امنیت و دفاعخارجیخاورمیانه

تاکر علیه نومحافظه‌کاران؛ تنش بر سر ایران

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «تاکر علیه نومحافظه‌کاران؛ تنش بر سر ایران» نوشته جک هانتر (Jack Hunter) در ریسپانسیبل استیت کرفت (Responsible Statecraft) منتشر شده است. این یادداشت به تشدید اختلافات میان تاکر کارلسون و مارک لوین، دو چهره رسانه‌ای محافظه‌کار، بر سر سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران می‌پردازد و نشان‌دهنده شکاف عمیق در میان محافظه‌کاران درباره جنگ یا صلح با ایران است. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.


در پنجمین ماه از دور دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، تنش‌ها بین محافظه‌کاران نومحافظه‌کار و مخالفان جنگ با ایران بالا گرفته است. این درگیری به‌ویژه در منازعه میان دو چهره برجسته رسانه‌ای محافظه‌کار، تاکر کارلسون و مارک لوین، آشکار شده است. هنگامی که استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ در غرب آسیا، در مصاحبه‌ای در ماه می اظهار داشت که نومحافظه‌کاران معتقدند جنگ تنها راه‌حل مسائل است، لوین این سخن را توهین‌آمیز تلقی کرد و گفت که واژه «نومحافظه‌کار» توهینی به یهودیان است. این ادعا کارلسون را شگفت‌زده کرد. او در گفت‌وگویی با دیو اسمیت، کمدین و فعال لیبرتارین، با اشاره به احتمال یهودی‌بودن ویتکاف، این اتهام لوین را نشانه‌ای از «اوج دیوانگی» دانست.

این اظهارات خشم لوین را برانگیخت. روز پنج‌شنبه، کارلسون در پستی طولانی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که لوین در کاخ سفید حضور داشته و برای جنگ با ایران لابی می‌کند، در حالی که خود قصد شرکت در هیچ جنگی را ندارد و خواستار اعزام سربازان آمریکایی است. لوین و همفکرانش در واشنگتن ادعا می‌کنند که ایران در آستانه ساخت سلاح هسته‌ای است و باید متوقف شود. کارلسون این ادعا را دروغ خواند و تأکید کرد که هیچ اطلاعات معتبری وجود ندارد که نشان دهد ایران در حال ساخت بمب هسته‌ای است یا برنامه‌ای برای آن دارد. او در مقاله‌ای ۱۰ پاراگرافی، استدلال‌های نومحافظه‌کاران برای جنگ با ایران را رد کرد و به‌طور خاص به مواضع لوین اشاره نمود.

کارلسون درباره غنی‌سازی اورانیوم اظهار داشت که بسیاری از آمریکایی‌ها در صورت وقوع جنگ با ایران جان خود را از دست خواهند داد، اما افرادی مانند لوین به این موضوع اهمیتی نمی‌دهند. او افزود که نومحافظه‌کاران خواستار توقف کامل غنی‌سازی اورانیوم در ایران هستند، در حالی که می‌دانند ایران این شرط را نمی‌پذیرد و این خواسته عملاً برای کشاندن دولت ترامپ به سمت جنگ تغییر حکومت در ایران طراحی شده است. تریتا پارسی، معاون اجرایی مؤسسه کوئینسی، با بازنشر پست کارلسون، بر اهمیت سخنان او درباره غنی‌سازی تأکید کرد و گفت که کارلسون به‌درستی به بن‌بست مذاکرات اشاره کرده و توصیه کرده است که ترامپ شرط غیرواقعی توقف کامل غنی‌سازی را کنار بگذارد. پارسی این موضع را گامی مهم خواند.

رو خانا، نماینده دموکرات کنگره از کالیفرنیا، نیز با بازنشر پست کارلسون نوشت که جنگ با ایران نباید رخ دهد و جنگ عراق بزرگ‌ترین اشتباه سیاست خارجی قرن بیست‌ویکم بود. او تأکید کرد که آمریکایی‌ها، از هر دو طیف سیاسی، خواهان جنگ‌های بی‌فایده نیستند. مت گیتز، نماینده سابق جمهوری‌خواه از فلوریدا، نیز با بازنشر پست کارلسون از آن حمایت کرد. اندرو دی، سردبیر ارشد مجله امریکن کانسروتیو، حضور لوین در کاخ سفید را در این مرحله از مذاکرات خطرناک دانست و ابراز امیدواری کرد که جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، و تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی، که هر دو مخالف جنگ با ایران هستند، تأثیرات مثبتی بر تصمیم‌گیری‌ها داشته باشند.

کارلسون در پایان پست خود نوشت که افرادی مانند لوین به دنبال راه‌حل صلح‌آمیز با ایران نیستند، با وجود مزایای آشکار چنین رویکردی برای آمریکا. او افزود که این افراد هر کسی را که از مذاکره حمایت کند، خائن یا متعصب می‌خوانند و حتی ادعا می‌کنند که ویتکاف، که اهل لانگ آیلند است، ابزار مخفی پادشاهی‌های اسلامی است. کارلسون این افراد را «ترسناک» توصیف کرد و از مخاطبان خواست دعا کنند که ترامپ به توصیه‌های آن‌ها توجه نکند.

در مقاله‌ای در اواخر ماه می اشاره شده بود که صداهای رسانه‌ای نومحافظه‌کار در حال کم‌رنگ‌شدن در برابر تأثیرگذاران جدید محافظه‌کار، لیبرتارین و مستقل هستند که عمدتاً ضدجنگ‌اند. کارلسون، که اکنون بزرگ‌ترین چهره محافظه‌کار پس از ترامپ محسوب می‌شود، به‌طور مداوم با هرگونه دخالت آمریکا در جنگ‌های جدید مخالفت کرده است، برخلاف لوین که سال‌هاست از طریق پلتفرم‌های بزرگ خود در رادیو و فاکس‌نیوز، سیاست خارجی نومحافظه‌کارانه را ترویج می‌کند. کارلسون از پلتفرم گسترده‌تر خود در رسانه‌های اجتماعی برای مقابله با این دیدگاه استفاده می‌کند. تا لحظه نگارش این متن، پست کارلسون درباره لوین و ایران بیش از ۵.۴ میلیون بازدید داشته است. این تقابل نشان‌دهنده شکاف عمیق در میان محافظه‌کاران درباره سیاست خارجی آمریکا و به‌ویژه رویکرد به ایران است./ منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا