خارجیخاورمیانهنظام بین‌الملل و نهادها

آیا بقای اسرائیل بدون غرب ممکن است؟ این پرسش، آینه‌ای برای سنجش قدرت جمعی ماست

به گزارش اطلس دیپلماسی، مقاله‌ای با عنوان «آیا بقای اسرائیل بدون غرب ممکن است؟ این پرسش، آینه‌ای برای سنجش قدرت جمعی ماست» که به قلم دکتر رمزی بارود (Ramzy Baroud)، در میدل‌ایست‌مانیتور (Middle East Monitor)، منتشر شده است، استدلال می‌کند که اسرائیل به دلیل وابستگی کامل به حمایت نظامی، سیاسی و اقتصادی غرب، به‌ویژه آمریکا، قادر به بقا به‌تنهایی نیست و ادامه نسل‌کشی در غزه و بی‌ثباتی منطقه‌ای، بخشی از ساختار استعماری آن است. نویسنده خواستار اقدام قاطع کشورهای منطقه و جهان برای قطع حمایت از اسرائیل و تحقق عدالت برای فلسطینیان است. در ادامه چکیده این مقاله را می‌خوانید.


نسل‌کشی اسرائیل در غزه و جنگ‌های منطقه‌ای ناشی از آن، دو حقیقت کلیدی را آشکار کرده است: نخست، اسرائیل عامدانه امنیت و ثبات غرب آسیا را با اقدامات خود تضعیف می‌کند؛ دوم، این رژیم بدون حمایت گسترده نظامی، سیاسی، و اقتصادی غرب، به‌ویژه آمریکا، قادر به ادامه حیات نیست. این دو موضوع به هم پیوسته‌اند: قطع حمایت غرب می‌تواند غرب آسیا را از وضعیت انفجاری دهه‌های اخیر، که از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به دلیل تشدید حملات اسرائیل به غزه به اوج رسیده، نجات دهد. بیش از ۵۶ هزار فلسطینی، از جمله هفده هزار کودک و ۲۸ هزار زن، در این جنگ کشته شده‌اند، و انتظار می‌رود این آمار با بررسی دقیق‌تر افراد مفقود افزایش یابد. خروج اسرائیل از غزه و اجازه به بازسازی این منطقه ویران‌شده، می‌تواند گامی به سوی بازگشت به شرایط عادی باشد، به شرطی که حقوق غیرقابل‌انکار فلسطینیان، از جمله حق تعیین سرنوشت، در چارچوب نظامی بین‌المللی مبتنی بر حقوق بشر و قوانین بین‌المللی تضمین شود. اصل «حق با زور است» باید از معادلات سیاسی حذف شود و کشورهای عربی و اسلامی باید متحد شوند تا از فلسطینیان حمایت کرده و مانع تفرقه‌افکنی اسرائیل در منطقه شوند.

از منظر استعماری اسرائیل، توقف این اقدامات غیرممکن است. به نقل از پاتریک وولف، «تهاجم یک ساختار است، نه یک رویداد»؛ به این معنا که جنگ‌ها و اشغال‌های اسرائیل، از پیدایش در سال ۱۹۴۸ تا نسل‌کشی کنونی در غزه، بخشی از یک ساختار قدرت طراحی‌شده برای حذف بومیان فلسطینی است. ادعای اسرائیل مبنی بر اینکه اقداماتش پس از ۷ اکتبر صرفاً واکنشی و انتقام‌جویانه بوده، گمراه‌کننده است. اظهارات بنیامین نتانیاهو در همان روز، مبنی بر تبدیل غزه به «جزیره‌ای متروک»، اهداف استعماری اسرائیل را آشکار می‌کند. این اقدامات نه تصادفی، بلکه بخشی از راهبردی مداوم برای تثبیت سلطه استعماری است.

اسرائیل به شبکه‌ای از حامیان غربی وابسته است که آن را به‌عنوان دژ استعماری غرب در غرب آسیا می‌بینند. جو بایدن در جولای ۲۰۲۲ این رابطه را «عمیق» و مبتنی بر «ارزش‌های مشترک» توصیف کرد؛ ارزش‌هایی که ظاهراً توجیه‌کننده حمایت آمریکا از نسل‌کشی در غزه هستند. با این حال، نسل‌کشی جاری باعث شده برخی کشورهای غربی، مانند اسپانیا، نروژ، ایرلند، و اسلوونی و بسیاری از کشورهای غیرغربی، در اقدامی بی‌سابقه علیه جنگ اسرائیل، نتانیاهو و ایدئولوژی افراطی او موضع بگیرند. اسپانیا، به رهبری پدرو سانچز، خواستار تعلیق توافقنامه تجارت اتحادیه اروپا-اسرائیل (از سال ۲۰۰۰) شده است، که نشان می‌دهد پیوند «ناگسستنی» با غرب قابل گسستن است. این تحولات نشان‌دهنده تغییر در دیدگاه برخی دولت‌ها نسبت به حمایت بی‌قیدوشرط از اسرائیل است.

۲۱ ماه نسل‌کشی بی‌امان در غزه نشان داده اسرائیل یک دولت وابسته است که بدون کمک‌های گسترده غرب نمی‌تواند جنگ‌های خود را پیش ببرد، از خود دفاع کند، یا اقتصادش را حفظ کند. ادعاهای پیشین برخی مقامات اسرائیلی درباره استقلال، مانند اینکه اسرائیل «ستاره‌ای دیگر در پرچم آمریکا نیست»، جای خود را به درخواست‌های مکرر برای کمک‌های نظامی و اقتصادی آمریکا داده است. فلسطینیان با شجاعت افسانه‌ای در برابر اشغال نظامی و آپارتاید مقاومت می‌کنند، اما حامیان عدالت، صلح، و قوانین بین‌المللی باید با اعمال فشار بر دولت‌های حامی اسرائیل، به‌ویژه آن‌هایی که تسلیحات مورد استفاده در نسل‌کشی را تأمین می‌کنند، اقدام قاطعی انجام دهند. موضع‌گیری‌هایی مانند اسپانیا، که خواستار قطع دسترسی اسرائیل به ابزارهای جنگی است، می‌تواند الگویی برای دیگران باشد. اگر کشورهای بیش‌تری این موضع را اتخاذ کنند، اسرائیل از منابع لازم برای ادامه نسل‌کشی محروم خواهد شد.

باید همبستگی جهانی برای پاسخگو کردن اسرائیل و حامیانش شکل بگیرد. کشورهای عربی و اسلامی باید از تفرقه پرهیز کنند و با اتحاد، از حقوق فلسطینیان دفاع کنند. فشار جمعی بر دولت‌های غربی، به‌ویژه آمریکا، برای توقف حمایت از ساختار استعماری اسرائیل، نه‌تنها برای تحقق صلح عادلانه، که برای بقای مردم فلسطین ضروری است. این اقدام می‌تواند غرب آسیا را از چرخه خشونت و بی‌ثباتی رها کند و به فلسطینیان فرصتی برای بازسازی و دستیابی به حقوقشان بدهد./ منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا