ائتلافهای ضدآمریکایی ونزوئلا
بررسی همکاریهای راهبردی نظام مادورو با متحدان ضدآمریکایی نظیر روسیه، کوبا، چین و ایران رو به افزایش است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ائتلافهای ضدآمریکایی ونزوئلا» منتشرشده در مؤسسه گیتاستون (Gatestone Institute) به قلم لارنس ای. فرانکلین (Lawrence A. Franklin) به بررسی همکاریهای راهبردی نظام مادورو با متحدان ضدآمریکایی نظیر روسیه، کوبا، چین و ایران میپردازد. این یادداشت به تحلیل تهدیدات این ائتلافها برای منافع ایالات متحده، بهویژه در زمینههای نظامی، اقتصادی و سیاسی میپردازد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
نظام مادورو در ونزوئلا بهطور فزایندهای در کنار ائتلافی از کشورهای خودکامه ضدآمریکایی نظیر روسیه، کوبا، چین و ایران قرار گرفته است که روابط آنها در زمینههای نظامی، اقتصادی و سیاسی تهدیدی برای منافع ایالات متحده بهحساب میآید.
ایران پس از چندین بازدید از ونزوئلا، بهطور مستمر حمایت نظامی از نظام مادورو انجام داده است و از جمله تحویل پهپادهای نظامی به این کشور بوده است. همچنین روابط ایران با ونزوئلا در زمینههای نظامی بهویژه در قالب آموزشهای مشترک و برگزاری تمرینات نظامی مشترک گسترش یافته است. در سال ۲۰۲۲، ایران و ونزوئلا قراردادی برای همکاریهای علمی، فنی، کشاورزی، ارتباطات، فرهنگ و گردشگری امضا کردند.
کوبا نیز در ونزوئلا حضور گستردهای دارد و حدود پانزده هزار کارشناس و پرسنل کوبایی در زمینههای مختلف نظیر اطلاعات، پزشکی و آموزش در این کشور مشغول به کار هستند. این کمکها برای پر کردن خلأهایی است که از مهاجرت گسترده متخصصان ونزوئلایی به خارج از کشور به وجود آمده است.
روسیه نیز با فروش تسلیحات، برگزاری تمرینات نظامی مشترک و استقرار مشاوران نظامی در ونزوئلا به تقویت نظام مادورو کمک کرده است. در مقابل، روسیه از ونزوئلا نفت با قیمت پایین دریافت میکند. این همکاریهای نظامی، همراه با تهدیدهای روسیه برای تأمین موشکهای پیشرفته هایپرسونیک برای ونزوئلا، توجه ویژهای به منافع امنیتی ایالات متحده جلب کرده است.
چین نیز با اعطای وامهای بزرگ به ارزش حدود شصت میلیارد دلار به ونزوئلا، بهویژه در زمینه صنعت نفت این کشور، نقش مهمی در حفظ نظام مادورو ایفا کرده است. با توجه به کاهش بخشهای دیگر اقتصاد ونزوئلا، دولت مادورو مجبور است برای پرداخت بدهیهای خود به چین، داراییهای ملی این کشور را به پکن واگذار کند.
نظام مادورو از حمایتهای گسترده این کشورها در زمینههای مختلف بهرهبرداری کرده است. از جمله این حمایتها میتوان به تأمین تسلیحات، وامهای بزرگ و کمکهای نظامی و آموزشی اشاره کرد که به حفظ قدرت این نظام کمک کرده است. با این حال، چالشهای داخلی نظیر اعتراضات مردمی و فرار میلیونها ونزوئلایی از کشور، همچنان بهعنوان نشانهای از بحرانهای اساسی نظام مادورو باقی مانده است.
در نهایت، اینکه چقدر استقلال ونزوئلا در برابر این ائتلافهای خودکامه تهدید شده است، باید نگرانیهایی برای دموکراسیهای آمریکایی و لاتین ایجاد کند. روابط پیچیده و گسترده نظام مادورو با این کشورها میتواند تهدیدی برای منافع ایالات متحده و دکترین مونرو باشد.
در صورتی که اقدامات فوری انجام نشود، نظام مادورو ممکن است به نابودی بیشتر کشور و تداوم رنج مردم ادامه دهد./ منبع



