آیا فعالان سیاسی به کنگره راه پیدا میکنند؟
دو زن فعال سیاسی جوان تلاش میکنند با شعار عدالت اجتماعی و خوداتکایی وارد کنگره آمریکا شوند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «آیا فعالان سیاسی به کنگره راه پیدا میکنند؟» نوشته لارا فلندرز (Laura Flanders) در نیشن (Nation) منتشر شده است و به بررسی خیزش نسل تازهای از سیاستمداران میپردازد که با تکیه بر ارزشهای عدالتخواهانه، رد کمکهای مالی کلان و اتکای مستقیم به سازماندهی اجتماعی تلاش دارند مسیر سیاست آمریکا را دگرگون کنند و توازن نیروها در درون حزب دموکرات را به چالش بکشند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
پیرو پیروزیهای گسترده دموکراتها در انتخابات اخیر، از جمله موفقیت زهران ممدانی در نیویورک که بهرغم حملات جمهوریخواهان و دموکراتهای میانهرو توانست با اتکا به پایگاه مردمی خود پیروز شود، گفتوگویی درباره پیامدهای این وضعیت میان کوری بوش و کت ابوغزاله شکل میگیرد.
این دو فعال سیاسی بر این باورند که خیزش دوباره جنبشهای عدالتخواهانه و مطالبه مردمی برای کرامت، انسانیت و نمایندگی واقعی، فضای انتخابات را تغییر داده است. آنان تأکید میکنند که ناکامی جناح راست در ارائه برنامههای محبوب و رفتارهایی که بهطور گسترده غیر قابلقبول تلقی میشود، رأیدهندگان را بهسمت گزینههای مترقیتر سوق داده است. کت ابوغزاله که در رقابت برای نمایندگی حوزه نهم ایلینوی قرار دارد، از شیوه متفاوت کارزارش میگوید؛ کارزاری که هدف آن صرفاً تبلیغ سیاسی نیست، بلکه با توزیع مواد غذایی، برگزاری برنامههای حمایتی و تبدیل دفتر کارزار به مرکز کمکرسانی، تلاش میکند بهطور ملموس زندگی مردم را بهبود دهد. او میگوید این نوع سیاستورزی میتواند اعتماد ازدسترفته مردم را بازسازی کند.
کوری بوش نیز که برای بازپسگیری کرسی حوزه نخست میزوری میجنگد، بر تجربهاش در کنگره و ضرورت داشتن نمایندگانی تأکید میکند که نهتنها برای حوزه خود کار کنند، بلکه حاضر باشند برای آن بجنگند. او با اشاره به فشارهای دولت ترامپ و پیامدهای آن در جوامع آسیبپذیر، توضیح میدهد که مردم توان صبرکردن تا انتخابات بعدی را ندارند و نیازمند اقدام فوری هستند. بوش همچنین به پیشینه شخصی خود اشاره میکند؛ زندگی در خودرو بههمراه دو فرزند، اتکا به برنامههای حمایتی مانند کمک تغذیه تکمیلی (SNAP) و برنامه زنان، نوزادان و کودکان (WIC) و آشنایی نزدیک با دشواریهایی که بسیاری از رایدهندگان تجربه میکنند. او همین تجربه زیسته را دلیل تعهد و سخنگفتن بیپروای خود میداند. در ادامه، ابوغزاله مسیر متفاوت خود را تشریح میکند؛ او با پیشزمینهای در خانوادهای جمهوریخواه در تگزاس بزرگ شده اما زندگی در آریزونا و مواجهه با نابرابریهای آموزشی و اقتصادی، دیدگاهش را دگرگون کرد.
از سال ۲۰۱۶ به کارزارهای مترقی پیوست و سپس در مؤسسه مدیا مترز به تحلیل جریان راست افراطی پرداخت. بهگفته او، میلیاردها دلار برای شکلدهی به نظامی از اطلاعات نادرست هزینه شده و مبارزه با این وضعیت نیازمند تلاشهای هدفمند برای روشنسازی افکار عمومی است. ابوغزاله همچنین درباره اتهاماتی که علیه او مطرح شده توضیح میدهد؛ او همراه با صدها نفر در اعتراضات مقابل مرکز پردازش برادوی، محل عملیات اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده در شیکاگو، شرکت کرده و بههمین دلیل از سوی دولت ترامپ تحت پیگرد قرار گرفته است. او شرایط بازداشت مهاجران، از جمله نگهداشتن طولانیمدت، نبود آب و تخت، کمبود امکانات بهداشتی و گزارشهایی از حملات قلبی و ترجمههای جعلی برای امضای فرمهای اخراج را «فاجعهبار» توصیف میکند و معتقد است این پرونده تلاشی برای جرمانگاری آزادی بیان و حق اعتراض است.
در بخش پایانی، گفتوگو به تحولات داخل حزب دموکرات میپردازد؛ از جمله بازنشستگی جان شاکوسکی و اعلام نانسی پلوسی مبنی بر عدم نامزدی مجدد. بوش با تأکید بر تجربه حضورش در کنگره میگوید گروه کوچکی از نمایندگان مترقی توانستند تغییراتی ایجاد کنند و اگر تعداد این نمایندگان افزایش یابد، امکان دگرگونی واقعی در سیاستهای حزب فراهم میشود. او خواستار پایبندی نامزدهای تازهنفس به ارزشهای خود و پرهیز از تغییر مواضع پس از ورود به کنگره است، چرا که این امر به جنبش عدالتخواهانه آسیب میزند./ منبع



