چرا سال ۲۰۲۶برای هند دشوار خواهد بود
هند بدون حمایت قابل اعتماد ایالات متحده یا روسیه، خود را بهشدت در معرض چین و پاکستان قرار داده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «چرا سال ۲۰۲۶ برای هند دشوار خواهد بود» به قلم محمد ایوب (Mohammed Ayoob) در نشنال اینترست (National Interest) منتشر شده است. این مقاله با نگاهی به انباشت چالشهای بیسابقه دیپلماتیک، استدلال میکند که هند از زمان جنگ سال ۱۹۷۱ تاکنون با چنین وضعیتی مواجه نبوده است. نویسنده معتقد است در حالی که تهدیدات چین و پاکستان همیشگی بودهاند، ظهور متغیرهای جدیدی نظیر تغییر رویکرد آمریکا در دوران ترامپ و سقوط دولت متحد هند در بنگلادش، دهلی نو را در یک بنبست راهبردی قرار داده است. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
سیاست خارجی هند در آستانه سال ۲۰۲۶ با مجموعهای از بحرانهای همپوشان مواجه است که ناشی از تلاقی متغیرهای جهانی و منطقهای است. در سطح جهانی، رویکرد «معاملهگرایانه» دونالد ترامپ، جایگزین برنامهریزیهای راهبرد بلندمدت واشنگتن شده است. اعمال تعرفههای ۵۰ درصدی بر صادرات هند به تلافی خرید نفت از روسیه، نشان داد که ارزش هند بهعنوان وزنهای در برابر چین برای دولت جدید آمریکا کاهش یافته است. همزمان، کاهش تعرفههای آمریکا علیه چین، دهلی نو را در موضع ضعف قرار داده و هند را مجبور کرده تا سیاستی آشتیجویانهتر در قبال پکن اتخاذ کند. این وضعیت، سیاست «چندجانبهگرایی» هند را که سعی داشت میان مسکو، واشنگتن و پکن توازن برقرار کند، تحت فشار شدیدی قرار داده و دهلی نو را بهسمت تأکید بیشتر بر روابط با روسیه برای حفظ استقلال راهبردی خود سوق داده است.
در سطح منطقهای، حیاطخلوت هند به محیطی متخاصم تبدیل شده است. بزرگترین ضربه، سقوط دولت شیخ حسینه در بنگلادش و پناهندهشدن او به هند بود که موج بیسابقهای از احساسات ضد هندی را در داکا برانگیخته است. انتظار میرود در انتخابات فوریه ۲۰۲۶ بنگلادش، حزب ملیگرا (BNP) در ائتلاف با گروههای اسلامگرا نظیر «جماعت اسلامی» که تمایلات طرفدار پاکستان دارند، قدرت را بهدست بگیرد. این تغییر قدرت، دسترسی هند به ایالتهای شمال شرقی را از طریق «راهگذر سیلیگوری» بهخطر میاندازد. پیشنهاد دولت موقت بنگلادش به چین برای استفاده از این کشور بهعنوان دروازه ورود به منطقه، در دهلی نو بهعنوان تلاش برای محاصره راهبردی هند تعبیر شده است.
علاوه بر این، بازگشت توجه آمریکا به پاکستان و تمجید ترامپ از فرمانده ارتش این کشور، محاسبات هند درباره نقش میانجیگرانه واشنگتن در درگیریهای احتمالی با اسلامآباد را برهم زده است. اکنون دهلی نو نگران تکرار سناریوی سال ۱۹۷۱ است که در آن واشنگتن و پکن در یک جبهه واحد از پاکستان حمایت میکردند، با این تفاوت که اکنون روسیه نیز بهدلیل جنگ اوکراین، شریک کوچکتر چین محسوب میشود و توان حمایت سابق را ندارد. در داخل نیز، وابستگی شدید به واردات کالا از چین (با کسری تجاری یکصد میلیارد دلاری) و نیاز طبقه متوسط به محصولات ارزانقیمت چینی، مانع از اقدام قاطع دولت مودی علیه پکن میشود. این تنگناهای اقتصادی و امنیتی، سال ۲۰۲۶ را به آزمونی سرنوشتساز برای جایگاه هند بهعنوان قدرت محوری جنوب آسیا تبدیل کرده است./ منبع
