جنگ ایران و توافق ترامپ؛ نجات حزبالله و انزوای اسرائیل
توافق ایران و آمریکا موقعیت حزبالله را تقویت و شکاف میان واشنگتن و تلآویو را افزایش داد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «توافق ترامپ با ایران، ناجی حزبالله و عامل انزوای اسرائیل» نوشته ژاک نریاه (Jacques Neriah) و منتشرشده در مرکز امنیت و امور خارجی اورشلیم (Jerusalem Center for Security and Foreign Affairs)، با بررسی پیامدهای توافق آمریکا و ایران بر امنیت منطقه، استدلال میکند که این توافق اگرچه با هدف تثبیت آتشبس و کاهش تنشها شکل گرفته، اما از نگاه اسرائیل میتواند محدودکننده توان عملیاتی این رژیم و تقویتکننده موقعیت حزبالله و ایران باشد. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
توافق میان آمریکا و ایران که با هدف تمدید آتشبس، بازگشایی مسیرهای دریایی و آغاز مذاکرات هستهای طراحی شده، واکنشهای متفاوتی در غرب آسیا ایجاد کرده است. در حالی که واشنگتن آن را گامی برای کاهش بحران و ایجاد ثبات اقتصادی میداند، اسرائیل این توافق را تهدیدی برای منافع امنیتی خود ارزیابی میکند؛ زیرا معتقد است چارچوب جدید، بدون حل مسائل بنیادین مربوط به توان نظامی ایران و گروههای همپیمان آن، محدودیتهایی بر آزادی عمل تلآویو ایجاد میکند.
یکی از مهمترین نگرانیهای اسرائیل، وضعیت حزبالله در لبنان است. توافق جدید با واردکردن موضوع لبنان به چارچوب توقف درگیریها، عملاً شرایطی ایجاد کرده که عملیات نظامی اسرائیل علیه این گروه کاهش یابد، در حالی که ساختار نظامی و توان موشکی حزبالله همچنان پابرجاست. از دیدگاه اسرائیل، این وضعیت به معنای باقیماندن یک تهدید سازمانیافته در مرزهای شمالی و از دسترفتن فرصت برای تغییر اساسی موازنه امنیتی در لبنان است.
در مقابل، حزبالله میتواند این توافق را بهعنوان یک پیروزی سیاسی و نماد مقاومت معرفی کند. پایان نسبی فشارهای نظامی و احتمال آزادشدن منابع مالی ایران، فرصتهایی برای بازسازی توان عملیاتی این گروه ایجاد میکند. این شرایط میتواند دولت لبنان را نیز با چالش بیشتری مواجه کند، زیرا تلاشهای بینالمللی برای خلع سلاح حزبالله با موانع جدیتری روبهرو خواهد شد.
از سوی دیگر، توافق باعث افزایش تنش میان اسرائیل و دولت آمریکا شده است. واشنگتن که تلاش دارد توافق گستردهتری با تهران حفظ کند، از اسرائیل خواسته که سطح عملیات خود در لبنان را کاهش دهد؛ موضوعی که با مقاومت مقامهای اسرائیلی مواجه شده است. این اختلاف نشاندهنده شکافی فزاینده در روابط سنتی آمریکا و اسرائیل درباره نحوه مدیریت تهدیدهای منطقهای است.
در سطح راهبردی، مسئله اصلی برای اسرائیل این است که توافق، مشکلات اصلی مرتبط با ایران را حل نکرده است. برنامه هستهای ایران، ذخایر اورانیوم غنیشده، توان موشکی و حمایت از گروههای منطقهای همچنان پابرجا باقی ماندهاند. بنابراین، از نگاه منتقدان اسرائیلی، توافق ممکن است به جای حذف تهدید، آن را به مرحلهای جدید منتقل کند.
در مجموع، این توافق نشاندهنده تغییر در اولویتهای آمریکا در غرب آسیا است؛ اولویتی که بر کاهش تنش، ثبات انرژی و مدیریت بحران متمرکز شده است. اما برای اسرائیل، این رویکرد میتواند به محدودشدن بازدارندگی، تقویت بازیگران همسو با ایران و افزایش نااطمینانی امنیتی در منطقه منجر شود./منبع
