ترامپ برای متوقف‌کردن پوتین فرصت دارد – اما نه به‌تنهایی

انتقادهایی به سیاست‌ خارجه دوره دوم ترامپ وارد است؛ از جمله تیره شدن روابط با متحدان، سوق دادن هند به‌سمت روسیه، تغییرات ناگهانی در تعرفه‌ها، قطع کمک‌های توسعه خارجی، و حمایت از اقدامات اسرائیل. در مورد اوکراین، تلاش‌های اخیر ترامپ برای پایان‌دادن به جنگ طولانی با روسیه، که از الحاق کریمه در سال ۲۰۱۴ آغاز شده است، به‌نظر می‌رسد به‌نفع ولادیمیر پوتین تمام شده است. ترامپ پیش از دیدار با پوتین در آلاسکا، تهدید به اعمال تحریم‌های جدید کرده بود، اما پس از این دیدار، از تهدید تحریم‌ها عقب‌نشینی کرد؛ در حالی که اقتصاد روسیه در حال تضعیف است. این عقب‌نشینی به پوتین اعتبار بخشید و او از توقف حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی اوکراین امتناع کرد.

ترامپ اکنون به نظر می‌رسد اوکراین را تحت فشار قرار می‌دهد تا نه‌تنها کریمه، که مناطق شرقی دونتسک و لوهانسک و حتی بخش‌هایی از استان‌های جنوب شرقی در دریای سیاه را واگذار کند. این نتیجه، نقض قوانین بین‌المللی در مقیاسی بی‌سابقه از زمان اشغال لهستان توسط هیتلر توصیف شده و می‌تواند دیکتاتورها را در سراسر جهان جسور کند. در ازای این واگذاری‌ها، استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ، از «تضمین امنیتی» صحبت می‌کند که شامل مداخله نظامی آمریکا، انگلیس و فرانسه در صورت تهاجم بیشتر روسیه است. اما چنین تضمینی در سال ۱۹۹۴ پس از خلع سلاح هسته‌ای اوکراین داده شده بود و پوتین آن را بی‌اعتبار کرد، مشابه وعده‌های توخالی هیتلر به نویل چمبرلین.

با وجود ناکارآمدی رویکرد یک‌جانبه ترامپ، غریزه او برای استفاده از فشار اقتصادی، مانند تحریم‌ها و تعرفه‌ها، می‌تواند مؤثر باشد، اما تنها در صورتی که توسط اتحادی جهانی از دموکراسی‌ها، فراتر از اروپا و شامل کشورهایی مانند کره جنوبی، ژاپن، استرالیا، فیلیپین و حتی هند اجرا شود. این اتحاد می‌تواند با اعمال تحریم‌های جامع علیه تجارت روسیه، از جمله گاز طبیعی، و تعرفه‌های پنجاه‌درصدی بر کالاهای کشورهایی که با روسیه تجارت می‌کنند، چین را وادار به قطع روابط اقتصادی با پوتین کند. این امر می‌تواند جنگ روسیه علیه اوکراین را متوقف کرده و پوتین را وادار به ترک سرزمین‌های اشغالی نماید.

اروپا از دهه ۱۹۹۰ با سیاست‌های ضعف، بزدلی و مماشات، ناتو را تضعیف کرده و در سال ۲۰۲۲ نتوانست با استقرار نیرو در شرق اوکراین از جنگ جلوگیری کند. حتی با عزم کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر انگلیس، برای تقویت نیروهای تهاجمی اروپا، زمان کافی برای کمک به اوکراین وجود ندارد. یک اتحاد جهانی دموکراتیک، مشابه ایده جان مک‌کین در سال ۲۰۰۸، می‌تواند تضمین‌های امنیتی واقعی ارائه دهد و با ایجاد یک بلوک تجارت آزاد، اقتصادهای دموکراتیک را تقویت کند. این اتحاد نیازمند تلاشی عظیم برای تأمین گاز طبیعی غیرروسی برای اروپا و نفت برای هند است تا جریان درآمد اصلی روسیه قطع شود؛ مشابه عملیات «پل هوایی برلین»، که نمایانگر عزم مشترک برای بازگرداندن مسیر تاریخ به‌سوی آزادی و دموکراسی است./ منبع