دکترین مونرو جدید و مقابله با چپ‌گرایی
آمریکا برای مهار حکومت‌های چپ‌گرا در آمریکای لاتین فشار سیاسی خود را افزایش داده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «دکترین مونرو جدید و مقابله با چپ‌گرایی»، به قلم سارا اندرسون (Sarah Anderson) در پی‌جی مدیا (PJ Media)، سیاست آمریکا در قبال ونزوئلا، کوبا و نیکاراگوئه را در چارچوب تلاش واشنگتن برای مهار حکومت‌های کمونیستی و چپ‌گرا در نیمکره غربی بررسی می‌کند و بر نقش تحریم، فشار دیپلماتیک و حمایت منطقه‌ای در تغییر معادلات سیاسی این کشورها تأکید دارد؛ در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
تحولات سیاسی آمریکای لاتین و حوزه کارائیب بار دیگر در مرکز توجه سیاست خارجی آمریکا قرار گرفته است. رویکرد واشنگتن در قبال کشورهای چپ‌گرا و حکومت‌های اقتدارگرا، در شرایطی تشدید شده که در سال‌های اخیر بخش قابل‌توجهی از کشورهای منطقه به سمت جریان‌های راست‌گرا یا میانه‌راست حرکت کرده‌اند. ناامنی، فعالیت کارتل‌ها و جرایم سازمان‌یافته، مهاجرت غیرقانونی، مشکلات اقتصادی و مخالفت با سوسیالیسم از عوامل مؤثر در این تغییرات سیاسی عنوان می‌شوند.
ونزوئلا مهم‌ترین پرونده این رویکرد است. دولت آمریکا تلاش دارد این کشور را به سمت برگزاری انتخابات و تشکیل حکومتی مشروع سوق دهد، اما روند گذار سیاسی همچنان با ابهام روبه‌رو است. توافق نفتی میان واشنگتن و کاراکاس نیز با تردیدهایی مواجه شده، زیرا حضور دلسی رودریگز، از چهره‌های ارشد حکومت نیکلاس مادورو، همچنان یکی از عوامل نگرانی است. مسئله اصلی برای آمریکا آن است که هرگونه توافق اقتصادی بدون ایجاد ساختار سیاسی مشروع و قابل شناسایی در سطح بین‌المللی، نمی‌تواند ثبات بلندمدت ونزوئلا را تضمین کند. برگزاری انتخابات در سال ۲۰۲۷ از مهم‌ترین اهداف مورد تأکید قرار گرفته است.
کوبا دومین محور فشار آمریکا است. دولت واشنگتن تحریم‌های تازه‌ای علیه شبکه‌های مالی، معدنی و انرژی مرتبط با حکومت کوبا اعمال کرده و حتی اعضایی از خانواده کاسترو را هدف قرار داده است. وضعیت جسمانی رائول کاسترو نیز بر ابهام‌های مربوط به آینده ساختار قدرت افزوده است. مرگ او لزوماً به معنای فروپاشی حکومت نیست، اما می‌تواند رقابت میان ارتش، حزب کمونیست و خانواده کاسترو را تشدید کند. در این میان، واشنگتن خواهان حرکت تدریجی کوبا به سوی یک دولت عادی و در نهایت دموکراتیک است.
نیکاراگوئه نیز با تصویب اصلاحات قانون اساسی جدید، بیش از پیش به سمت تمرکز قدرت در دست دانیل اورتگا و روساریو موریو حرکت کرده است. محدود کردن امکان نامزدی مخالفان سیاسی، عملاً فضای رقابت انتخاباتی را تضعیف کرده و واکنش آمریکا را به دنبال داشته است. واشنگتن خواستار آن است که کشورهای منطقه از ادامه روابط عادی با دولت نیکاراگوئه خودداری کنند.
در مجموع، رویکرد جدید آمریکا بر این فرض استوار است که فشار علیه حکومت‌های چپ‌گرا زمانی مؤثرتر خواهد بود که کشورهای منطقه نیز در آن مشارکت کنند. نقش سازمان کشورهای آمریکایی و همراهی کشورهایی مانند کاستاریکا در این راهبرد اهمیت ویژه دارد. بااین‌حال، موفقیت این سیاست به اقدام‌های عملی وابسته است و صرف صدور بیانیه‌های سیاسی نمی‌تواند موازنه قدرت را تغییر دهد. از این منظر، ونزوئلا، کوبا و نیکاراگوئه سه آزمون اصلی برای میزان توانایی واشنگتن در بازسازی نفوذ خود در نیمکره غربی محسوب می‌شوند./ منبع