت منطقه خیالی «گوانا اسکیبا» را ایالت فدرال معرفی کرد و انتخابات برای هشت کرسی مجلس و یک فرماندار برگزار نمود. دریادار نیل ویلامیزا با ۹۷.۴ درصد آرا فرماندار شد. این اقدام در حالی بود که ونزوئلا هیچ کنترلی بر اسکیبو، که تحت حاکمیت گویان است، ندارد. دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) در روز اول می سال ۲۰۲۵ به ونزوئلا دستور داد از برگزاری انتخابات در این منطقه خودداری کند، اما دولت این دستور را نادیده گرفت. این اقدام بخشی از راهبرد فشار ونزوئلا برای مذاکره بر سر منطقه غنی از منابع اسکیبو است. در آستانه انتخابات، نیروهای گویان در رودخانه کویونی مورد حمله افراد مسلح از خاک ونزوئلا قرار گرفتند که احتمالاً به گروه‌های جنایی مرتبط با دولت وابسته بودند. گویان هرگونه واگذاری سرزمینی را رد کرده و به تصمیم نهایی دیوان بین‌المللی دادگستری امیدوار است.

سیاست ایالات متحده در دولت ترامپ بین مذاکرات محدود برای آزادی گروگان‌ها و اخراج مهاجران و اعمال تحریم‌های سختگیرانه‌تر در نوسان بوده است. در ماه فوریه سال ۲۰۲۵، کاخ سفید مجوز نفتی شورون را لغو کرد و در ماه مارس، تعرفه‌های ثانویه ۲۵ درصدی بر صادرات کشورهایی که نفت ونزوئلا را وارد می‌کنند، اعمال نمود. با این حال، صادرات نفت ونزوئلا به چین، اغلب با برچسب جعلی نفت برزیل، ادامه یافت. گزارش‌ها از تمدید ۶۰ روزه مجوز شورون حکایت دارد، اما احتمالاً این مجوز به‌زودی به مجوز محدود نگهداری تبدیل خواهد شد. سرکوب اپوزیسیون پیش از انتخابات، از جمله بازداشت حدود هفتاد نفر، و استفاده دولت از انتخابات برای پیشبرد ادعاها بر اسکیبو ممکن است واکنش قوی‌تری از کاخ سفید برانگیزد. گزارش‌هایی از برنامه‌ریزی دولت ترامپ برای فشار بیش‌تر بر دولت مادورو و حمایت از انتقال دموکراتیک در ونزوئلا وجود دارد. /منبع