جنگ تجاری چین و آمریکا، یک مشارکت آسیایی بی‌سابقه را موجب شده است

سفر واجیرالونگکورن، پادشاه تایلند، به چین، که تنها دومین سفر خارجی رسمی او به‌عنوان پادشاه بود، یک ابزار هدفمند و باپرستیژ است که وزن سیاسی آن بسیار فراتر از جنبه‌های تشریفاتی است. پادشاه با انتخاب چین به‌عنوان اولین مقصد مهم دولتی خود، سیگنال قوی‌ای به نخبگان، رهبران تجاری و عموم مردم تایلند فرستاد که پکن اکنون در اوج شراکت‌های خارجی تایلند قرار دارد. حضور او به دولت تایلند اجازه داد تا ابتکارات مهم اقتصادی و دیپلماتیک را تحت پوشش بی‌طرف، غیرحزبی و مورد احترام سلطنت دنبال کند. این انتخاب پادشاه با توجه به روابط شخصی طولانی‌مدت او با غرب، از جمله تحصیل در انگلیس و آلمان، و در تضاد با رویکرد پدرش، پادشاه بومیپول آدولیاده (که حکومتش با تعامل عمیق با آمریکا تعریف می‌شد)، چشمگیر است. پدر او هیچ‌گاه به چین سفر نکرد، که نشان‌دهنده بی‌اعتمادی دوران جنگ سرد بود.

تایلند امروزه همچنان تنها متحد رسمی معاهده‌ای واشنگتن در هندوچین است و رابطه دفاعی قابل توجهی دارد. با این حال، روابط دوجانبه به‌دلیل انتقادات آمریکا از وضعیت حقوق بشر تایلند، تأثیر تعرفه‌های دونالد ترامپ بر اقتصاد تایلند و درک عمومی مبنی بر ناسازگاری تعهد منطقه‌ای واشنگتن، دچار تنش شده است. در مقابل، تعامل تایلند با چین در حوزه‌های اقتصادی، امنیتی و فرهنگی به‌طور پیوسته گسترش یافته است. چین بزرگ‌ترین شریک تجاری تایلند است و حجم تجارت دوجانبه در نیمه اول سال ۲۰۲۵ به ۷۶.۱ میلیارد دلار رسیده که رشد ۱۷ درصدی نسبت به سال قبل را نشان می‌دهد. سرمایه‌گذاری‌های چین از پروژه‌های زیرساختی سنتی به بخش‌های با ارزش بالا مانند وسایل نقلیه الکتریکی، تولید باتری و فناوری سبز در حال تغییر است که به تایلند کمک می‌کند تا به یک قطب منطقه‌ای برای صادرات فناوری پیشرفته تبدیل شود. علاوه بر این، گردشگران چینی همچنان شریان حیاتی اقتصاد وابسته به گردشگری تایلند هستند.

همکاری‌های امنیتی نیز گسترش یافته است؛ به‌طوری‌که تایلند اولین کشور است که رزمایش‌های مشترک را با سه شاخه ارتش چین (نیروی زمینی، دریایی و هوایی) انجام داده و همچنین اولین عضو آسه آن است که میزبان افسران رابط چینی برای مبارزه با مواد مخدر بوده است. این تحولات نشان‌دهنده یک تغییر ظریف است: در حالی که واشنگتن در ساختار امنیتی تایلند عمیقاً ریشه دوانده، چین به‌طور فزاینده‌ای به یک شریک ضروری در عملیات پلیسی، مبارزه با مواد مخدر و واکنش به بلایا تبدیل می‌شود. همزمانی این سفر با تعلیق ناگهانی مذاکرات تجاری آمریکا با تایلند به‌دلیل نگرانی‌ها در مورد عدم اجرای سریع توافق صلح مرزی با کامبوج، در تضاد کامل با رویکرد پکن قرار گرفت.

چین از این سفر سلطنتی برای ابراز آمادگی خود جهت تشدید هماهنگی راهبردی و تسریع پروژه‌های بزرگ، از جمله راه‌آهن سریع‌السیر چین-تایلند، استفاده کرد. پادشاه واجیرالونگکورن نیز تأکید کرد که تایلند امیدوار است از تجربه توسعه چین بیاموزد و آماده گسترش همکاری در بخش‌هایی مانند هوش مصنوعی، اقتصاد دیجیتال و فناوری هوافضا است. پیامدهای این سفر فراتر از روابط دوجانبه است. این سفر نشان‌دهنده رویکرد گسترده‌تر آسیای جنوب شرقی است که عمل‌گرایی را بر قطب‌بندی ترجیح می‌دهد. تایلند به‌دنبال مهار پویایی اقتصادی چین و در عین حال حفظ روابط امنیتی سازنده با آمریکا است. وزیر بازرگانی تایلند به‌تازگی خاطرنشان کرد که تایلند می‌تواند با جذب سرمایه و تجارت از هر دو قدرت، از جنگ تجاری چین و آمریکا سود ببرد. نتیجه این امر، نه یک هم‌سویی مجدد ژئوپلیتیکی، بلکه یک راهبرد ظریف مبتنی بر انعطاف‌پذیری، اتصال و تاب‌آوری اقتصادی است./ منبع