آمریکاامنیت و دفاع

هِگسِت در نبرد بر سر آینده پنتاگون در حال پیروزی است

استعفای دن دریسکول نشان می‌دهد رویکرد فرهنگی هگسِت بر برنامه نوسازی فناورانه ارتش غلبه کرده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «هِگسِت در نبرد بر سر آینده پنتاگون در حال پیروزی است» نوشته پل مک‌لری (Paul McLeary) و جک دتش (Jack Detsch) در پولیتیکو (POLITICO)، به اختلافات درون وزارت دفاع آمریکا بر سر اولویت‌های آینده ارتش می‌پردازد، اختلافی که در پی استعفای دن دریسکول و تقابل میان برنامه نوسازی فناورانه ارتش و تمرکز وزیر دفاع بر مسائل فرهنگی و سازمانی تشدید شده است. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.

استعفای دن دریسکول، وزیر ارتش آمریکا، نشانه‌ای از تشدید اختلافات در پنتاگون بر سر مسیر آینده نیروی زمینی این کشور است. دریسکول از زمان آغاز فعالیت خود تلاش کرده بود ارتش را به نیرویی کوچک‌تر، چابک‌تر و متکی بر فناوری‌های نوین تبدیل کند، اما این برنامه‌ها در برابر رویکرد وزیر دفاع، پیت هگسِت، با موانع جدی مواجه شد. نتیجه این اختلافات، خروج مقام ارشد ارتش در شرایطی است که آینده بخش مهمی از طرح‌های نوسازی همچنان نامشخص باقی مانده است.

دریسکول بر کاهش ردپای عملیاتی ارتش، اصلاح فرایندهای خرید تجهیزات و استفاده گسترده‌تر از فناوری‌های نوین تمرکز داشت. او همچنین به دنبال آن بود که ارتش بتواند تجهیزات را سریع‌تر و ارزان‌تر خریداری کند و سرمایه خصوصی، به‌ویژه سرمایه شرکت‌های فناوری، را وارد ساختار صنایع دفاعی کند. در مقابل، هگسِت و کریستوفر لینِو، رئیس موقت ستاد ارتش، توجه بیشتری به استانداردهای ظاهری، آمادگی جسمانی و مسائل فرهنگی درون نیروها نشان داده‌اند.

اختلاف بر سر انتصابات نظامی نیز به این تنش‌ها افزوده است. دریسکول نسبت به جلوگیری از ارتقای برخی افسران و برکناری شماری از فرماندهان ارشد ابراز نگرانی کرده و هشدار داده بود که این اقدامات می‌تواند روند نوسازی ارتش را مختل کند. خروج هم‌زمان برخی ژنرال‌های ارشد، به‌ویژه رندی جورج، نیز باعث شده بخش‌هایی از ساختار رهبری مرتبط با برنامه‌های تحول فناورانه از میان برود.

یکی از نگرانی‌های اصلی پس از این تغییرات، متوقف‌شدن یا عقب‌گرد طرح‌های نوسازی است. برنامه‌هایی مانند ایجاد نیروی مقابله با پهپاد در اروپا، گسترش کاربرد هوش مصنوعی، جذب شرکت‌های فناوری کوچک در زنجیره تأمین دفاعی و ساخت مراکز داده در تأسیسات ارتش در معرض تغییر قرار گرفته‌اند. همچنین طرح‌هایی برای تقویت ذخایر موشک‌های رهگیر پاتریوت، استفاده از سرمایه سیلیکون‌ولی در صنایع دفاعی و توسعه سامانه‌های پدافندی ارزان‌تر همچنان در دستور کار قرار دارند، اما مشخص نیست با خروج حامیان اصلی خود با چه سرعتی پیش خواهند رفت.

در عرصه سیاسی نیز حمایت کاخ سفید از هگسِت، موقعیت او را تقویت کرده است. دولت ترامپ تأکید دارد که وزارت دفاع باید از سیاست‌های مرتبط با تنوع، برابری و شمول فاصله بگیرد و همین جهت‌گیری با رویکرد فرهنگی هگسِت همسو است. در مقابل، برخی نمایندگان جمهوری‌خواه کنگره از آشفتگی‌های اخیر در پنتاگون ابراز نگرانی کرده‌اند و خروج دریسکول را زیان‌بار دانسته‌اند هرچند درباره اختیار قانونی وزیر دفاع برای برکناری مقام‌های نظامی نیز تردیدی مطرح نشده است.

در مجموع، مناقشه کنونی تنها اختلافی بر سر یک مقام یا مجموعه‌ای از پروژه‌ها نیست بلکه بازتاب رقابت دو رویکرد درباره آینده ارتش آمریکا است، نوسازی سریع مبتنی بر فناوری و اصلاح ساختار در برابر تمرکز بیشتر بر فرهنگ سازمانی، انضباط و اولویت‌های مورد تأکید رهبری سیاسی. استعفای دریسکول نشان می‌دهد که در مقطع کنونی، کفه قدرت در پنتاگون به سود رویکرد هگسِت سنگین‌تر شده است./ منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا