پیت هگست، مرد ایده‌ها
هگست طرح‌های متعددی برای اصلاح ارتش ارائه کرد، اما پیامش با مناقشات سیاسی آمیخته شد.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان «پیت هگست، مرد ایده‌ها» نوشته تام نیکولز (Tom Nichols) در نشریه آتلانتیک (The Atlantic) منتشر شده است. این یادداشت سخنرانی هگست درباره آینده نیروهای مسلح آمریکا را بررسی می‌کند و بر تنش میان برخی پیشنهادهای اصلاحی، برنامه‌های فناوری و بازسازی ساختار دفاعی از یک سو و رویکردهای فرهنگی و سیاسی او از سوی دیگر تمرکز دارد. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، در سخنرانی سالانه خود درباره وضعیت نیروهای مسلح، مجموعه‌ای گسترده از طرح‌ها و ایده‌ها را برای تغییر ساختار ارتش، توسعه فناوری‌های نظامی و بازتعریف اولویت‌های دفاعی کشور مطرح کرد. بخشی از این پیشنهادها به مسائل واقعی در ساختار وزارت دفاع مربوط می‌شود، اما نحوه طرح آنها، به‌ویژه در زمینه وفاداری سیاسی، مناقشات فرهنگی و نقش نهادهای مدنی، بحث‌هایی درباره جهت‌گیری مدیریت دفاعی آمریکا ایجاد کرده است.
یکی از محورهای اصلی سخنرانی، کاهش شمار ژنرال‌ها و دریاسالارهای ارتش بود. تعداد افسران ارشد نظامی آمریکا پیش‌تر نیز از طریق قوانین کنگره محدود شده و در سال‌های گذشته کاهش یافته است. هگست پیشنهاد کاهش بیشتر این رده‌ها را با هدف کوچک‌تر کردن ساختار بوروکراتیک پنتاگون مطرح کرده است. کاهش لایه‌های مدیریتی و حذف موقعیت‌های زائد می‌تواند از منظر سازمانی به ساده‌تر شدن ساختار فرماندهی منجر شود، اما نحوه اجرای آن اهمیت تعیین‌کننده دارد.
در سخنان هگست، کاهش تعداد فرماندهان صرفاً به اصلاح سازمانی محدود نماند و با مسئله «پاسخگویی» و وفاداری به رویکردهای مورد نظر وزیر دفاع پیوند خورد. روشن نبودن معیارهایی که بر اساس آنها برخی فرماندهان ممکن است برکنار شوند، این نگرانی را مطرح کرده است که اصلاح ساختار فرماندهی می‌تواند با ملاحظات سیاسی درهم‌آمیخته شود. تفاوت میان حذف یک سمت زائد و کنار گذاشتن یک مقام ارشد به دلیل اختلاف دیدگاه با وزیر، از منظر حکمرانی نظامی و روابط غیرنظامیان با ارتش اهمیت اساسی دارد.
هگست همچنین از ایجاد فرماندهی جدیدی برای جنگ‌افزارهای خودمختار خبر داد. جنگ‌های اخیر، از جمله در اوکراین و ایران، اهمیت پهپادها، سامانه‌های بدون سرنشین و دیگر فناوری‌های نامتقارن را برجسته کرده‌اند و توجه بیشتر ارتش آمریکا به این حوزه با تحولات میدان نبرد همخوان است. با این حال، جزئیات مربوط به ضرورت ایجاد یک فرماندهی مستقل، ساختار آن و میزان منابع مورد نیاز هنوز روشن نشده است. ایجاد نهاد جدید نیز در شرایطی مطرح شده که کاهش بوروکراسی یکی از شعارهای اصلی وزیر دفاع بوده است.
طرح دیگری با عنوان «پروژه مریدین» به آینده جنگ و نوآوری نظامی اختصاص دارد. برای این پروژه، ایلان ماسک، نیوت گینگریچ و پالمر لاکی به‌عنوان چهره‌های اصلی ایده‌پردازی معرفی شده‌اند. حضور افراد خارج از ساختار سنتی دفاعی می‌تواند دیدگاه‌های فناورانه و غیرمتعارف را وارد فرایند سیاست‌گذاری کند، اما تجربه، تخصص و نقش دقیق هر یک در تصمیم‌سازی نظامی همچنان محل توجه است. ضرب‌الاجل چهارماهه تعیین‌شده برای ارائه نتایج نیز نشان می‌دهد این طرح در مرحله‌ای آزمایشی و سریع طراحی شده است.
هگست همچنین طرح «FORTRESS America» را مطرح کرده که بر خودکفایی زیرساختی پایگاه‌های نظامی، از جمله تأمین انرژی، تأکید دارد. هدف اصلی، افزایش تاب‌آوری تأسیسات نظامی در صورت حمله یا اختلال داخلی است. پیشنهاد رقابت میان ایالت‌ها برای ساخت پایگاه‌های نظامی جدید نیز بخش دیگری از برنامه اوست؛ طرحی که می‌تواند سرمایه‌گذاری دفاعی را به مناطق جدید هدایت کند، اما هم‌زمان پرسش‌هایی درباره اولویت‌بندی منابع و نیاز واقعی به تأسیسات تازه ایجاد می‌کند.
بخش قابل توجه دیگری از سخنرانی به مسائل فرهنگی اختصاص داشت. هگست از معیارهای سخت‌گیرانه‌تر برای نیروهای نظامی، از جمله آمادگی جسمانی، سخن گفت و نسبت به دانشگاه‌ها و برنامه‌های آموزشی سنتی نیروهای مسلح موضع انتقادی گرفت. او همچنین خواهان ایجاد برنامه‌های جدید نظامی در چند دانشگاه شد و بر مؤسساتی تأکید کرد که از نظر او با ارزش‌های مذهبی و سنت‌های تاریخی مورد نظرش همخوانی بیشتری دارند.
در نهایت، سخنرانی هگست مرز میان اصلاحات سازمانی، نوسازی فناوری و مناقشات سیاسی-فرهنگی را کم‌رنگ کرد. توسعه جنگ‌افزارهای خودمختار، افزایش تاب‌آوری پایگاه‌ها و بازنگری در ساختار فرماندهی از موضوعات مهم سیاست دفاعی آمریکا هستند، اما نحوه تعریف مأموریت‌ها، تخصیص منابع و تعیین معیارهای انتصاب و برکناری فرماندهان می‌تواند بر کارآمدی و استقلال ساختار نظامی اثر بگذارد. هم‌زمان، تقابل علنی با رسانه‌ها و دانشگاه‌ها و تأکید بر شکاف‌های فرهنگی، دامنه سخنرانی را از مسائل صرفاً دفاعی فراتر برد و آن را به بخشی از منازعات گسترده‌تر سیاسی و اجتماعی آمریکا تبدیل کرد./ منبع
