در سال ۱۹۳۷، حاییم وایزمن، رهبر جنبش صهیونیسم در اروپا، بیشتر یهودیان اروپا را «غبار چرخهای تاریخ» توصیف کرد؛ چراکه بهزعم او، این افراد فاقد فرهنگ بودند و به همین دلیل، در چشم جنبش صهیونیستی جایگاهی در فلسطین نداشتند. وایزمن خواهان جذب یهودیانی ثروتمند، نیرومند و فرهیخته بود؛ دیگر یهودیان میبایست سرنوشتی را بپذیرند که قدرتهای اروپایی برایشان رقم میزنند. رهبران صهیونیست، یهودستیزی رایج در اروپا را درونی کرده بودند و از همینرو، مانند یهودستیزان و نازیها، بیشتر یهودیان را انسانهایی فرودست میپنداشتند.
