چشم‌انتظار موج آبی در کارولینای جنوبی
فرمانده برکنارشده نیروی دریایی، شانس دموکرات‌ها را برای فتح کرسی کارولینای جنوبی افزایش داد.
به گزارش اطلس دیپلماسی یادداشتی با عنوان «چشم‌انتظار موج آبی در کارولینای جنوبی» به قلم راسل برمن (Russell Berman) در نشریه آتلانتیک (The Atlantic) منتشر شده است. این نوشتار با بررسی کارزار انتخاباتی نانسی لاکور، فرمانده برکنارشده ذخیره نیروی دریایی آمریکا، نشان می‌دهد که چگونه نارضایتی از عملکرد دولت ترامپ و افراط‌گرایی نمایندگان کنونی، فرصتی کم‌سابقه برای نفوذ نامزدهای میانه‌رو حزب دموکرات به پایگاه‌های سنتی جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره فراهم کرده است. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.
در آگوست ۲۰۲۵، نانسی لاکور، رئیس وقت ذخیره نیروی دریایی ایالات متحده، یک سال پس از آغاز ماموریت خود، به دستور پیت هگست، وزیر دفاع، بدون ارائه هیچ دلیلی برکنار شد. این اقدام که به ۳۵ سال خدمت نظامی او پایان داد، بخشی از پاکسازی گسترده ده‌ها فرمانده نظامی، به‌ویژه زنان و رنگین‌پوستان در پنتاگون طی یک سال و نیم گذشته بود. پس از این رخداد، لاکور مسیر متفاوتی را برگزید و در ژانویه به عنوان نامزد حزب دموکرات، کارزار انتخاباتی خود را برای کسب کرسی مجلس نمایندگان از حوزه انتخابیه نخست کارولینای جنوبی آغاز کرد.
حوزه نخست کارولینای جنوبی اگرچه در انتخابات ۲۰۲۴ با اختلاف ۱۳ درصد به سود دونالد ترامپ رای داد و پس از بازچینی خطوط انتخابیه به پایگاه امن جمهوری‌خواهان تبدیل شد، اما اکنون یکی از میدان‌های آزمایش دموکرات‌ها برای سنجش میزان نفوذ به قلمرو رقیب در انتخابات ماه نوامبر است. کاهش محبوبیت ترامپ و عملکرد جنجالی نانسی میس، نماینده کنونی این حوزه که در رقابت مقدماتی فرمانداری نیز شکست سختی خورد، این کرسی را دوباره در دسترس دموکرات‌ها قرار داده است.
دموکرات‌ها پیشینه طولانی نظامی، مواضع سیاسی میانه‌رو و منش باثبات لاکور را گزینه‌ای ایده‌آل برای حوزه‌ای می‌دانند که رای‌دهندگان آن بیشتر جمهوری‌خواهان سنتی هستند تا حامیان جنبش ماگا، و از سیاست‌های نمایشی و جنجال‌برانگیز نانسی میس خسته شده‌اند. در مقابل، جنی کاستا هانیکات، عضو جمهوری‌خواه شورای شهرستان چارلستون، رقیب اصلی لاکور است که او نیز تلاش می‌کند با پرهیز از سیاست‌های هیجانی، حساب خود را از میس جدا کند.
لاکور که در جریان نخستین کارزار ریاست‌جمهوری ترامپ از حزب جمهوری‌خواه خارج شد، برنامه انتخاباتی خود را بر معیشت و توان مالی شهروندان، تجربه مادری شش فرزند در یک خانواده نظامی و پایان دادن به جنگ ایران متمرکز کرده است؛ موضوعاتی که در منطقه‌ای با حضور پررنگ نظامیان و کهنه‌سربازان بازخورد مثبتی دارد. او هوشمندانه از معرفی خود به عنوان قهرمان «مقاومت» پرهیز می‌کند، بر امنیت مرزها و حمایت از نیروهای پلیس تاکید می‌ورزد و با رد صریح سوسیالیسم، فاصله خود را با جناح چپ افراطی حفظ می‌کند تا بهانه حملات فرهنگی را از جمهوری‌خواهان بگیرد.
در غیاب سابقه سیاسی طولانی برای نقد لاکور، جمهوری‌خواهان بر پیوندهای ضعیف او با این حوزه تمرکز کرده‌اند، زیرا وی سال گذشته به قصد بازنشستگی در چارلستون خانه خرید. با این حال، به دلیل رشد سریع جمعیت و مهاجرت گسترده نظامیان و بازنشستگان به این منطقه، برچسب «غیربومی بودن» کارایی چندانی ندارد. در عوض، لاکور با تکیه بر نگرانی‌های محلی درباره ساخت‌وسازهای بی‌رویه، سابقه هانیکات در وکالت شرکت‌های انبوه‌ساز را هدف گرفته است.
حمایت چهره‌های جمهوری‌خواه محلی، از جمله ویل هینی، شهردار مونت پلزنت و حامی پیشین میس، نشان‌دهنده سرخوردگی بخشی از بدنه این حزب از دولت ترامپ و تمایل به بازگرداندن توازن قوا میان کنگره و ریاست‌جمهوری از طریق یک دموکرات مستقل است. رای‌دهندگان نیز شخصیت معتبر لاکور را در تضاد آشکار با رفتارهای بی‌ثبات و جنجال‌های مکرر میس، از جمله حملات او به نمایندگان تراجنسیتی، ارزیابی می‌کنند. هم‌زمان، نگرانی‌ها درباره جایگاه کلی جمهوری‌خواهان در ایالت افزایش یافته و گروه‌های حزبی با اضطراب در حال هزینه‌کرد برای حمایت از سناتور دارلین گراهام، خواهر لیندزی گراهام فقید، در رقابت سنا هستند.
البته لاکور با چالش‌های درون‌حزبی نیز روبه‌رو است. پیروزی او در مرحله مقدماتی با کمک مالی سنگین گروه‌های دموکرات ملی رقم خورد و رقیب اصلی‌اش، مک دفورد، هنوز از وی حمایت نکرده و نحوه ارتباط او با رای‌دهندگان غیرسنتی را ناکافی می‌داند. با این حال، برتری چشمگیر لاکور در جذب کمک‌های مالی، حمایت تبلیغاتی کمیته‌های ملی دموکرات، تغییر ارزیابی موسسات انتخاباتی به سود دموکرات‌ها و پیشتازی اندک او در نظرسنجی‌های اخیر، از رقابتی نزدیک حکایت دارد. اکنون هر دو حزب منتظرند ببینند آیا موج آبی سراسری برای فرستادن لاکور به کنگره کافی خواهد بود یا خیر./ منبع