آمریکاایالات متحدهسیاسی

مرگ دموکراسی در روز روشن

کاهش تعهد جف بزوس به واشنگتن‌پست، همراه با تعدیل گسترده نیروها، جایگاه رسانه در حیات دموکراتیک را تضعیف می‌کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «مرگ دموکراسی در روز روشن» نوشته دیوید رمنیک (David Remnick)  در نیویورکر (New Yorker) به بررسی تصمیم‌های مدیریتی جف بزوس درباره واشنگتن‌پست و پیامدهای آن برای جایگاه رسانه‌های بزرگ در نظام دموکراتیک می‌پردازد و نسبت میان مالکیت اقتصادی، ملاحظات سیاسی و کارکرد عمومی روزنامه‌نگاری را طرح می‌کند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

در روزهایی که پیگیری رویدادها دشوار شده، هم‌زمان با انتشار گزارش‌هایی درباره معاملات رمزارزی خانواده ترامپ و انتشار ویدئویی نژادپرستانه از سوی رئیس‌جمهور، جف بزوس، کارآفرین آمازون، تصمیم گرفت بخش بزرگی از تحریریه واشنگتن‌پست را حذف کند؛ رسانه‌ای که در مقایسه با ثروت ۲۳۰ میلیارد دلاری او دارایی کوچکی محسوب می‌شود. بزوس پیش‌تر شعار «دموکراسی در تاریکی می‌میرد» را برای روزنامه برگزیده بود، اما اکنون یکی از مشهورترین نهادهای رسانه‌ای در روشنایی روز تضعیف شد. چهارشنبه یک‌سوم کارکنان اخراج و چندین بخش تعطیل یا کوچک شد. لیزی جانسون، خبرنگار خارجی برجسته، هنگام کار در اوکراین نامه اخراج دیجیتال دریافت کرد. بزوس توضیح عمومی نداد و مدیرعامل ویل لوئیس نیز در نشست آنلاین کارکنان حاضر نشد و به جشن سوپربول رفت. او تا شنبه استعفا داد و جف دونوفریو، مدیر مالی پیشین شرکت‌های فناوری، جانشین شد.

برای کارکنان و خوانندگان قدیمی، این رخداد مانند سوختن خانه‌ای آشنا بود. خبرنگاران باقی‌مانده همچنان کار حرفه‌ای خواهند کرد، اما اکنون زیر نظر مالکی فعالیت می‌کنند که احترام نشان نمی‌دهد. در گذشته کاترین گراهام و بن بردلی روزنامه‌ای متوسط را به نهادی مهم برای حیات دموکراتیک بدل کردند. تا سال ۲۰۱۳ دان گراهام به‌سبب تحولات فناوری و کاهش تبلیغات نتوانست سرمایه‌گذاری لازم را ادامه دهد و پس از جست‌وجویی طولانی، روزنامه را به بزوس فروخت که وعده سرپرستی مؤثر داده بود.

مدتی این وعده تحقق یافت؛ در دوره مارتین بارون رقابت شدید بود و روزنامه در نخستین ریاست‌جمهوری ترامپ شکوفا شد. بزوس مالک نسبتاً دوری بود اما سرمایه‌گذاری می‌کرد. در سال‌های بایدن شمار خوانندگان کاهش یافت و تا سال ۲۰۲۴، هم‌زمان با نزدیک‌شدن پیروزی دوباره ترامپ، او ارزیابی خود را تغییر داد، حمایت از کامالا هریس را متوقف کرد، در مراسم تحلیف در جایگاه الیگارش‌ها نشست و بخش دیدگاه‌ها را محافظه‌کارانه‌تر کرد. این اقدامات موجب خروج مشترکان شد.

بزوس احتمالاً انتقادها را ناعادلانه می‌داند و انتشار گزارش‌های انتقادی علیه دولت را نشانه عقب‌نشینی نمی‌شمارد. برای مقایسه مالی، هزینه ده‌ها میلیون دلاری مستند «ملانیا» و سپس قایق بادبانی ۱۲۵ متری کورو مطرح شد که حدود پانصد میلیون دلار قیمت دارد، نگهداری سالانه آن ده‌ها میلیون هزینه می‌برد و عرشه چوب ساج، سه جکوزی و استخر دارد. هم‌زمان گزارشی درباره صرفه‌جویی میلیاردی آمازون از قانون مالیاتی ترامپ منتشر شد، اما خبرنگار اوکراین اخراج گردید.

در فضای فناوری بسیاری از ثروتمندان تصور می‌کنند موفقیت در یک حوزه به معنای دانستن همه‌چیز است. تغییر ضروری است، اما گستره تعدیل‌ها بدون راهبرد روشن روحیه کارکنان را تضعیف کرد و تعهد بزوس به روزنامه و شعارهای دموکراتیک کمرنگ شد. دیگر نشریات نیز بحران مالی داشته‌اند؛ نیویورک‌تایمز با منابع کمتر اما اراده بیشتر دوام آورد. بزوس درگیر تجارت اصلی، رقابت فضایی و زندگی تفریحی است و تمرکز لازم برای هدایت روزنامه در دوره‌ای ناپایدار دیده نمی‌شود. ارزش مالی روزنامه از قایق او کمتر است، اما مسئولیتی خطیر بر عهده دارد و شواهد کنونی تنها ناامیدی نشان می‌دهد./ منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا