اشتباه آمریکا در قبال هند، شخصی‌کردن تجارت است

وضع تعرفه‌های پنجاه‌درصدی آمریکا علیه هند، که از بالاترین تعرفه‌ها در دوران دولت ترامپ محسوب می‌شود، با واکنش سرسختانه‌ای از سوی دهلی‌نو مواجه شده است. این تعرفه‌ها اگرچه ممکن است در نظر واشنگتن بخشی از روند چانه‌زنی تجاری تلقی شود، اما در هند به‌شکل تهدیدی علیه حاکمیت ملی و حیثیت سیاسی دیده می‌شود. نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند به‌دلیل فشارهای داخلی و نقشی که در سیاست‌گذاری اقتصادی کشور دارد، نمی‌تواند به‌راحتی در برابر چنین اقداماتی کوتاه بیاید.

سیاست‌های اخیر دولت آمریکا، به‌ویژه لحن و شیوه بیان برخی اتهام‌ها، موجب تخریب فضای اعتماد شده است. از جمله این موارد، اظهارات پیتر ناوارو، مدیر سابق شورای تجارت ملی کاخ سفید مبنی بر اینکه «جنگ اوکراین، جنگ مودی است»، مایه تعجب بسیاری شده، حتی برای ولادیمیر پوتین. این‌گونه سخنان در حالی مطرح می‌شود که حتی اگر بتوان از نظر راهبردی، خرید نفت هند از روسیه را نقد کرد، لحن و نحوه بیان چنین نظراتی در فضای سیاسی هند بسیار تاثیرگذارتر است.

در کنار این، سایر مقامات آمریکایی نیز لحن مشابهی در پیش گرفته‌اند. ترامپ اقتصاد هند را در کنار روسیه «مرده» توصیف کرده و وزیر خزانه‌داری، هند را در جریان جنگ «سودجو» نامیده است. وزیر بازرگانی آمریکا نیز ویزای محبوب اچ۱-بی را که از اهمیت زیادی برای جامعه مهاجر هندی برخوردار است، «کلاه‌برداری» خوانده است.

در همین فضا، انتصاب سرجیو گور به‌عنوان سفیر جدید آمریکا در هند و هم‌زمان به‌عنوان فرستاده ویژه در امور آسیای جنوبی و مرکزی، بدون اطلاع رسمی قبلی به مقامات هندی، بیش از آنکه به تقویت روابط کمک کند، مایه دلخوری شده است. واکنش سرد وزیر امور خارجه هند به این انتصاب، حاکی از نوعی بی‌اعتمادی فزاینده است. در زمانی که روابط دو کشور نیازمند حفظ سنت‌های دیپلماتیک و اعتمادسازی است، چنین انتصاب‌هایی می‌تواند پیامدهای منفی داشته باشد.

در چنین شرایطی، برای بازسازی روابط دوجانبه و پیشبرد گفت‌وگوهای اقتصادی، آنچه اهمیت دارد حفظ آرامش و پرهیز از شخصی‌سازی مسائل است. اگر هند درک کند که این تعرفه‌ها بخشی از یک فرآیند موقتی برای توازن در روابط تجاری هستند و نه ابزار فشار یا تحقیر، می‌توان زمینه را برای اصلاحات داخلی و در نهایت دستیابی به توافق فراهم کرد. مودی نیاز دارد فضای سیاسی لازم برای انجام اصلاحات در حوزه‌های حساس اقتصادی و کشاورزی را در اختیار داشته باشد، اما هرگونه برداشت از عقب‌نشینی در برابر فشارهای آمریکا، می‌تواند جایگاه سیاسی او را تضعیف کند.

چنانچه جریان گفت‌وگوها و اقدامات اقتصادی به شکلی هدایت شود که هند احساس کند به‌عنوان یک شریک برابر در نظر گرفته می‌شود، احتمال توافقی متوازن همچنان وجود دارد. اما در صورتی که روند کنونی ادامه یابد و لحن تحقیرآمیز جایگزین دیپلماسی شود، نه‌تنها راه‌حل‌های تجاری به بن‌بست می‌رسند، بلکه دستاوردهای ۲۵ سال گذشته در روابط آمریکا و هند نیز ممکن است از بین برود.

هرچند اقدامات فعلی دولت ترامپ در ظاهر متمرکز بر سیاست تجاری است، اما تبدیل‌شدن این سیاست‌ها به مسائلی شخصی، موجب انسداد در روند مذاکرات و کاهش احتمالات موفقیت می‌شود. روابط بین کشورها، به‌ویژه در حوزه تجارت، باید مبتنی بر منافع متقابل باشد. اگر این اصل فراموش شود، دیگر راه برای همکاری باقی نمی‌ماند./ منبع