شتاب در خریدهای دفاعی اروپا

از سال ۲۰۲۲، خریدهای دفاعی کشورهای عضو اتحادیه اروپا بیش از دوبرابر دوره ۲۰۱۸–۲۰۲۱ افزایش یافته و به بیش از ۲۳۵ میلیارد دلار رسیده است، که با هدف‌های راهبرد صنعتی دفاعی اروپا (EDIS) برای خرج حداقل پنجاه درصد بودجه در داخل اتحادیه تا سال ۲۰۳۰ و ۶۰ درصد تا سال ۲۰۳۵ همخوانی دارد. با این حال، سهم تجهیزات خریداری‌شده از شرکت‌های اروپایی از ۶۲ درصد به ۴۴ درصد کاهش یافته است؛ در حالی که خرید از برزیل، کره جنوبی، اسرائیل، انگلیس و ایالات متحده افزایش یافته است. این روند معضلی را برای وزارتخانه‌های دفاع اروپا نشان می‌دهد: حمایت از شرکت‌های محلی با زمان تحویل طولانی‌تر یا خرید سریع تجهیزات آماده از خارج.

داده‌های مؤسسه بین‌المللی مطالعات راهبردی نشان می‌دهد ارزش قراردادهای خرید از سال ۲۰۱۸–۲۰۲۲ از ۱۱۲ میلیارد دلار به بیش از ۲۳۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۲ تا اواسط سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است؛ رشدی بیش از ۱۰۹ درصد. اگر قراردادهای مربوط به خدمات، آموزش و مهمات محاسبه شود، احتمالاً درصد خرید داخلی از هدف راهبرد صنعتی دفاعی اروپا فراتر می‌رود. افزایش بودجه‌ها برای بازسازی تجهیزات نیروهای مسلح، به‌ویژه در حوزه زمینی، متمرکز شده است. قراردادهای زمینی از ۲۵ میلیارد دلار در سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۲۱ به بیش از ۱۱۱ میلیارد دلار در سال‌های ۲۰۲۲–۲۰۲۵ رسید؛ رشدی ۳۴۴درصدی. حوزه‌های کلیدی شامل وسایل نقلیه زرهی، توپخانه و دفاع هوایی زمین‌پایه است که به‌ترتیب ۲۳۰ درصد، ۵۷۱ درصد و ۵۰۶ درصد افزایش یافته‌اند. لهستان با قراردادهایی به ارزش بیش از ۵۵.۴ میلیارد دلار، عامل اصلی این رشد است. در حوزه زمینی، بیش از ۳۹ درصد بودجه (۴۴ میلیارد دلار) به شرکت‌های اروپایی اختصاص یافت، که از ۴۸ درصد در دوره پیشین کمتر است؛ این به‌دلیل رشد ۷۷۷درصدی قراردادهای غیراروپایی و غیرآمریکایی که لهستان بیش از ۳۱ میلیارد دلار آن را تشکیل می‌دهد، رخ داده است. نبود پرتابگرهای راکت چندگانه مدرن در اروپا و تحویل سریع‌تر سیستم‌های کره‌ای و اسرائیلی، مانند  K9 Thunder، خرید غیراروپایی را تقویت کرده است. لهستان در سال ۲۰۲۲ قراردادهایی با کره جنوبی امضا کرد و کیفیت، انتقال فناوری و سرعت تحویل را دلایل انتخاب خود دانست. ارزش قراردادهای هوافضا نیز از ۵۳ میلیارد دلار به ۹۴ میلیارد دلار افزایش یافت؛ رشدی ۷۷درصدی که شرکت‌های آمریکایی با دریافت ۵۹.۸ درصد آن در سال‌های ۲۰۲۲–۲۰۲۵ تسلط دارند. عواملی مانند هزینه بالای تولید، مزیت مقیاس، سیگنال‌دهی سیاسی و تمایل به همکاری با شریک اصلی دفاعی (آمریکا) این روند را هدایت می‌کند. هواپیمای اف-۳۵، تنها جنگنده چندمنظوره رادارگریز، چهارده درصد ارزش قراردادها را تشکیل می‌دهد. در حوزه دریایی، ارزش قراردادها کاهش یافته، که احتمالاً به‌دلیل چرخه‌های بازسازی ناوگان و تمرکز بر حوزه‌های زمینی و هوایی است. برای افزایش خرید داخلی، باید حوزه‌های قوی غیراروپایی مانند هوافضا بررسی و طرح‌های تشویقی ایجاد شود. ابتکارهایی مانند سپر آسمانی اروپا و سیستم زرهی مشترک فنلاند می‌تواند الگو باشد. موفقیت انتقال فناوری و محلی‌سازی شرکت‌های غیراروپایی، شاخص کلیدی برای آینده بازار دفاع اروپا خواهد بود./ منبع