افزایش تمایلات دیکتاتوری ترامپ

در هفته‌های اخیر مشخص شد که دولت ترامپ از «احضاریه‌های اداری» محرمانه برای دسترسی به تماس‌های تلفنی، ایمیل‌ها و ارتباطات شبکه‌های اجتماعی شهروندانی استفاده می‌کند که دولت را به‌خاطر مواضع ضد‌مهاجرتی‌اش نقد کرده‌اند. محتوای این احضاریه‌ها و دلایل صدور آن‌ها برای مخاطبان آشکار نمی‌شود و افراد تنها از طریق اعلانات مبهم قانونی از سوی گوگل و دیگر شرکت‌های فناوری مطلع می‌شوند که دولت خواستار دسترسی به حساب‌هایشان شده است، امری که عملاً امکان اعتراض قانونی را از آن‌ها سلب می‌کند. این وضعیت یادآور تجربه‌های شهروندان اروپای شرقی در دوران سلطه شوروی است، جایی که دستگاه‌های دولتی با شیوه‌های غیرشفاف و سرکوبگرانه فعالیت می‌کردند.

استفاده از این احضاریه‌ها نشان‌دهنده افزایش گرایش‌های فراتر از قانون اساسی یا حتی ضدماده‌های قانون اساسی در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ است. حق انتقاد از دولت و ابراز نظر درباره سوءاستفاده‌های حکومتی هسته اصلی حفاظت‌شده توسط متمم اول قانون اساسی است و سوءاستفاده دولت از این ابزارها برای هدف قرار دادن شهروندان به‌خاطر استفاده از این حقوق، هم غیرقانونی و هم نقض حقوق بنیادین است. احضاریه‌های اداری به‌طور معمول محدود به تحقیقات در زمینه گمرک و مهاجرت هستند و نیاز به تأیید قضایی دارند، اما دولت با استفاده از آن‌ها برای بررسی اظهارات قانونی مردم، قانون را نقض کرده است.

به‌طور مکرر مشاهده می‌شود که دولت اولویت قانون اساسی را نادیده گرفته و به سمت حکومتی با ویژگی‌های «برادر بزرگ» پیش می‌رود. نمونه آن، حمله اف‌بی‌آی به منزل هانا ناتانسون، خبرنگار واشنگتن‌پست، به دلیل نگارش مقالاتی درباره کارگرانی است که اخراج شده‌اند. همچنین هفته گذشته ترامپ دستور داد تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی، شخصاً به شهرستان فولتون در جورجیا برود تا یک حمله اف‌بی‌آی به دفاتر انتخابات آن‌جا را نظارت کند، به‌دنبال شواهد غیرواقعی از تقلب در انتخابات ۲۰۲۰. حضور او برای انجام وظایف قانونی نبود، بلکه صرفاً برای انتقال تماس تلفنی به مأموران و ارائه «سخنرانی تشویقی» ترامپ بود، عملی که نه اجرای قانون بلکه صرفاً نمایش قدرت است.

با کاهش محبوبیت ترامپ و رویگردانی عمومی از سیاست‌های اصلی او، او بیش از پیش به دنیای خیالی خود پناه برده که در آن به‌عنوان رهبر قدرتمند بر صدها میلیون آمریکایی تسلط دارد، در حالی که واقعیت عکس آن است و مردم واکنش منفی نشان می‌دهند. نمونه آن تغییر نام مرکز کندی به «مرکز هنرهای نمایشی یادبود دونالد جی. ترامپ و جان اف. کندی» و مواجهه با تحریم گسترده هنرمندان و مخاطبان بود. اپرای ملی واشنگتن محل اجرا را تغییر داد، فیلیپ گلس و رین فونگ برنامه‌های خود را لغو کردند و همین‌طور جمعی از بازیگران هملت نیز حضور خود را لغو کردند. برنامه اهدای جوایز کندی کمترین بیننده تلویزیونی را در تاریخ خود داشت و تعداد حضار تقریباً نصف شد. واکنش ترامپ، تعطیلی دو ساله مرکز برای بازسازی بود، اقدامی که بیشتر نماد عصبانیت و ضعف او بود تا قدرت واقعی./ منبع