آیا دموکرات‌ها در نهایت از بحران تعطیلی دولت پیروز شدند؟

در روز یکشنبه، هشت عضو میانه‌روی حزب دموکرات در سنا با جمهوری‌خواهان همراه شدند تا طرحی را برای بازگشایی دولت پیش ببرند و از سد فیلترینگ عبور کنند. طبق شرایط این توافق، نهادها و برنامه‌ها تا ماه ژانویه و در برخی موارد فراتر از آن تأمین مالی خواهند شد، کارگران فدرال که بیکار شده بودند، به کار بازمی‌گردند و یارانه‌های اوباماکر برای رای‌گیری مجدد در ماه آینده آماده خواهد شد، اما موفقیت آن هنوز قطعی نیست. این اقدام واکنش‌های تند زیادی از سوی پایگاه دموکرات‌ها برانگیخت. وقتی صبح روز بعد به فضای مجازی (Bluesky) وارد شدم، هشت سناتور به‌عناوین مختلفی چون خائنان و ترسوها توهین شده بودند. این حملات به‌ویژه از سوی گاوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا، که به‌تازگی با اصلاح نقشه‌های کنگره‌ای به‌نفع دموکرات‌ها محبوب شده بود، صورت گرفت. دیگر مقامات حزب نیز از این اقدام ابراز ناامیدی کردند، از جمله برنی سندرز و الیزابت وارن تا رئیس کمیته ملی دموکرات‌ها، کِن مارتین. در این میان، برخی از تحلیل‌گران مانند کلین در نیویورک تایمز نوشتند که اگر من در سنا بودم، به این توافق رأی نمی‌دادم.

با این حال، تعطیلی هنوز تمام نشده است: پس از تصویب این طرح در سنا، باید از خانه نمایندگان نیز عبور کند، جایی که رهبران دموکرات به‌نظر نمی‌خواهند با جمهوری‌خواهان مصالحه کنند و اکثریت جمهوری‌خواه نیز اندک است، پیش از آن‌که ترامپ بتواند آن را امضا کند. اما مقاومت دموکرات‌های سنا پایان یافته است، بنابراین این زمان مناسبی است برای ارزیابی وضعیت حزب پس از تعطیلی. این تصور که دموکرات‌ها نه تنها شکست را از دل پیروزی قطعی بیرون کشیدند، بلکه این کار را درست زمانی انجام دادند که در نهایت مقداری پیروزی انتخاباتی به‌دست آورده بودند، حس عمومی گسترده‌ای است که به‌نظر می‌رسد به‌طور غریزی درست می‌آید. اما من مطمئن نیستم که این اتفاق افتاده باشد.

اولاً، اگر هدف اصلی دموکرات‌ها این بود که به‌طور علنی با تعطیلی دولت مقابله کنند، آن‌ها این کار را کرده‌اند: تعطیلی دولت در آخر هفته به چهل روز رسید که طولانی‌ترین تعطیلی تاریخ ایالات متحده است. (طولانی‌ترین تعطیلی پیشین ۳۵ روز در دوره اول ترامپ بود.) به‌نظر می‌رسد که دموکرات‌ها در برخی جنبه‌ها موفق شده‌اند؛ نه تنها در جلب توجه به مسائل مراقبت بهداشتی به‌عنوان یک موضوع مالی، بلکه در پیوند دادن آن به نگرانی‌های وسیع‌تری در مورد فساد بی‌سابقه ترامپ، هرچند به شیوه‌ای غیرمستقیم‌تر از آنچه که کلین پیشنهاد کرده بود. ترامپ خود به این قضیه کمک کرد، با ساخت یک سالن رقص مجلل در کاخ سفید و برگزاری جشن «گریت گتسبی» در مار-آ-لاگو در حالی که تلاش می‌کرد کمک‌های غذایی را از میلیون‌ها آمریکایی کم‌درآمد دریغ کند. در همین حین، نتایج انتخابات نشان دادند که ترامپ به‌دلیل تمرکز بیش از حد بر جنبه‌های ظاهری قدرت، به‌ویژه در زمانی که قیمت‌ها بالا رفته بودند، شکست خورده است.

رؤسا معمولاً یک دوره تعطیلات پس از ورود به قدرت دارند. دوره جو بایدن از ماه آگوست سال ۲۰۲۱ به پایان رسید، زمانی که به‌طور عمومی بر اساس برداشت‌ها، خروج از افغانستان را اشتباه مدیریت کرد. به‌نظر می‌رسد دوره ترامپ طولانی‌تر بوده است، حداقل از نظر اجماع نخبگان. به‌طور کلی، ناپایداری بحران‌هایی که او ایجاد کرده بود، به‌ویژه باعث شده بود که توجه به یک شکست خاص متمرکز نشود. تعطیلی دولت خود نتوانست در این وضعیت تغییرات عمده‌ای ایجاد کند، اما در عین حال به داستان انتخابات اخیر پیوست. اکنون رسانه‌ها از این می‌پرسند که آیا ترامپ بالاخره به وضعیت «اردک لنگ» رسیده است یا نه.

اگر هدف دموکرات‌ها از ادامه تعطیلی، به‌دست آوردن امتیازات جمهوری‌خواهان در مورد یارانه‌های مراقبت‌های بهداشتی بود، به‌نظر می‌رسد که شکست خورده‌اند. با این حال، به‌نظر نمی‌رسد که ادامه مقاومت دموکرات‌ها در برابر این توافق می‌توانست به نتایج بهتری منجر شود. ترامپ نگران شد، اما به‌جای کوتاه آمدن در زمینه مراقبت‌های بهداشتی، در مورد فیلترینگ پرحرفی کرد و در نهایت راه دیگری برای مقابله انتخاب کرد. برخی تحلیلگران مانند چیت و کلین اظهار کردند که دموکرات‌ها باید بیشتر مبارزه می‌کردند، اما به‌ نظر می‌رسد که جمهوری‌خواهان در سنا احتمالاً فیلترینگ را لغو نمی‌کردند. همچنین، دموکرات‌ها اکنون می‌توانند با در نظر گرفتن تصمیماتی جدا از تعطیلی، مبارزه در مورد مراقبت‌های بهداشتی را ادامه دهند.

چند نفر از چهره‌های برجسته دموکرات‌ها که از انتخابات اخیر به میدان آمده‌اند، مانند ابیگیل اسپانبرگر، فرماندار جدید ویرجینیا و زهران ممدانی، شهردار منتخب نیویورک، به‌تازگی بر جنبه‌های مختلف این بحث تأکید کرده‌اند. اسپانبرگر هشدار داده بود که دموکرات‌ها نمی‌توانند فقط به‌دلیل پیروزی‌های انتخاباتی خود، تعطیلی دولت را ادامه دهند، در حالی که ممدانی خواسته بود که هرگونه توافقی که منجر به افزایش حق بیمه‌های مراقبت‌های بهداشتی شود، رد شود.

در نهایت، به‌نظر نمی‌رسد که بحران‌های داخلی حزب دموکرات فقط یک معما باشند. این مسئله به‌طور بالقوه فرصتی است تا حزب به یک روحیه گسترده‌تر و همگراتر، مشابه آنچه که جمهوری‌خواهان قبل از ترامپ داشتند، دست یابد. از این منظر، پایان دادن به تعطیلی دولت، به‌جای اینکه نشانه‌ای از ضعف یا شکاف باشد، ممکن است در حقیقت نشانه‌ای از هماهنگی و تنوع دیدگاه‌ها باشد که می‌تواند در آینده به اتحاد حزب کمک کند./ منبع