ترامپ؛ فاجعه‌ای برای اوکراین و آمریکا

دونالد ترامپ شخصیتی است که سیاست‌ها و عملکردش آثار منفی عمیقی بر آمریکا و اوکراین گذاشته است. از زمان بازگشت ترامپ به قدرت در سال ۲۰۲۵، جایگاه بین‌المللی آمریکا به شکل محسوسی تضعیف شده و این کشور بخشی از اعتبار، انسجام راهبردی و اعتماد دیپلماتیک خود را از دست داده است. در این چارچوب، نحوه برخورد واشنگتن با جنگ اوکراین نمونه‌ای روشن از افول رهبری آمریکا معرفی می‌شود.

در بخش مربوط به اوکراین، تأکید می‌شود که منافع آمریکا آسیب دیده است. نیروهای روسیه بارها شرکت‌های آمریکایی فعال در اوکراین، از جمله کوکاکولا و کارگیل، را هدف قرار داده‌اند، اما کاخ سفید واکنش مؤثری نشان نداده است. این بی‌عملی نشانه‌ای از بی‌توجهی گسترده‌تر دولت ترامپ به منافع اقتصادی و راهبردی متحدان آمریکا توصیف می‌شود و این تصور را ایجاد کرده است که آمریکا دیگر از حضور تجاری خود در خارج به‌طور قابل اعتماد دفاع نمی‌کند.

سرقت نفت ونزوئلا توسط آمریکا عاملی برای تبدیل شدن آمریکا به کشوری یاغی است که منافع مالی آن به ترامپ و خانواده‌اش می‌رسد. چنین اقداماتی اقتدار اخلاقی آمریکا را تخریب کرده و تصور فساد در بالاترین سطوح قدرت را تقویت کرده است.

روابط دیپلماتیک واشنگتن با متحدان غربی نیز آسیب‌دیده توصیف می‌شود. اظهارات ترامپ درباره گرینلند و دانمارک موجب کاهش اعتماد شرکای اروپایی دانسته شده و اشاره او به کانادا به‌عنوان «پنجاه‌ویکمین ایالت» رفتاری توهین‌آمیز و بی‌ثبات‌کننده قلمداد می‌شود. این مواضع اعتماد متحدان سنتی به قابلیت اتکای آمریکا را کاهش داده و حتی رهبری کانادا نیز اعتماد خود را به دولت کنونی آمریکا از دست داده است.

در بخش نظامی، تمرکز اصلی بر غرب‌آسیا و ایران است. عملیات نظامی آمریکا اقدامی تحریک‌نشده و فاقد انسجام راهبردی توصیف می‌شود که بدون دستیابی به اهداف روشن، به تلفات غیرنظامیان انجامیده است. باوجود ادامه درگیری‌ها، توان غنی‌سازی ایران همچنان پابرجاست و آمریکا قادر به کسب پیروزی قاطع نیست. در نتیجه، قدرت نظامی آمریکا ابزاری برای تخریب بدون موفقیت راهبردی معرفی می‌شود.

پیامدهای اقتصادی این سیاست‌ها نیز مورد توجه قرار گرفته است. افزایش قیمت جهانی نفت، فشار مستقیم بر مصرف‌کنندگان آمریکایی وارد کرده و افکار عمومی داخلی نیز عمدتاً مخالف جنگ‌های جاری توصیف شده است. این وضعیت عامل تشدید فشارهای سیاسی و اقتصادی داخلی است.

نمونه‌هایی تاریخی مانند روابط آمریکا و ایران در جنگ جهانی دوم، کودتای ۱۹۵۳، مداخلات دوران جنگ سرد، جنگ ویتنام، تحولات شیلی و حملات ژاپن، سیاست‌های کنونی را ادامه سنت مداخله‌گرایی آمریکا معرفی می‌کند. با این حال، اوکراین در این روایت کشوری معرفی می‌شود که با وجود کاهش حمایت آمریکا، توان نظامی و مقاومت خود را تقویت کرده و ضمن حفظ تمامیت ارضی، در برابر پیشروی روسیه ایستادگی کرده است. هم‌زمان با کاهش نفوذ جهانی آمریکا، اوکراین به بازیگری مستقل‌تر و متکی به توان داخلی تبدیل شده است. این روند ادامه‌دار است./ منبع