آمریکانظام بین‌الملل و نهادها

بدون متحدان نمی‌توان یک ابرقدرت بود

تک‌روی نظامی ایالات متحده در جنگ علیه ایران، انزوای بین‌المللی و کاهش قدرت نفوذ واشنگتن را اثبات کرد.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشت حاضر با عنوان «بدون متحدان نمی‌توان یک ابرقدرت بود» به قلم اونا آ. هاتاوی (Oona A. Hathaway) در روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز (The New York Times) منتشر شده است. این تحلیل تبیین می‌کند که ناکامی استراتژیک واشنگتن در مواجهه با ایران منزوی، ناشی از رویکرد یک‌جانبه‌گرایانه دولت ترامپ، نقض منشور سازمان ملل متحد و خودداری متحدان سنتی ناتو از همراهی در این نبرد غیرقانونی بوده که در نهایت به بسته‌شدن حریم هوایی و پایگاه‌های اروپایی به روی نیروهای آمریکایی منجر شده است. در ادامه، چکیده این یادداشت آمده است.

با به پایان رسیدن جنگ با ایران، افکار عمومی آمریکا با این پرسش مواجه‌اند که چگونه یک ابرقدرت جهانی با صرف بیش از ۲۹ میلیارد دلار هزینه، در برابر قدرتی متوسط، منزوی و تحت تحریم شدید، در موقعیتی ضعیف‌تر از ابتدا قرار گرفته است. پاسخ ساده است: ایالات متحده تلاش کرد مسیر تک‌روی را در پیش بگیرد. دولت ترامپ با این تصور باطل که قدرت نظامی محض برای تسلیم کردن تهران کافی است، بدون کسب مجوز از شورای امنیت سازمان ملل متحد و بدون مشورت با شرکای منطقه‌ای، وارد جنگ شد. این اقدام، نبرد مذکور را از همان ابتدا به جنگی غیرقانونی و فاقد وجاهت بین‌المللی تبدیل کرد که متحدان سنتی آمریکا مایل به پذیرش عواقب آن نبودند.

ایران در واکنش به این حملات، به اقدامات متقابلی دست زد؛ از جمله تهدید به بستن شاهراه حیاتی تنگه هرمز و پرتاب پهپاد و موشک به سمت همسایگان. زمانی که واشنگتن متوجه اشتباه خود شد و درصدد ایجاد یک ائتلاف بین‌المللی برآمد، دیگر بسیار دیر شده بود. حتی اعضای ناتو که خود از پیامدهای فلج‌کننده اقتصادی این بحران آسیب دیده بودند، حاضر به مشارکت در این جنگ داوطلبانه نشدند. فراتر از امتناع از کمک مستقیم، کشورهای هم‌پیمان حتی حریم هوایی و پایگاه‌های خود را به روی ارتش آمریکا بستند. اسپانیا اجازه استفاده از پایگاه‌های مشترک را نداد، فرانسه حریم هوایی خود را بر روی هواپیماهای حامل تسلیحات برای اسرائیل مسدود کرد و ایتالیا و سوئیس نیز محدودیت‌های مشابهی وضع کردند. بریتانیا نیز به عنوان نزدیک‌ترین متحد، پس از مجادلات فراوان تنها اجازه استفاده دفاعی از پایگاه‌هایش را صادر کرد و صراحتاً اعلام نمود در اقدامات تهاجمی واشنگتن و تل‌آویو مشارکت نخواهد کرد.

این بحران نشان داد که حتی قدرتمندترین کشور جهان نیز در صورت تک‌روی، کارایی خود را از دست می‌دهد. این تجربه، نقص بنیادین استراتژی کلان ترامپ را برملا می‌کند. او به دنبال احیای عظمت آمریکا است، اما این واقعیت تاریخی را نادیده می‌گیرد که قدرت واقعی واشنگتن نه در اقدامات یک‌جانبه، بلکه در توانایی منحصر‌به‌فرد آن برای تاسیس نهادهای بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد بوده است؛ نهادهایی که ارزش‌ها و منافع مشترک جهانی را بازتاب می‌دادند. امروز اما، نقض مکرر منشور سازمان ملل توسط واشنگتن در جبهه‌های مختلف از جمله ایران و ونزوئلا، این میراث دیپلماتیک را نابود کرده و اثبات می‌کند که بدون همراهی ائتلاف‌های بین‌المللی، حفظ جایگاه ابرقدرتی غیرممکن است./منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا