نادیده گرفتن پوتین بهعنوان دیوانه، گمراهکننده و خطرناک است
بهگزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «نادیده گرفتن پوتین بهعنوان دیوانه، گمراهکننده و خطرناک است» که بهقلم مارک چمپیون (Marc Champion)، در نشریه بلومبرگ (Bloomberg)، منتشر شده است، به انتقاد از دیدگاه دونالد ترامپ درباره ولادیمیر پوتین پرداخته و استدلال میکند که تصور دوستی، تغییر یا دیوانگی پوتین نادرست است و رویکرد کنونی آمریکا در قبال اوکراین میتواند به شکست کییف و تسلط مسکو بر منطقه منجر شود. در ادامه چکیده این مقاله را میخوانید.
دونالد ترامپ معتقد است ولادیمیر پوتین که دوست اوست، اخیراً تغییر کرده و دیوانه شده است. من هر سه ادعا را رد میکنم، اما باز هم اگر این باورها به تغییر سیاست آمریکا در قبال روسیه و اوکراین منجر شود، میتوان آنها را پذیرفت. با این حال، تردید دارم که ترامپ حمایت نظامی کافی از اوکراین را از سر بگیرد یا تحریمهای جدید علیه روسیه اعمال کند، زیرا هدف اصلی او کسب پیروزیهای اقتصادی و سیاسی از طریق بهبود روابط با مسکو است.
نخست، پوتین دوست هیچ رهبری نیست. او بهعنوان مأمور سابق کاگب، در فریب دیگران برای پیشبرد منافع خود مهارت دارد. پوتین با سوءاستفاده از علاقه ترامپ به معاملات تجاری و مبارزه با لیبرالیسم، او را تحت تأثیر قرار داده است.
دوم، پوتین از زمان روی کار آمدن ترامپ در ۲۰۱۶ یا حمله به اوکراین در ۲۰۲۲ تغییری نکرده است. او همچنان با قاطعیت اهداف خود را در حوزه نفوذ مسکو دنبال میکند و شرایط، بهویژه کاهش حمایت آمریکا از کییف، به نفع او شده است. قطع حمایت آمریکا از اوکراین، از جمله قطع اشتراک اطلاعات، به روسیه اجازه داد مواضع اوکراین در منطقه کورسک را پس بگیرد، که اهداف کییف برای منحرف کردن نیروهای روسیه، جلوگیری از جبهه جدید در سومی و کسب اهرم مذاکره را ناکام گذاشت.
سوم، پوتین دیوانه نیست. حملات اخیر موشکی و پهپادی گسترده به شهرها و اهداف نظامی اوکراین، که سومین و بزرگترین آنها بود، منطقی و هدفمند است. این حملات برای تخلیه ذخایر موشکی دفاع هوایی اوکراین طراحی شدهاند و ولودیمیر زلنسکی را در انتخاب بین حفاظت از غیرنظامیان یا اهداف نظامی قرار میدهند. این حملات با تضعیف روحیه و خطوط تأمین، زمینه را برای تهاجم تابستانی روسیه فراهم میکنند. پوتین با صحبت از «منطقه حائل» در مرز اوکراین، قصد فتح مناطق بیشتری، از جمله سومی، خارکیف و چرنیهیف، را پنهان میکند.
سیاست غرب در قبال اوکراین اکنون دوپاره است. اکثر رهبران اروپایی معتقدند پوتین باید در شرق اوکراین متوقف شود، زیرا موفقیت او هزینههای نظامی و سیاسی بیشتری به دنبال خواهد داشت. آنها با فوریت جدیدی عمل میکنند، اما احتمالاً دیرهنگام. در مقابل، دولت آمریکا و متحدانش مانند ویکتور اوربان در مجارستان، پوتین را شریکی در مبارزه با نظم لیبرال میبینند. این شکاف برای اوکراین فاجعهبار است، زیرا بدون حمایت نظامی کامل غرب و تحریمهای شدید، نمیتواند بهعنوان کشوری مستقل از جنگ خارج شود. اروپا بهتنهایی نمیتواند خلأ تسلیحات پاتریوت، اطلاعات لحظهای یا فشار اقتصادی آمریکا بر کرملین را پر کند.
کییف چارهای جز ادامه مبارزه ندارد و اروپا میداند شکست پوتین برای صلح و ثبات آنها حیاتی است. تغییر رویکرد ترامپ محتملترین و شاید تنها راه برای خنثی کردن جاهطلبیهای امپریالیستی کرملین است. اما با تضعیف شورای امنیت ملی آمریکا توسط مارکو روبیو و خوشخیالی دولت آمریکا درباره روسیه، امید به تغییر اساسی کمرنگ است. اگرچه تهدیدات اخیر ترامپ در شبکههای اجتماعی نشاندهنده احتمال حمایت از لایحه تحریم در کنگره است، اما بدون ارسال مجدد تسلیحات در سطحی که پوتین را به عقبنشینی وادارد، این اقدامات کافی نخواهد بود. منبع



