پرواز پوزایدون در تنگه تایوان؛ نمایش سیاسی آمریکا در برابر کنترل راهبردی پکن
پرواز اخیر هواپیمای شناسایی آمریکا در تنگه تایوان نشان میدهد که واشنگتن در پیگیری سیاستهای مداخلهجویانه و دوگانه خود دچار تناقضهای راهبردی شده است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «پرواز پوزایدون در تنگه تایوان؛ نمایش سیاسی آمریکا در برابر کنترل راهبردی پکن» به قلم های فنگ (Hai Feng) در گلوبال تایمز (Global Times) منتشر شده است. این یادداشت تحرکات نظامی اخیر واشنگتن را اقدامی نمایشی و منسوخ ارزیابی کرده و بر تسلط چین در مهار تنشهای منطقهای تأکید میکند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
در آستانه نشست احتمالی سران چین و آمریکا، نیروی دریایی ایالات متحده بار دیگر با عبور یک فروند هواپیمای پوزایدون پی-۸ ای (P-8A Poseidon) از تنگه تایوان، تلاش کرد حضور خود را در این منطقه به نمایش بگذارد. ناوگان هفتم آمریکا این پرواز را اقدامی منطبق بر قوانین بینالمللی و در راستای تعهد به منطقه هند-آرام آزاد خواند. با این حال، این اقدام نشاندهنده رویکردی دوگانه است؛ واشنگتن از یک سو سیگنال تمایل به مدیریت اختلافات و گفتوگو ارسال میکند و از سوی دیگر، با قدرتنمایی نظامی نشان میدهد که هنوز راهبرد استفاده از تایوان برای مهار چین را کنار نگذاشته است.
هواپیمای پوزایدون یک پلتفرم نظامی تخصصی است که برای گشت دریایی، جنگ ضدزیردریایی و جمعآوری اطلاعات سیگنالی طراحی شده است. عبور چنین تجهیزاتی از تنگه تایوان فراتر از یک حرکت نمادین بوده و در واقع یک مأموریت شناسایی نزدیک با هدف اعمال فشار نظامی است. ایالات متحده سالهاست با پنهانشدن پشت مفاهیمی چون «آزادی دریانوردی» تلاش میکند حضور راهبردی خود را در اقیانوس آرام غربی حفظ کرده و به نیروهای جداییطلب تایوان پیام دلگرمی بدهد.
در برابر این تحرکات، واکنش چین مبتنی بر رصد و نظارت مستمر بوده و نشان میدهد پکن به قابلیتهای پایدار و نظاممندی برای مدیریت تحرکات نظامی آمریکا دست یافته است. ترکیب آگاهی محیطی، واکنش عملیاتی و خونسردی راهبردی باعث شده تا هرگونه اقدام آمریکا تحت کنترل کامل ارتش آزادیبخش خلق قرار گیرد. این واقعیت ثابت میکند که تنگه تایوان دیگر عرصهای نیست که ارتش آمریکا بتواند هر زمان که اراده کرد، در آن به نمایش قدرت بپردازد.
تلاشهای مکرر آمریکا برای اثبات حضور خود، تنها اضطراب و تناقضهای راهبردی این کشور را آشکار میکند. واشنگتن از سویی خواهان ثبات در روابط است و از سوی دیگر حاضر به کنارگذاشتن کارت تایوان نیست؛ از خارجشدن کنترل اوضاع هراس دارد، اما مدام به ریسکآفرینی دست میزند. این اقدامات بیش از آنکه بر موازنه راهبردی در تنگه تایوان تأثیر بگذارند، به نمایشهایی سیاسی با بازدهی نزولی تبدیل شدهاند و عزم چین برای حفاظت از حاکمیت ملی و منافع امنیتی خود را متزلزل نخواهند کرد./ منبع
