ترامپ در دویست و پنجاه سالگی آمریکا

رویکرد تقابلی دونالد ترامپ در ریاست‌جمهوری، فرصت‌های بزرگی را برای اصلاحات ساختاری در آمریکا از بین برده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ترامپ در دویست و پنجاه سالگی آمریکا» نوشته هولمن جنکینز (Holman W. Jenkins, Jr.) در وال‌ استریت ژورنال (Wall Street Journal) منتشر شده است. این یادداشت به بررسی پیامدهای سیاسی، اجتماعی و جناحی رویکرد جنجالی و متناقض ترامپ بر ساختار حاکمیتی ایالات متحده پرداخته است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

بررسی کارنامه اجرایی و دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ نشان‌دهنده یک الگوی رفتاری متناقض است که بیش از هر چیز به دلیل از دست رفتن فرصت‌های کلیدی برای اصلاحات عمیق ساختاری در یادها خواهد ماند. این شیوه حکمرانی به‌شدت تحت تأثیر اولویت‌های فردی قرار دارد؛ جایی که اصرار مداوم بر پیروز نشان دادن خود در تمامی میدان‌ها، پیشبرد اهداف شخصی به هر قیمت و به چالش کشیدن بی‌وقفه مخالفان، بر منافع بلندمدت سیاسی سایه انداخته است. این رویکرد انحصارطلبانه و تهاجمی، فضا را برای ایجاد همگرایی ملی یا پیشبرد برنامه‌های کلان کشوری به‌شدت محدود کرده و پویایی‌های سیاسی درون ایالات متحده را تحت شعاع قرار داده است.

پیامدهای این نوع رفتار در بالاترین سطح مدیریتی کشور، تغییرات عمیقی را در جبهه مقابل به وجود آورده است. تحریک و سرزنش‌های پی‌درپی مخالفان از سوی کاخ سفید، زمینه‌ساز شکل‌گیری یک رادیکالیسم افراطی و مخرب در میان سران و بدنه حزب دموکرات شده است. این تقابل‌های فرسایشی باعث شده تا رقابت‌های حزبی از بستر سنتی و سازنده خود خارج شده و به یک رویارویی تمام‌عیار ایدئولوژیک تبدیل شود. از سوی دیگر، اقدامات جنجالی و تصمیمات اتخاذشده در حوزه‌های حساسی مانند سیاست‌های مهاجرتی و امنیتی در ایالت‌های مختلف، به جای حل بحران‌ها، به تعمیق شکاف‌های اجتماعی و سیاسی دامن زده است. رویارویی‌های خشونت‌آمیز و حوادث ناگواری که در جریان اجرای این سیاست‌های سخت‌گیرانه رخ داده، حزب دموکرات را به سمت اتخاذ مواضع تندتر و خروج از اعتدال سیاسی سوق داده است.

در نهایت، نگاهی به این دوره از تاریخ سیاسی آمریکا در آستانه سالگرد دویست و پنجاه سالگی این کشور، نمایانگر این واقعیت است که پافشاری بر رفتارهای تقابلی به جای بهره‌گیری از قدرت اجرایی برای تغییرات مثبت، هزینه‌های سنگینی را به ساختار دموکراسی آمریکا تحمیل کرده است. این شیوه رهبری، پتانسیل‌های واقعی نهاد ریاست‌جمهوری را برای حل مشکلات ریشه‌ای جامعه آزاد آمریکا فلج کرده و میراثی از دوقطبی‌سازی شدید حزبی و بی‌ثباتی ساختاری به جای گذاشته است که عبور از آن چالش بزرگی برای آینده ایالات متحده خواهد بود./منبع