چگونه دولت ترامپ، اقتدارگرایی جهانی را تقویت میکند؟
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان «چگونه دولت ترامپ، اقتدارگرایی جهانی را تقویت میکند؟» توسط دن هرمن (Dan Herman) و رابرت بنسون (Robert Benson) در امریکن پراگرس (American Progress) منتشر شده است. این یادداشت به بررسی پیامدهای سیاستهای دولت ترامپ در حوزه سیاست خارجی و دموکراسی جهانی میپردازد و نشان میدهد که کاهش حمایتهای آمریکا از نهادها و برنامههای دموکراسیساز، فضای بینالمللی را برای تحکیم قدرت دیکتاتورها فراهم کرده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
دولت ترامپ در هشت ماه نخست فعالیت خود از روشهای اقتدارگرایانه پیروی کرده است؛ از اخراج کارمندان حرفهای، سرکوب مخالفان سیاسی تا حمله به رسانهها، دانشگاهها و سازمانهای جامعه مدنی. در تلاش برای بازسازی سیاست خارجی آمریکا، این دولت چندین نهاد و برنامه مهم دفاع از دموکراسی، جامعه مدنی و حاکمیت قانون را از بین برده است. از جمله این اقدامات، تعطیلی کامل سازمان توسعه بینالمللی آمریکا (USAID)، حذف تقریباً تمام کمکهای مالی دفتر دموکراسی، حقوق بشر و کار وزارت امور خارجه (DRL) و لغو بیش از ۱.۳ میلیارد دلار بودجه برنامههای طرفدار دموکراسی در برخی از سرکوبشدهترین کشورهای جهان بوده است. این کاهش بودجه بهطور غیرقابل جبرانی به سازمانهایی مانند موسسه جمهوریخواه بینالمللی (IRI)، موسسه ملی دموکراسی (NDI) و بنیاد ملی دموکراسی (NED) آسیب زده است. بنیاد ملی دموکراسی که با بودجه سالانه ۶۶۰ میلیون دلار فعالیت میکرد، دیگر قادر به ارائه مشاوره به احزاب دموکراتیک، نظارت بر انتخابات و گسترش مشارکت سیاسی زنان نیست و جنبشهای شکننده بدون حمایت خارجی باقی ماندهاند.
دولت ترامپ همچنین درصدد تضعیف رسانه صدای آمریکا (VOA) است، که یکی از ابزارهای مؤثر آمریکا در ترویج آزادی مطبوعات و مقابله با اطلاعات نادرست در جوامع اقتدارگراست. سکوت رسانه صدای آمریکا موجب تضعیف رسانهها در کشورهایی با محدودیت شدید خبری و کاهش نفوذ آمریکا در شکلدهی به افکار عمومی جهانی خواهد شد. این اقدامات بخشی از روند منسجم تضعیف ستونهای تأثیر جهانی آمریکا است و به دیکتاتورها سیگنال میدهد که آمریکا دیگر حامی ارزشها و نهادهای دموکراتیک نیست. سران کشورهای صربستان، مجارستان و ترکیه از این فرصت برای سرکوب مخالفان، محدودکردن آزادیهای مدنی و تحکیم قدرت سیاسی خود بهره بردهاند.
در صربستان، الکساندر ووچیچ در میان اعتراضات داخلی به سازمانهای جامعه مدنی حمله کرده و با بهرهگیری از روایت ترامپ درباره فساد در سازمان توسعه بینالمللی آمریکا، اقدامات سرکوبگرانه خود را توجیه کرده است. در مجارستان، دولت ویکتور اوربان قوانین ضد LGBTQ+ را تصویب و راهپیمایی بوداپست پراید را ممنوع اعلام کرد، که نشاندهنده حذف محدودیتهای خارجی است که حضور دیپلماتهای آمریکایی ایجاد میکرد. در ترکیه، رجب طیب اردوغان با بازداشت اکرم ایماماوغلو، شهردار استانبول و رهبر اپوزیسیون، و همچنین لغو مدرک دانشگاهی او، تلاش کرد قویترین رقیب سیاسی خود را از صحنه حذف کند و قدرت خود را تحکیم کند، در حالی که ترامپ این اقدامات را نادیده گرفته و حتی از اردوغان تمجید کرده است.
نتیجه این اقدامات، حذف مؤثر محدودیتهای خارجی و وزن اخلاقی نارضایتی آمریکا از سرکوبهاست. اتاق خالی قدرت آمریکا فرصت را برای دیکتاتورها و بازیگران ضدآمریکایی مانند روسیه و چین فراهم کرده است. این تغییر نه تنها به کاهش مشروعیت و تأثیرگذاری آمریکا منجر میشود، بلکه ترتیبات جهانی را بیشتر تحت تسلط رهبران اقتدارگرا قرار میدهد و نشان میدهد که عدم رهبری آمریکا میتواند شتابدهنده تثبیت استبداد در سطح بینالمللی باشد./ منبع
