ترامپ بر سر مسئله ایران در دریایی از مشکلات غرق شده است
چرخش ناگهانی ترامپ به سوی رهبران ایران و بروز شکاف عمیق با محافظهکاران و اسرائیل دیگر عادی شده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «گرداب سیاسی ترامپ در مواجهه با ایران» به قلم جیکوب هایلبرون (Jacob Heilbrunn) در نشریه اسپکتیتور (Spectator) منتشر شده است. این تحلیل با لحنی رسمی و بیطرف، به کالبدشکافی چالشهای فزاینده داخلی و بینالمللی دونالد ترامپ در آستانه امضای تفاهمنامه با تهران پرداخته و تبیین میکند که چگونه عقبنشینی رئیسجمهور آمریکا از استراتژی «تسلیم بیقیدوشرط» و روی آوردن به امتیازدهیهای گسترده مالی و نفتی، موجب خشم شدید همحزبیهای محافظهکار، انزوای تندروهای تشنه جنگ و طرد شدن همپیمانان سنتی واشنگتن نظیر تلآویو شده است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
رئیسجمهور ایالات متحده در آستانه امضای تفاهمنامه دیپلماتیک جدید با جمهوری اسلامی ایران در سوئیس، با بحرانهای موازی و شدیدی در عرصه داخلی و خارجی دستوپنجه نرم میکند. این توافقنامه مقدماتی که از سوی برخی مقامات بینالمللی به عنوان یک دگرگونی بزرگ در قواعد بازی توصیف شده، نشاندهنده یک چرخش ۱۸۰ درجهای در مواضع واشنگتن است. کاخ سفید که پیش از این بر شعار تسلیم بیقیدوشرط و تغییر رژیم در تهران پافشاری میکرد، اکنون رویکرد خود را تغییر داده و با توصیف رهبران جدید ایران به عنوان افرادی منطقی و مناسب برای تعامل، گام در مسیر مصالحه برداشته است؛ رفتاری که یادآور الگوهای پیشین او در مواجهه با دیگر رهبران اقتدارگرای جهان است.
مفاد این تفاهمنامه حاوی امتیازات کلیدی و گستردهای برای تهران است که بر اساس گزارشها شامل تاسیس یک صندوق بازسازی چندصد میلیارد دلاری، رفع فوری تحریمهای فروش نفت، تعهد به عدم مداخله در امور داخلی و یک وعده غیرالزامآور درباره برنامههای تسلیحات هستهای میشود. این عقبنشینی عیان، موجی از خشم و انتقادات تند را در میان جناح محافظهکار و بازهای شاهینمشرب که خواهان سرنگونی حاکمیت ایران بودند، برانگیخته است. منتقدان معترض هستند که این توافق حتی از معاهده سال ۲۰۱۵ دوران باراک اوباما نیز از قاطعیت و ضمانت اجرایی کمتری برخوردار است. در پاسخ به این هجمهها، دستگاه معاونت ریاستجمهوری آمریکا تندروها را به تلاش برای برپایی جنگهای بیپایان متهم کرده و بر لزوم خروج از فرسایش نظامی پای فشرده است. این تحول دیپلماتیک همچنین بازتابدهنده یک دگرگونی عمیقتر در بدنه حزب جمهوریخواه نسبت به خاورمیانه است. نظرسنجیهای اخیر نشان میدهند که لایههای جوانتر این حزب تمایل کمتری به حمایت بیچونوچرا از تلآویو دارند؛ امری که راه را برای دولت هموار کرده تا بدون دغدغه از هزینههای انتخاباتی، منافع شریک دیرین خود را نادیده بگیرد. نخستوزیر اسرائیل که تمام تخممرغهای سیاسی خود را در سبد حمایت از ترامپ چیده بود، اکنون با سرزنش و بیمهری آشکار کاخ سفید مواجه شده است. رئیسجمهور آمریکا صراحتاً اقدامات نظامی تلآویو در لبنان را افراطی خوانده و با لحنی تحقیرآمیز یادآور شده که بقای این شریک منطقهای صرفاً به حمایتهای او وابسته است. در شرایطی که واشنگتن در مهار بحرانهای خاورمیانه ناچار به پذیرش صلح شده، این عقبنشینی به عنوان یک شکست استراتژیک برای دکترین فشار حداکثری ارزیابی میشود./ منبع
