کاهش‌های بهداشتی لایحه «بزرگ و زیبا» بیمارستان‌های آسیب‌پذیر را تهدید می‌کند

در ۲۲ می، مجلس نمایندگان ایالات متحده لایحه‌ای را تصویب کرد که شامل کاهش‌های عمده در برنامه Medicaid و ایجاد موانع جدید برای افراد تحت پوشش بازار بیمه قانون مراقبت مقرون‌به‌صرفه (ACA) است. دفتر بودجه کنگره (CBO) پیش‌بینی کرده است که این لایحه، همراه با تصمیم جمهوری‌خواهان برای عدم تمدید یارانه‌های مالیاتی بازار ACA، باعث خواهد شد حدود ۱۴ میلیون نفر بیمه سلامت خود را از دست بدهند. در متن نهایی لایحه، تغییراتی دقیقه آخری اعمال شده که از جمله آن‌ها، اجرای الزامات گزارش اشتغال برای دریافت Medicaid از سال ۲۰۲۶ و بررسی‌های مکررتر برای احراز صلاحیت بیمه از دو سال زودتر از پیش‌نویس‌های اولیه است. این تغییرات منجر به افزایش نرخ بی‌‌بیمه‌ای در سراسر کشور شده و فشار مالی شدیدی را بر دوش ارائه‌دهندگان خدمات سلامت خواهد گذاشت، چرا که آنان باید هزینه‌های فزاینده مراقبت‌های درمانی جبران‌نشده را تحمل کنند.

برآورد می‌شود که تا سال ۲۰۳۴، هزینه‌های مراقبت جبران‌نشده برای ارائه‌دهندگان خدمات سلامت به حدود ۴۸ میلیارد دلار در سال برسد. تحلیل‌های موجود نشان می‌دهد که اگر ۱۳.۷ میلیون نفر به‌دلیل تصویب این لایحه بیمه خود را از دست دهند، هزینه‌های مراقبت جبران‌نشده افزایش چشم‌گیری خواهد یافت، به‌ویژه برای ارائه‌دهندگانی که در جوامع روستایی یا محروم فعالیت می‌کنند. در واقع، صرفه‌جویی ادعایی این لایحه، به‌جای کاهش هزینه‌ها، موجب انتقال بار مالی به دوش بیمارستان‌ها، ایالت‌ها و مالیات‌دهندگان خواهد شد و در نهایت، دسترسی میلیون‌ها خانواده به خدمات درمانی را با خطر مواجه می‌سازد.

شواهد نشان می‌دهد که رابطه‌ای مستقیم میان نرخ بیمه بودن افراد و سطح مراقبت جبران‌نشده وجود دارد. بررسی‌ها پس از اجرای قانون ACA نشان می‌دهد که با کاهش تعداد افراد بدون بیمه، هزینه‌های جبران‌نشده نیز کاهش یافته‌اند. به‌عنوان مثال، مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۱ نشان داد که تعداد افراد بی‌بیمه (در بازه سنی ۱ تا ۶۴ سال) از ۷۰.۷ میلیون نفر پیش از ACA به ۵۳.۳ میلیون نفر پس از آن کاهش یافت و سهم افرادی که هرگونه هزینه درمانی جبران‌نشده داشتند، از ۷.۳ درصد به ۴.۸ درصد کاهش یافت. در همین دوره، کل هزینه سالانه مراقبت‌های جبران‌نشده از ۶۳ میلیارد دلار به ۴۲ میلیارد دلار رسید.

مطالعه‌ای دیگر در سال ۲۰۱۴ نشان داد که افراد بی‌بیمه به‌طور متوسط هزینه‌های جبران‌نشده بالاتری نسبت به افراد بیمه‌شده دارند. در سال ۲۰۱۳، هزینه سرانه برای افرادی که تمام سال را بی‌بیمه بودند ۱۷۰۲ دلار، برای کسانی که بخشی از سال را بی‌بیمه بودند ۶۷۷ دلار و برای افراد بیمه‌شده کامل فقط ۲۳۲ دلار بود. بیشترین بار مالی ناشی از مراقبت جبران‌نشده را بیمارستان‌ها به دوش می‌کشند؛ به‌طوری‌که در سال ۲۰۱۳، حدود ۶۰ درصد از ۷۵ میلیارد دلار کل این هزینه‌ها را بیمارستان‌ها پوشش دادند، در حالی‌که مراکز درمانی محلی و پزشکان خصوصی به ترتیب ۲۶ و ۱۴ درصد آن را تأمین کردند.

مطالعات قبلی نیز نشان داده‌اند که گسترش Medicaid از طریق ACA تأثیر قابل‌توجهی در کاهش هزینه‌های مراقبت جبران‌نشده و بهبود عملکرد مالی بیمارستان‌ها داشته است. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۶ نشان داد که بیمارستان‌های ایالت‌هایی که Medicaid را گسترش داده‌اند، شاهد کاهش ۲۴.۴ درصدی در هزینه‌های مراقبت جبران‌نشده به‌عنوان درصدی از هزینه‌های عملیاتی خود بوده‌اند، در حالی‌که بیمارستان‌های ایالت‌های بدون گسترش Medicaid تنها کاهش ناچیز ۰.۲ درصدی را تجربه کرده‌اند. مطالعه‌ای دیگر نیز نشان داد که گسترش Medicaid به کاهش سالانه ۲.۸ میلیون دلار در هزینه‌های مراقبت جبران‌نشده برای هر بیمارستان انجامیده است.

بر این اساس، افزایش نرخ بی‌ بیمه‌ای که بر اثر تصویب لایحه پیشنهادی جمهوری‌خواهان به‌وجود می‌آید، به‌طور قطع موجب افزایش هزینه‌های مراقبت جبران‌نشده خواهد شد. در صورت از بین رفتن پوشش بیمه برای ۱۳.۷ میلیون نفر، هزینه مراقبت جبران‌نشده در سطح کشور به ۴۸ میلیارد دلار در سال خواهد رسید. در ایالت اوهایو، پیش‌بینی می‌شود که ۴۰۰ هزار نفر بیمه خود را از دست بدهند و این امر ۱.۴ میلیارد دلار هزینه جبران‌نشده به همراه خواهد داشت. در ایالت‌هایی با جمعیت زیاد مانند فلوریدا، تگزاس، کالیفرنیا، نیویورک و جورجیا، هزینه‌های جبران‌نشده بین ۲.۱ تا ۶.۳ میلیارد دلار افزایش خواهد یافت.

این وضعیت به‌ویژه برای بیمارستان‌هایی که به جمعیت‌های کم‌درآمد خدمات می‌دهند و درآمد کمتری از بیمه‌های خصوصی دارند، چالش‌برانگیز خواهد بود. به‌رغم اینکه سودآوری بیمارستان‌ها به‌طور کلی به بالاترین سطح سه دهه اخیر رسیده، بیمارستان‌های روستایی و موسسات ارائه‌دهنده خدمات ایمنی اجتماعی همچنان با مشکلات مالی جدی مواجه‌اند. در نواحی روستایی، بحران بسته‌شدن بیمارستان‌ها موجب کاهش دسترسی به مراقبت در بسیاری از جوامع شده است، به‌ویژه در ایالت‌هایی که Medicaid را گسترش نداده‌اند. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که لایحه پیشنهادی می‌تواند وضعیت را برای بیمارستان‌های روستایی حتی در ایالت‌های دارای Medicaid نیز وخیم‌تر کند؛ چراکه حدود ۲۰۰ بیمارستان در این مناطق هم‌اکنون نیز در معرض خطر فوری تعطیلی قرار دارند.

با افزایش بار مالی ناشی از مراقبت‌های جبران‌نشده، این لایحه تهدیدی جدی برای بقای بیمارستان‌هایی خواهد بود که به اقشار آسیب‌پذیر خدمات می‌دهند. با توجه به اثرات گسترده این طرح بر کاهش پوشش بیمه‌ای، افزایش فشار مالی بر نظام سلامت و تهدید ثبات ارائه‌دهندگان خدمات درمانی، این اقدام گامی به عقب در مسیر تأمین سلامت همگانی در ایالات متحده تلقی می‌شود.

در محاسبه میزان افزایش هزینه‌های جبران‌نشده، بر مبنای مطالعه KFF از سال ۲۰۱۷ که میانگین هزینه برای افراد بی‌بیمه در آن سال ۱۴۵۵ دلار بود و با اعمال نرخ تورم پزشکی (۵.۳ درصد در سال)، هزینه سرانه برای افراد بی‌بیمه در سال ۲۰۳۴ معادل ۳۴۸۸ دلار برآورد شده است. سپس این عدد در تعداد پیش‌بینی‌شده افراد بی‌بیمه (۱۳.۷ میلیون نفر) ضرب شده تا رقم ۴۸ میلیارد دلار محاسبه شود. پیش‌بینی‌های ایالتی نیز بر اساس داده‌های مشابه انجام شده است./منبع