ترامپ نمیتواند با موجسواری رسانهای از دو بحران اخیرش فرار کند
رویاپردازیهای ترامپ در بازسازی استخر واشنگتن و صلح با ایران با واقعیتهای ملموس شکست مواجه شد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشت حاضر با عنوان «ترامپ نمیتواند با موجسواری رسانهای از دو بحران اخیرش فرار کند» به قلم دیوید گراهام (David A. Graham)، نویسنده ارشد نشریه آتلانتیک (Atlantic)، به تحلیل مواجهه دولت ترامپ با دو بحران داخلی و خارجی در ژوئن ۲۰۲۶ میپردازد. این تحلیل با لحنی رسمی و انتقادی، رویکرد فرار از واقعیت رئیسجمهور آمریکا را به چالش کشیده و استدلال میکند که بروز جلبکها در پروژه پرهزینه استخر ملی واشنگتن و تحمیل توافق صلح نامتوازن با ایران پس از هفتهها جهش قیمت بنزین، شکستهای عینی و ملموسی هستند که برخلاف گذشته، ترامپ قادر نیست آنها را با لفاظی و روایتسازی دروغین به عنوان پیروزی به افکار عمومی قالب کند؛ در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
ترامپ در تلاش است تا با ایجاد هیاهوی رسانهای، بر دو بحران خودساخته در واشنگتن و خلیج فارس سرپوش بگذارد؛ بحرانهایی که ناتوانی او در پنهانسازی واقعیتهای ملموس شکست را آشکار کردهاند. در حوزه داخلی، اصرار نامعقول بر رنگآمیزی و تصفیه آب استخر ملی واشنگتن از طریق واگذاری قراردادهای بدون مناقصه به حامیان مالی کمپین انتخاباتیاش، به یک رسوایی ۱۶ میلیون دلاری تبدیل شده است. این استخر اکنون انباشته از جلبک شده و لایههای رنگی آن در حال کندهشدن است. علیرغم تلاش دولت برای متهم کردن خرابکاران و ممانعت گارد ملی از ورود شهروندان، واقعیت سبز رنگ استخر پیش چشم همگان قرار دارد و این پروژه پرهزینه به شکست انجامیده است.
در حوزه سیاست خارجی، مداخلات کلامی و بیملاحظه در بستر مبادلاتTruth Social و مصاحبههای رسانهای، روند مذاکرات صلح شکننده میان معاون رئیسجمهور و رهبران ایران در سوئیس را به شدت تحتالشعاع قرار داده است. در پی تنشهای نظامی میان اسرائیل و حزبالله و ادعای تهران مبنی بر انسداد مجدد تنگه هرمز، ترافیک کشتیرانی به شدت کاهش یافته است. تهدیدهای تند ناظر بر نابودی ایران و بمباران شدیدتر این کشور، نه تنها روند دیپلماتیک را مختل کرده، بلکه موضع واشنگتن را در چانهزنیها تضعیف ساخته است؛ تا جایی که معاون رئیسجمهور ناچار شد این تهدیدها را صرفاً کریخوانیهای معمول توصیف کند. ایران با درک این واقعیت که نیازی به جدی گرفتن این لفاظیها ندارد، امتیازات بیشتری در مذاکرات کسب کرده است.
وجه مشترک این دو بحران، حرکت بدون برنامه، نادیده گرفتن هشدارهای کارشناسان و تلاش برای مقصر جلوه دادن دولتهای پیشین است. اگرچه در گذشته رویکردهای پوپولیستی و رسانهای توانسته بود برخی ناکامیها مانند ادعای تقلب در انتخابات ۲۰۲۰ را در سایه تردید ساختگی پنهان کند، اما بحرانهای اخیر دارای ابعاد عینی هستند که با چشم غیرمسلح دیده میشوند. شهروندان آمریکایی که هفتهها بنزین بالای ۴ دلار را تجربه کرده و شاهد انسداد زنجیره تامین در تنگه هرمز بودهاند، دیگر ادعاهای پیروزی را باور نمیکنند؛ نظرسنجیها نیز نشان میدهند تنها درصد اندکی از جامعه، توافق صلح حاصله را به نفع آمریکا میدانند.
در نهایت، دولت آمریکا برای خروج از این بنبست به توافقی تن داده که صرفاً بازرسیهای هستهای دوران اوباما را بازمیگرداند، در حالی که مجبور به اعطای امتیازاتی نظیر کاهش تحریمهای نفتی ایران شده است. اصرار بر ترمیم استخر تا چهارم جولای نیز هزینههای بیشتری را به مالیاتدهندگان تحمیل خواهد کرد. فرجام این دو نبرد غیرضروری، شکست دولت و پرداخت هزینه سنگین آن از جیب مردم آمریکا است./منبع
