طرح اسرائیل برای «کنترل کامل» غزه

طرح بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، برای «کنترل کامل» غزه و اشغال آن، نشان‌دهنده ادامه سیاست نسل‌کشی و نقض گسترده حقوق بشر است. به‌رغم بحران شدید غذایی و سوءتغذیه بیش از دو میلیون نفر در غزه، غرب تا کنون به‌طور عملی واکنش نشان نداده است و اکنون تنها به واکنش لفظی و ابراز «انزجار» از برنامه اسرائیل محدود شده است. کابینه اسرائیل تصمیم گرفته است نخست غزه‌ را تحت کنترل کامل خود درآورد؛ شهری که صدها هزار فلسطینی در خرابه‌های آن گرفتارند و با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بر اساس این طرح، شهر محاصره و خالی از سکنه خواهد شد و بازماندگان به منطقه‌ای موسوم به «شهر انسانی» هدایت می‌شوند که در واقع اردوگاهی مدرن است.

وزرای خارجه انگلیس، آلمان، ایتالیا و استرالیا با صدور بیانیه‌ای، این اقدام را خطرناک توصیف کرده و هشدار داده‌اند که موجب وخامت بحران انسانی و افزایش جابجایی اجباری و تهدید جان گروگان‌ها خواهد شد. آلمان که یکی از بزرگ‌ترین حامیان اسرائیل در اروپا و دومین تأمین‌کننده تسلیحات آن است، اسرائیل را به تعلیق احتمالی ارسال سلاح‌ها تهدید کرده است؛ اما نتانیاهو با اطمینان از حمایت واشنگتن، از این فشارها متاثر نخواهد شد. رسانه‌ها نیز تمرکز خود را از گرسنگی کودکان غزه به تحلیل عملیات زمینی اسرائیل و «مقاومت یا شکست حماس» منتقل کرده‌اند، در حالی که جنایات اسرائیل نادیده گرفته می‌شود.

اسرائیل هرگز کنترل غزه را متوقف نکرده و از دهه‌ها پیش همه جنبه‌های زندگی مردم غزه را در اختیار داشته است، به‌ویژه بعد از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ که فلسطینیان برای مدت کوتاهی موفق به شکستن محاصره شدند. غزه به‌عنوان زندانی مدرن تحت محاصره زمینی، دریایی و هوایی قرار داشته و اقتصاد آن محدود شده است، اما حمایت غرب از این وضعیت ادامه یافته است. اکنون که اسرائیل به مرحله نهایی برنامه جایگزینی جمعیت فلسطینی با یهودیان نزدیک می‌شود، غرب به‌طور ناگهانی ابراز نگرانی کرده است.

برخی طرح دودولتی را فریبی دیپلماتیک می‌دانند که اسرائیل هرگز قصد تحقق آن را نداشته است و تنها به ایجاد توجیهی برای اشغال و گسترش سرزمین‌های یهودی‌نشین انجامیده است. رفتار مقامات فلسطینی، از جمله محمود عباس، نشان می‌دهد که حتی همکاری امنیتی با اسرائیل نیز مانع ادامه تصرف و پاکسازی قومی نشده است. سیاست‌های اسرائیل در کرانه باختری طی دو سال اخیر تشدید شده و بازداشت‌ها، قتل و خشونت شهرک‌نشینان با مصونیت کامل ادامه دارد.

غرب اکنون با تهدید به شناخت فلسطین به‌عنوان دولت، عملاً تلاش می‌کند هم بهانه‌ای برای عدم اقدام عملی خود فراهم کند و هم از فلسطینیان «امتیازاتی» دریافت کند که آنان را در برابر خشونت اسرائیل آسیب‌پذیرتر می‌کند. به‌ویژه شروط مطرح شده از سوی فرانسه و انگلیس، شامل خلع سلاح حماس و همکاری با اسرائیل، نشان‌دهنده اولویت غرب برای کنترل فلسطینیان به‌جای توقف نسل‌کشی است.

عملیات زمینی نتانیاهو، ادامه محاصره و بمباران مناطق شمال و مرکز غزه و انتقال مردم به «شهر انسانی»، بخشی از یک الگوی قدیمی پاکسازی قومی است که شبیه روز شوم سال ۱۹۴۸ است؛ جایی که فلسطینیان از شهرها و روستاهای خود رانده شدند و زمین‌هایشان تخریب یا بازسازی شد تا امکان بازگشت آنان از بین برود. این بار نیز اسرائیل قصد دارد پس از پاکسازی غزه، ساختارهای جدید یهودی را جایگزین کند، اما جهان دیگر نمی‌تواند جنایات و همدستی‌ها را فراموش کند./ منبع