مهاجرت جان افراد را نجات میدهد
افزایش مهاجرت با تقویت نیروی کار و کاهش بستری سالمندان، جان سالمندان را نجات داده و سلامت جامعه را بهبود میبخشد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «مهاجرت جان افراد را نجات میدهد»، نوشته مایکل اف. کنن (Michael F. Cannon) و منتشرشده در موسسه کیتو (Cato Institute)، بررسی میکند که چگونه افزایش مهاجرت میتواند با فراهمکردن نیروی کار مراقبتی بیشتر، کاهش بستریشدن در مراکز سالمندان و ارتقای کیفیت مراقبتهای خانگی، به کاهش مرگومیر سالمندان و بهبود سلامت جامعه کمک کند. این یادداشت نشان میدهد که سیاستهای مهاجرتی و مراقبتی در تعامل مستقیم با جان و رفاه سالمندان هستند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
در پاسخ به پرسشی درباره چگونگی مقرونبهصرفهتر کردن مراقبتهای بلندمدت، پیشنهاد شد که سیاستهای مهاجرت بهطور چشمگیری آزاد شود. پژوهشی جدید نشان میدهد که افزایش مهاجرت میتواند استفاده از خانههای سالمندان را کاهش دهد و در نتیجه مراقبتهای خانگی را مقرونبهصرفهتر کند. مطالعهای که توسط دیوید گراوسکی، جاناتان گروبر و برایان مکگری انجام شده، نشان میدهد که پذیرش مهاجران بیشتر نهتنها موجب افزایش نیروی کار مراقبتی خارجی میشود، بلکه تأثیر مستقیمی بر کاهش مرگومیر دارد. بر اساس یافتههای این پژوهش، افزایش جریان مهاجران به میزان ۲۵ درصد میتواند منجر به کاهش پنج هزار مرگ در سطح ملی شود و کاهش استفاده از خانههای سالمندان بهعنوان یکی از مکانیزمهای اصلی این اثر شناخته شده است.
تحقیقات نشان میدهد که ورود مهاجران جدید باعث «ازدحام» یا کاهش اشتغال کارکنان مراقبت سلامت بومی نمیشود و حتی میتواند موجب «تشویق» پزشکان بومی شود، چرا که با وجود نیروی کار خارجی کممهارت، امکان ارائه مراقبتهای اضافی فراهم میشود. بهطور مشخص، پذیرش هزار مهاجر جدید میتواند ۱۴۲ نیروی کار مراقبت سلامت خارجی ایجاد کند و در مجموع شامل ۱۷۳ نیروی مراقبتی از هر منبعی باشد که از آن میان ۹۶ نفر دستیار، پرستار و پزشک خواهند بود.
افزایش مهاجرت همچنین با کاهش قابلتوجه استفاده از مراکز مراقبت تخصصی سالمندان (SNF) همراه است. این یافته با مطالعات پیشین همخوانی دارد که نشان میدهند در دسترس بودن نیروی کار مهاجر، تعداد سالمندانی که در موسسات اقامت دارند را کاهش میدهد. کاهش استفاده از این مراکز نهتنها امکان سالمندان برای زندگی در محیط دلخواه خود را فراهم میکند، بلکه با بهبودهای ملموس در سلامت آنها همراه است. کاهش بستری شدن در مراکز تخصصی با سلامت بهتر سالمندان و مرگومیر کمتر مرتبط است و نشان میدهد که مهاجرت میتواند زندگی سالمندان را نجات دهد.
این پژوهش همچنین نشان میدهد که اصلاح سیاستهای حمایتی دولت و ایالتها نسبت به خانههای سالمندان و کاهش محدودیتهای مهاجرت، میتواند اثرات اقتصادی و انسانی گستردهای داشته باشد. افزایش نیروی کار خارجی کممهارت، کاهش بستری شدن در مراکز تخصصی و تقویت حضور پزشکان بومی در کنار یکدیگر میتوانند بهبودهای قابلتوجهی در مراقبتهای بلندمدت ایجاد کنند و هزینههای مرتبط با مراقبتهای نهادی را کاهش دهند. بنابراین، محدودیتهای مهاجرت نهتنها منابع مالی هنگفتی را از دست میدهند، بلکه اثرات مستقیم بر جان سالمندان و سلامت جامعه نیز دارند. در مجموع، افزایش مهاجرت با تأمین نیروی کار بهداشت و سلامت، کاهش استفاده از مراکز سالمندان و ارتقای سلامت سالمندان، نقش مؤثری در نجات جان انسانها و بهبود کیفیت مراقبتهای بلندمدت ایفا میکند./ منبع
