پایان محاصره غزه و پذیرش توافق صلح؛ تنها گزینه پیشروی اسرائیل
محاصره طولانیمدت غزه، تلآویو را در قبال آینده فلسطینیان مسئول میسازد و توافق صلح تنها راه پایان دادن به این فاجعه انسانی است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «پایان محاصره غزه و پذیرش توافق صلح؛ تنها گزینه پیشروی اسرائیل» در هآرتص (Haaretz) منتشر شده است. این یادداشت با انتقاد از بیتفاوتی فزاینده نسبت به رنج غیرنظامیان، استدلال میکند که محاصره طولانیمدت، اسرائیل را در قبال آینده فلسطینیان مسئول ساخته و پذیرش توافق صلح، تنها راه گریز از این بنبست فاجعهبار است. در ادامه، خلاصه این یادداشت را میخوانید.
روز سهشنبه، مراسم تشییع جنازه دستهجمعی برای یکصد و دوازده نفر در شهر غزه برگزار شد؛ افرادی که اجساد و بقایای اسکلت آنها، سرانجام از زیر آوار یک مجتمع مسکونی بیرون کشیده شد. این مجتمع مسکونی در روزهای ابتدایی جنگ و در بیست و دوم نوامبر سال ۲۰۲۳ هدف حملات هوایی قرار گرفته بود. با این حال، نباید دچار اشتباه شد، چرا که کشتار در این منطقه همچنان ادامه دارد و تنها در تعطیلات آخر هفته گذشته، بیش از بیست نفر جان خود را از دست دادند. تلاشهای مداوم برای یافتن پیکرها از زیر آوارها متوقف نشده است و در جریان میباشد.
هیأت صلح و مدیرکل آن، نیکولای ملادنوف، کاملاً همسو با مواضع اسرائیل عمل کرده و رسماً اعلام کردهاند که هرگونه عقبنشینی نیروهای نظامی، تنها پس از خلع سلاح کامل حماس امکانپذیر خواهد بود. برای جمعیت غیرنظامی غزه، یعنی دو میلیون انسانی که در شرایط غیرانسانی و تحت محاصره زندگی میکنند، این موضعگیری به معنای از دست دادن کامل امید نسبت به آینده است. برخلاف جبهههای دیگر مانند ایران یا لبنان که دولت دونالد ترامپ برای دستیابی به آتشبس فشار قابلتوجهی اعمال کرده است، در قبال غزه هیچ اهرم فشار مؤثری دیده نمیشود. اکنون این احساس غالب در میان ساکنان غزه و عرصه بینالمللی ریشه دوانده است که جهان آنها را کاملاً رها کرده و سرنوشت همهچیز تنها به اراده بنیامین نتانیاهو گره خورده است.
رنج و مصیبت جمعیت غیرنظامی فلسطین، چه در کرانه باختری و چه با شدتی بسیار بیشتر در غزه پس از هفتم اکتبر ۲۰۲۳، هیچگونه اهمیتی برای کابینه حاکم ندارد. در واقع، با توجه به انتخابات پیشروی کنست، حقیقت کاملاً برعکس است؛ هرگونه عقبنشینی یا تحول مثبت میتواند به ائتلاف حاکم ضربه سیاسی وارد کند. نبرد سیاسی در جناح راست صرفاً بر سر این است که چه کسی عربهای بیشتری را میکشد، نه اینکه چه کسی به رفاه آنها توجه نشان میدهد. اکثریت قاطع شهروندان نسبت به این فاجعه کاملاً بیتفاوت هستند و رسانهها نیز از پوشش این حقایق سر باز میزنند. در نتیجه، هیچگونه فشار داخلی مؤثری برای پیشبرد یک راهحل دیپلماتیک در غزه شکل نمیگیرد.
با توجه به این بیتفاوتی عمیق نسبت به سرنوشت ساکنان غزه، رئیسجمهور آمریکا باید رویکرد سختگیرانهتری در قبال نتانیاهو اتخاذ نماید تا یک توافق جامع حاصل شود. نگرانی توجیهپذیر در داخل اسرائیل این است که پس از تحویل تسلیحات حماس، اگر سلاحها همچنان در منطقه باقی بمانند، ممکن است این سازمان مجدداً آنها را در اختیار بگیرد. اما اسرائیل هیچ جایگزینی جز مخالفت لجاجتآمیز ارائه نمیدهد. طرح هیات صلح از ایدهآلها فاصله دارد، اما تنها گزینه روی میز است و دولت ترامپ نباید آن را کنار بگذارد. مهم است یادآوری شود اسرائیل یکی از امضاکنندگان طرح صلح غزه میباشد. اگرچه اسرائیل پیش از خلع سلاح حماس ملزم به خروج کامل از نوار غزه نیست، اما قطعاً موظف است حملاتش را متوقف کرده و اجازه ورود کمکهای بشردوستانه را بدهد. برخلاف تصور عمومی، حماس تنها یکسوم غزه را کنترل میکند، اما محاصره مداوم توسط اسرائیل سبب میشود که این رژیم مستقیماً در آینده تمامی ساکنان سهم جدی داشته باشد./منبع
