همکاری نظامی محور مهاجمان شدیدتر از آن چیزی است که تصور میکنید
همکاری نظامی چین، روسیه، ایران و کره شمالی، تهدیدی فزاینده برای توان بازدارندگی آمریکا است
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «همکاری نظامی محور مهاجمان شدیدتر از آن چیزی است که تصور میکنید» نوشته بردلی بومن (Bradley Bowman)، لوگان رولای (Logan Rolleigh) و کامرون مکمیلان (Cameron McMillan) در بنیاد دفاع از دموکراسیها (Foundation for Defense of Democracies) منتشر شده است و به گسترش همکاریهای نظامی و فناورانه چین، روسیه، ایران و کره شمالی و پیامدهای آن برای امنیت آمریکا میپردازد. نویسندگان استدلال میکنند که این همکاری توان نظامی هر چهار کشور را افزایش داده و خطر مواجهه همزمان آمریکا با چند جنگ بزرگ را بیشتر کرده است. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
آمریکا اکنون با یکی از خطرناکترین محیطهای ژئوپلیتیکی از سال ۱۹۴۵ تاکنون مواجه است؛ وضعیتی که بخشی از آن ناشی از شکلگیری «محور مهاجمان» متشکل از چین، روسیه، ایران و کره شمالی است. همکاری این چهار کشور تواناییهای نظامی یکدیگر را افزایش داده و احتمال آن را بیشتر کرده است که آمریکا درگیر جنگهای بزرگ و همزمانی شود که برای آن آمادگی کافی ندارد. ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا، در سال ۲۰۲۵ نسبت به سطح بیسابقه همکاری این چهار رقیب هشدار داده بود. او در جولای ۲۰۲۶ گفت این کشورها در حال بهاشتراکگذاری اطلاعات، توانمندیهای رزمی و فناوری هستند و منافع خود را در حوزههای مختلف همسو کردهاند.
در اروپا، حمایت اعضای این محور از روسیه، توانایی مسکو برای ادامه جنگ اوکراین را افزایش داده است. ایران پهپادهای تهاجمی یکطرفه، موشکهای بالستیک کوتاهبرد، سلاحهای سبک و مهمات توپخانه در اختیار روسیه گذاشته و به تولید داخلی پهپادهای گرن که بر اساس پهپادهای شاهد ایران طراحی شدهاند، کمک کرده است. کره شمالی نیز موشکهای بالستیک، مقادیر عظیمی مهمات و سامانههای توپخانهای به روسیه داده و هزاران نیروی نظامی برای جنگ در اوکراین اعزام کرده است. چین نیز با ارائه تجهیزات دوکاربردی و حمایت اقتصادی، ماشین جنگی روسیه را تقویت کرده است. به گفته مقامهای آمریکایی، چین بخش عمدهای از ماشینابزارها و تراشههای قدیمی مورد نیاز روسیه را تأمین کرده و از طریق تأمین ریزتراشهها به تولید موشکهای بالستیک، مافوقصوت و کروز روسیه کمک کرده است.
در غرب آسیا، روسیه با ارائه خدمات پرتاب ماهواره، فناوری پهپادی، تاکتیکهای پیشرفته حملات پهپادی و حتی تصاویر ماهوارهای، توان ایران برای شناسایی و هدفگیری نیروهای آمریکایی را افزایش داده است. حملات پهپادی ایران در جریان جنگ، به تأسیسات آمریکا آسیب رسانده و در ۱ مارس ۲۰۲۶ حملهای به یک مرکز عملیاتی آمریکا در کویت به کشتهشدن ۶ سرباز آمریکایی انجامید. ایران همچنین در ۱۷ جولای موشکهای بالستیک به یک پایگاه هوایی در اردن شلیک کرد که سه سرباز آمریکایی در آن کشته شدند. چین نیز مواد شیمیایی مورد استفاده در سوخت موشکهای بالستیک، دسترسی کامل ایران به سامانه ماهوارهای بیدو و یک ماهواره نظارتی را در اختیار تهران قرار داده است. این همکاریها در ماههای نخست جنگ، به آسیب یا نابودی بیش از دویست سازه و تجهیزات آمریکایی تا ۷ می کمک کرده است.
پیامدهای این همکاری به اقیانوس آرام نیز گسترش یافته است. روسیه جنگندههای سوخو-۳۵، سامانههای پدافندی اس-۴۰۰ و تجهیزات و آموزشهای هوابرد را در اختیار چین گذاشته است. روسیه و ایران همچنین انرژی ارزانقیمت مورد نیاز اقتصاد و توسعه نظامی چین را تأمین میکنند. در صورت انتقال فناوری زیردریاییهای کمصدا از روسیه به چین، یکی از مهمترین برتریهای باقیمانده آمریکا در برابر چین از بین خواهد رفت و توازن قدرت در اقیانوس آرام تغییر خواهد کرد.
در شبهجزیره کره نیز روسیه با انتقال فناوری و تجهیزات فضایی، هستهای، موشکی، پیشرانه و کاهش صدای زیردریایی، پدافند هوایی و جنگ الکترونیک، توان کره شمالی را افزایش میدهد. تجربه رزمی نیروهای کره شمالی در اوکراین نیز به بهبود تاکتیکها و آمادگی نظامی آن کشور کمک کرده است. در مجموع، همکاری چهار کشور را میتوان چندلایه، رو به گسترش و فزاینده دانست که آمادگی، توان، ظرفیت و تابآوری نیروهای مسلح آنها را افزایش داده و فرضیات قدیمی آمریکا درباره بودجه دفاعی، ظرفیت صنعتی، برنامههای جنگی و توان رزمی را منسوخ کرده است./منبع
