آمریکا یا چین؟ کشوری که برنده مسابقه هم‌جوشی هسته‌ای شود، برتری جهانی را به دست می‌آورد

بحثی میان تحلیل‌گران ژئوپلیتیک جهانی درباره اینکه آیا آمریکا و چین درگیر جنگ سرد هستند یا رقابت برای تسلط جهانی، وجود دارد. اما پاسخ بی‌ربط است. به مشاهده همگان، چین به دنبال تسلط بر قرن بیست‌ویکم است و این کار را «به هر وسیله ممکن» انجام خواهد داد. در این فرآیند، از قدرت نظامی خود برای ایجاد حوزه نفوذی استفاده خواهد کرد که برای ترساندن کشورهایی از ژاپن تا استرالیا و هند طراحی شده است.

تهاجم چین به تایوان در میان بسیاری از ناظران نظامی تقریباً یک نتیجه قطعی است که معتقدند این موضوع سؤال «اگر» نیست بلکه «چه زمانی» است. اما «چه زمانی یا اگر» چین حمله دوزیستی خود را آغاز کند، تشخیص داده که آمریکا حاضر نیست نیروهای مسلح خود را برای دفاع از جزیره‌ای که اکثریت تراشه‌های کامپیوتری جهان، به‌ویژه پیشرفته‌ترین آن‌ها را تولید می‌کند، به خطر بیندازد.

تصمیم نهایی چین برای استقرار نیروی نظامی در سرتاسر حاشیه اقیانوس آرام احتمالاً با اطمینان به توانایی خود در مهار پیشرفت‌های فوق‌العاده هوش مصنوعی ناشی از دسترسی به الکتریسیته نامحدود، پاک و ارزان از انرژی هم‌جوشی همراه خواهد بود. این فناوری نوظهور در حال حاضر از سرمایه‌گذاری میلیاردها یوان چینی بهره‌مند است.

پیوند راهبردی واضح و بدون تردید است. واقعیت‌ها را در نظر بگیرید؛ هوش مصنوعی ابزاری برای تغییر مسیر تاریخ یک کشور دارد، اما مهار پتانسیل کامل آن نیازمند مقدار باورنکردنی انرژی است. این انرژی را ایجاد کنید و هوش مصنوعی تبدیل به سلاح راهبردی قرن بیست‌ویکم می‌شود.

برای مدت طولانی، آمریکا نتوانست قدرت علمی و صنعتی خود را پشت چیزی که می‌توان آن را پروژه منهتن قرن بیست‌ویکم نامید، قرار دهد، یادآور روزهای جنگ جهانی دوم که ما برنده مسابقه برای ساخت بمب اتمی شدیم. این بی‌تفاوتی در طول سه ماهه آخر سال ۲۰۲۵ به‌طور عمیق تغییر کرده است. کاخ سفید به‌تازگی دفتر هم‌جوشی را در وزارت انرژی ایجاد کرد که تمرکز و فوریت بر این فناوری را به‌طور قابل توجهی افزایش داد.

دونالد ترامپ از طریق ادغام ۶ میلیارد دلاری بین شرکت رسانه‌های اجتماعی خود و شرکت تحقیقات هم‌جوشی وارد کسب‌وکار انرژی هم‌جوشی می‌شود. اگر پیامی وجود دارد که باید توسط چین شنیده شود، این است که ترامپ تشخیص می‌دهد برنده مسابقه هم‌جوشی آینده کشور خود را تضمین خواهد کرد و تعیین می‌کند که آیا دموکراسی و آزادی شکوفا خواهد شد یا بدبختی کمونیسم بر ده‌ها میلیون نفر سایه خواهد افکند. تاریخ ممکن است ببیند که از میان همه دستاوردهای او، سرمایه‌گذاری رئیس‌جمهور در هم‌جوشی همان چیزی بود که سرنوشت ملت‌ها بر اساس آن تعیین شد./ منبع