پایان کمکها به اسرائیل؟
تغییر ساختار کمکهای نظامی آمریکا به اسرائیل، ابزارهای فشار واشنگتن بر تلآویو را از بین میبرد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشت حاضر با عنوان «پایان کمکها به اسرائیل؟» به قلم هادار ساسکیند (Hadar Susskind) در نشریه آمریکایی د نِیشن (Nation) منتشر شده است. این تحلیل تبیین میکند که مذاکرات جاری میان آمریکا و اسرائیل برای پایان دادن به توافقنامه بزرگ کمکهای نظامی سال ۲۰۲۸، برخلاف ظاهر آن مبنی بر قطع حمایت واشنگتن، در واقع یک فریب سیاسی از سوی بنیامین نتانیاهو برای انتقال بودجههای نظامی به قالبهای غیرشفافِ «همکاریهای دفاعی مشترک» با نظارت کمتر کنگره است. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.
ایالات متحده و اسرائیل گفتگوهای رسمی خود را برای پایان دادن به بزرگترین بسته کمک نظامی تاریخ آمریکا، یعنی یادداشت تفاهم ۳۸ میلیارد دلاری که در سال ۲۰۲۸ منقضی میشود، آغاز کردهاند. در نگاه اول، به نظر میرسد این اقدام واکنشی به سیاستهای مخرب دولت نتانیاهو و کاهش شدید حمایت افکار عمومی آمریکا از اسرائیل باشد؛ چرا که مخالفت با رویکردهای تلآویو بهویژه در میان نسل جوان و جناح چپ آمریکا به شدت افزایش یافته است. با این حال، تعبیر این رویداد به عنوان قطع کامل حمایتهای مالی واشنگتن، یک خطای محاسباتی و ناشی از بازی فریبکارانه نتانیاهو است. هدف اصلی از پایان دادن به این تفاهمنامه، قطع پول نیست، بلکه تغییر مسیر و قالب این بودجهها به گونهای است که ردیابی و نظارت بر آنها دشوارتر شود.
تاکنون مشروط کردن کمکهای مالی به عنوان ابزار فشاری کلیدی برای تغییر رفتار اسرائیل در موضوعاتی چون توقف شهرکسازی در کرانه باختری، رعایت حقوق بشر در غزه و حفظ راهکار دو کشوری مطرح بود. تفاهمنامه فعلی به دلیل شفافیت و برخورداری از یک ردیف بودجه مشخص سالانه در کنگره، ملموسترین ابزار اهرم فشار واشنگتن به شمار میرفت، هرچند که کنگره به دلیل فقدان اراده سیاسی، به ندرت از این اهرم استفاده کرد. اکنون که اراده سیاسی برای اعمال فشار در واشنگتن در حال شکلگیری است، چارچوب جدیدی تحت عنوان «ابتکار همکاری فناوری دفاعی آمریکا و اسرائیل» در وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) برنامهریزی شده است.
این ساختار جدید، کمکهای مالی مستقیم را با قراردادهای مبهمِ «همکاریهای دفاعی مشترک» و «سرمایهگذاریهای متقابل در فناوریهای نظامی» جایگزین میکند. این تغییر ماهیت، حمایتهای مالی را از قالب «کمک نظامی قابل بحث در کنگره» به «مشارکتهای راهبردی پنهان» در بودجههای طبقهبندیشده پنتاگون و قراردادهای بخش خصوصی تسلیحاتی تبدیل میکند. نتیجه این فرآیند، از بین رفتن کامل نظارت عمومی و پارلمانی بر رفتارهای تلآویو خواهد بود. در این وضعیت، رفتار تهاجمی اسرائیل بدون تغییر باقی میماند، بودجههای ارسالی آمریکا احتمالاً افزایش مییابد و تنها ابزار نظارتی جامعه مدنی و قانونگذاران آمریکایی پیش از آنکه عملاً مورد استفاده قرار گیرد، نابود میشود. برای مقابله با این روند، جریانهای سیاسی آمریکا باید تمرکز خود را از مکانیزمهای مالی به سمت ابزارهای ماندگار دیگری مانند قوانین صادرات سلاح و ترتیبات دیپلماتیک تغییر دهند تا بتوانند همچنان بر لزوم رعایت قوانین بینالمللی توسط اسرائیل پافشاری کنند./منبع
