سرنوشت تلخ در انتظار ترامپیست‌های بعدی
ترامپ پس از شکست احتمالی در انتخابات میان‌دوره‌ای، زیردستانش را قربانی می‌کند، اما وفاداران کلیدی‌اش را حفظ خواهد کرد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «سرنوشت تلخ در انتظار ترامپیست‌های بعدی» به قلم هارولد مایرسون (Harold Meyerson) در امریکن پراسپکت (American Prospect) منتشر شده است. این یادداشت با بررسی برکناری مقام‌های دولت دونالد ترامپ و پیامدهای احتمالی شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، استدلال می‌کند که رئیس‌جمهور آمریکا احتمالاً برای مهار هزینه‌های سیاسی عملکرد دولت، برخی نزدیکان خود را کنار خواهد گذاشت، اما وفاداران ایدئولوژیک و چهره‌های محوری سیاست‌هایش ممکن است از این تغییرات مصون بمانند. در ادامه، چکیده این مطلب را می‌خوانید.
دونالد ترامپ که سال‌ها پیش با اجرای برنامه تلویزیونی «کارآموز» به‌واسطه اخراج نمایشی افراد به شهرت رسید، در دوره ریاست‌جمهوری خود نیز به برکناری مقام‌ها و همکارانش ادامه داده است. در روزهای اخیر، کیمبرلی گیلفویل، سفیر آمریکا در یونان، و کیتی زکریا، سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید، از سمت‌های خود کنار رفته‌اند. این تغییرات بار دیگر توجه‌ها را به شیوه مدیریت نیروی انسانی در دولت ترامپ و نحوه برخورد او با مقام‌هایی جلب کرده است که تصور می‌کند به او وفادار نبوده‌اند یا عملکردشان انتظاراتش را برآورده نکرده است.
الگوی برکناری‌ها همچنین بحثی درباره تفاوت برخورد ترامپ با زنان و مردان منصوب‌شده در دولتش ایجاد کرده است. در حالی که چهار زن در سطوح بالای دولت، از جمله پام باندی در وزارت دادگستری، کریستی نوم در وزارت امنیت داخلی، لوری چاوز-درمر در وزارت کار و تولسی گبرد در اداره اطلاعات ملی، برکنار شده‌اند، برخی مقام‌های مرد با وجود طرح اتهامات یا انتقادهای جدی همچنان در سمت خود باقی مانده‌اند. از جمله، هاوارد لاتنیک، وزیر بازرگانی، پس از انتشار گزارش‌هایی درباره سفرش به جزیره خصوصی جفری اپستین برکنار نشده است. همچنین کش پاتل، رئیس اف‌بی‌آی، با وجود اتهام‌هایی درباره مصرف سنگین الکل و استفاده شخصی از هواپیمای دولتی، همچنان در سمت خود قرار دارد. این تفاوت‌ها این برداشت را تقویت کرده است که روابط شخصی و وفاداری سیاسی می‌توانند در تصمیم‌های ترامپ نقشی تعیین‌کننده داشته باشند.
با نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای، احتمال شکست جمهوری‌خواهان و از دست رفتن کرسی‌های کنگره، گمانه‌زنی‌ها درباره تغییرات گسترده‌تر در کاخ سفید افزایش یافته است. در چنین شرایطی، سوزی وایلز، رئیس دفتر کاخ سفید، یکی از چهره‌هایی است که موقعیتش زیر سؤال رفته است. گزارش‌هایی مبنی بر اینکه ترامپ بدون مشورت با او، کیتی زکریا را برای مدتی کوتاه به‌عنوان سخنگوی مطبوعاتی منصوب کرده بود، این تصور را ایجاد کرده که وایلز بخشی از نفوذ خود را از دست داده است. در میان گزینه‌های احتمالی جانشینی او، نام استیون میلر، معاون رئیس دفتر کاخ سفید، و بیل پولته، رئیس آژانس فدرال تأمین مالی مسکن، مطرح شده است.
برکناری مقام‌های ارشد پس از شکست انتخاباتی سابقه‌ای طولانی در سیاست آمریکا دارد. جورج دبلیو بوش پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۰۶، دونالد رامسفلد، وزیر دفاع، را کنار گذاشت؛ تصمیمی که با افزایش انتقادها از مدیریت جنگ عراق و هزینه‌های انسانی آن ارتباط داشت. این الگو نشان می‌دهد که رؤسای‌جمهور معمولاً برای کاهش فشار سیاسی، مسئولیت شکست‌ها را متوجه زیردستان می‌کنند، حتی اگر تصمیم‌های اصلی مستقیماً از سوی خودشان اتخاذ شده باشد.
در شرایط کنونی، پیت هگست، وزیر دفاع، نیز ممکن است به دلیل پیامدهای جنگ با ایران در معرض فشار قرار گیرد. ادامه درگیری‌ها، تهدید نیروهای آمریکایی و نبود چشم‌اندازی روشن برای پایان جنگ می‌تواند هزینه سیاسی دولت را افزایش دهد. نظرسنجی‌ها نیز نشان می‌دهند که نارضایتی عمومی از عملکرد دولت تنها به مسائل اقتصادی محدود نیست و نگرانی‌های امنیتی را نیز دربرمی‌گیرد. با این حال، هگست به‌عنوان نماد رویکرد نظامی تهاجمی و تأکید بر مردانگی افراطی، برای بخشی از پایگاه اجتماعی ترامپ اهمیت دارد. از همین رو، برکناری او ممکن است برای رئیس‌جمهور هزینه سیاسی داخلی داشته باشد.
استیون میلر، مشاور ارشد و از چهره‌های اصلی سیاست مهاجرتی دولت، نیز در موقعیتی متناقض قرار دارد. محبوبیت ترامپ در موضوع مهاجرت کاهش یافته و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که حمایت از سیاست‌های او در این حوزه به سطح پایینی رسیده است. نارضایتی عمومی بیش از آنکه صرفاً متوجه کنترل مرزها باشد، به اقدامات مأموران اداره مهاجرت و گمرک و گشت مرزی، جدایی خانواده‌ها، آسیب به جوامع محلی و کشته‌شدن مهاجران و شهروندان مربوط می‌شود. این اقدامات که با نقش محوری میلر در سیاست‌گذاری مهاجرتی پیوند دارند، ممکن است حمایت رأی‌دهندگان لاتین‌تبار از جمهوری‌خواهان را کاهش داده و به زیان این حزب در انتخابات کنگره تمام شوند.
با وجود این، احتمال برکناری میلر چندان قطعی نیست؛ زیرا او از نزدیک‌ترین چهره‌ها به ترامپ محسوب می‌شود و نقش مهمی در تبدیل خواسته‌ها و خشم رئیس‌جمهور به سیاست‌های اجرایی دارد. در نهایت، اگر جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای شکست بخورند، ترامپ ممکن است برای کاهش فشارها شماری از مقام‌های دولت را قربانی کند، اما احتمال دارد نزدیک‌ترین متحدان ایدئولوژیک خود را حفظ کند. این رویکرد نشان می‌دهد که در ساختار قدرت او، مسئولیت‌پذیری سیاسی لزوماً بر وفاداری شخصی و همسویی ایدئولوژیک اولویت ندارد./ منبع