اخراج مهاجران با پوشش حمایت از کودکان
سوءاستفاده وزارت امنیت داخلی آمریکا از نظریههای توطئه قاچاق کودکان برای تشدید دستگاه اخراج مهاجران.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشت پیش رو با عنوان اصلی «بهرهبرداری دردناک دولت ترامپ از کودکان مهاجر» (The Trump Administration’s Depraved Exploitation of Immigrant Children)، نوشته جسیکا پیشکو (Jessica Pishko)، منتشرشده در نشریه اینسیدیس (Insidious)، به این موضوع میپردازد که چگونه وزارت امنیت داخلی ایالات متحده آمریکا با بهرهگیری از روایتهای توطئهآمیز درباره کودکان مهاجر تنها و ادعای مبارزه با قاچاق انسان، بودجه کلانی را به بکارگیری نهادهای محلی برای ردیابی و بازداشت حامیان بزرگسال این کودکان و تسریع روند اخراج گسترده اختصاص داده است؛ سیاستی که حقوق انسانی کودکان را نقض کرده و به جای تامین امنیت، رعب و وحشت را در میان خانوادههای مهاجر گسترش میدهد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
دولت ایالات متحده آمریکا با اتکا به بودجهای کلان و با استفاده از رویکردها و روایتهای مبتنی بر نظریههای توطئه، وزارت امنیت داخلی (DHS) و نهادهای مجری قانون را به کار گرفته است تا کودکان مهاجر بدون همراه (UAC) را که در دوران ریاستجمهوری پیشین وارد کشور شده بودند، ردیابی کند. این طرح که با عنوان ظاهری بررسی وضعیت سلامتی و ایمنی کودکان اجرا میشود، در عمل به ابزاری برای پاداشدهی مالی به پلیسهای محلی و کلانتریها جهت شناسایی محل سکونت این کودکان و دستگیری حامیان و سرپرستان بزرگسال آنان تبدیل شده است.
پیشتر، کودکان مهاجر پس از ورود به خاک ایالات متحده، تحت نظارت دفتر اسکان پناهجویان (ORR) که نهادی مدنی و حمایتی است، به خانوادهها و حامیان خود سپرده میشدند تا به پروندههای پناهندگی آنان رسیدگی شود. اما دولت کنونی با ادعای بیاساس مفقود بودن صدها هزار کودک و خطر قاچاق گسترده، دادههای این نهاد حمایتی را به نهادهای امنیتی و انتظامی منتقل کرده است. برنامههای موسوم به تفویض اختیارات مهاجرتی به پلیس محلی (طرحهای ۲۸۷گانه)، اکنون گسترش بیسابقهای یافته و به نهادهای محلی اجازه میدهد با دریافت پاداشهای مالی سنگین، به بازرسی محل زندگی کودکان و دستگیری حامیران آنان اقدام کنند.
این سیاستهای سختگیرانه نه تنها کمکی به بهبود امنیت کودکان نکرده، بلکه پیامدهای ویرانگری به همراه داشته است. دستگیری حامیان و سرپرستان بزرگسال این کودکان موجب بازگرداندن آنان به مراکز نگهداری، طولانی شدن روند رسیدگی به پروندهها و افزایش چشمگیر خطر اخراج از کشور شده است. علاوه بر این، حضور ماموران مسلح در جوامع محلی و مدارس، فضای ناامنی را ایجاد کرده و ترس عمیقی را در میان خانوادههای مهاجر دامن زده است. کارشناسان حقوقی و نهادهای حمایتی بر این باورند که هدف اصلی این اقدامات، مبارزه با قاچاق انسان نیست، بلکه استفاده از ابزار نظارت بر کودکان به عنوان پوششی برای پیشبرد ماشین اخراج گسترده و سیستماتیک مهاجران است./ منبع
