ارزیابی فعالیت نظامی آمریکا در کارائیب و پیامدهای آن برای ونزوئلا

افزایش فشار نظامی ایالات متحده بر ونزوئلا می‌تواند کاراکاس را به دادن امتیاز در زمینه‌هایی مانند قاچاق مواد مخدر و مهاجرت وادارد و مخالفان داخلی را تقویت کند، اما بعید است در کوتاه‌مدت یا میان‌مدت به تهاجم نظامی یا فروپاشی رژیم ونزوئلا منجر شود. در روز ۲ سپتامبر، ایالات متحده به یک قایق تندرو متعلق به گروه ونزوئلایی ترن د آرگوا که به ادعای آمریکا در قاچاق مواد مخدر فعال بود، حمله کرد و یازده نفر را کشت. این حمله پس از استقرار ناوهای جنگی آمریکا در اواسط آگوست در منطقه کارائیب جنوبی انجام شد که به آب‌های سرزمینی ونزوئلا نزدیک شده بودند. گزارش‌ها از حضور حداقل هشت فروند ناو جنگی، یک فروند زیردریایی هسته‌ای و ۴۵۰۰ نیروی نظامی، شامل ۲۲۰۰ تفنگدار دریایی خبر می‌دهند. این استقرار رسماً برای مبارزه با کارتل‌های مواد مخدر آمریکای لاتین، که بسیاری از آن‌ها توسط آمریکا به‌عنوان سازمان‌های تروریستی بین‌المللی شناخته شده‌اند، انجام شده است. در پاسخ، نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، پانزده هزار سرباز را به مرز کلمبیا اعزام کرد و بسیج چهار و نیم میلیون نفر از شبه‌نظامیان بولیواری را اعلام نمود؛ هرچند برآوردهای مستقل نشان می‌دهد این نیرو تنها ۲۲۲ هزار نفر است. ناوهای آمریکایی شامل ناوشکن‌های یواس‌اس گریولی، سامپسون و جیسون دانهام، ناوهای تهاجمی آبی‌خاکی یواس‌اس ایوو جیما، سن آنتونیو و فورت لادردیل، رزم‌ناو یواس‌اس لیک ایری و زیردریایی یواس‌اس نیوپورت نیوز هستند. این ناوها مجهز به موشک‌های تاماهاک و کروز با دقت بالا و حسگرهای نظارتی پیشرفته‌اند.

دولت‌های برزیل و کلمبیا این استقرار را محکوم کردند؛ در حالی که گویان و ترینیداد و توباگو از آن به‌دلیل نگرانی‌های مرتبط با قاچاق مواد مخدر حمایت نمودند. چین، روسیه و ایران نیز حضور نظامی آمریکا را به‌عنوان مداخله محکوم کردند. این اقدام در بحبوحه سیاست‌های متناقض دولت ترامپ در قبال ونزوئلا انجام شده است. آمریکا مادورو را به فساد گسترده، نقض حقوق بشر و قاچاق مواد مخدر متهم کرده و جایزه‌ای پنجاه میلیون دلاری برای دستگیری او تعیین کرده است. با این حال، سیاست‌های آمریکا شامل توافق‌هایی برای پذیرش مهاجران اخراجی و تبادل زندانیان نیز بوده است. این فشارها پس از انتخابات جنجالی جولای ۲۰۲۴ ونزوئلا، که با ادعای تقلب همراه بود، شدت گرفته است.

انتظار می‌رود عملیات مشابه علیه گروه‌های قاچاق در کارائیب جنوبی ادامه یابد، اما به‌دلیل چالش‌های شناسایی قایق‌های قاچاق، احتمالاً ماهانه بین دو تا پنج عملیات انجام شود. این اقدامات خطراتی برای کشتی‌های غیرنظامی ایجاد می‌کند، زیرا قایق‌های تفریحی یا حمل‌ونقل ممکن است به‌اشتباه هدف قرار گیرند؛ هرچند بعید است کشتی‌های بزرگ‌تر مانند نفتکش‌ها مورد حمله قرار گیرند. این عملیات‌ها همچنین می‌توانند به افزایش هزینه‌های بیمه و تغییر مسیرهای کشتیرانی منجر شوند. در بلندمدت، فشار نظامی آمریکا ممکن است مادورو را به امتیازدهی در زمینه‌هایی مانند پذیرش مهاجران اخراجی یا عقب‌نشینی از تهدیدات علیه گویان وادارد، اما به‌دلیل مخالفت پایگاه حامیان ترامپ با مداخلات نظامی خارجی، تهاجم نظامی به ونزوئلا بعید است. همچنین، وفاداری مقامات ارشد نظامی ونزوئلا به مادورو، به‌دلیل منافعشان در فعالیت‌های غیرقانونی، مانع از بی‌ثباتی حکومت او در کوتاه‌مدت یا میان‌مدت خواهد شد./ منبع