اروپا باید برای جنگ طولانی آماده شود

پهپادهای روسی با تعطیلی فرودگاه‌ها و نقض حریم هوایی ناتو، بخشی از کارزار ترکیبی گسترده مسکو هستند. هزینه‌های گزاف اروپا برای نابودی این پهپادهای ارزان، عدم توازن مالی را نشان می‌دهد. ولادیمیر پوتین، با اعتماد به این عدم تقارن، تشدید تنش را دنبال می‌کند و گمان می‌برد غرب از تلافی‌های قاطع، مانند اعطای موشک‌های برد بلند به اوکراین، خودداری خواهد کرد.

روسیه از روز ۹ سپتامبر با ورود پهپادها به حریم هوایی لهستان و رومانی، و سپس نقض حریم استونی توسط جنگنده، تشدید تنش را آغاز کرد. به‌تازگی، پهپادها فرودگاه‌های دانمارک و نروژ را به تعطیلی کشانده‌اند. مسکو با جنگ ترکیبی، دولت‌های اروپایی را به امتیازدهی وامی‌دارد و پوتین برای حفظ حکومتش به تقابل دائمی وابسته است.

دیپلماسی آمریکا با مسکو در دولت دونالد ترامپ بی‌نتیجه بوده است. ترامپ مدعی است «دو هفته» تا تصمیم‌گیری فاصله دارد، اما کرملین معتقد است می‌تواند اوکراین را فرسوده کند، وحدت اروپا را بشکند و علاقه آمریکا را کاهش دهد. روسیه از مذاکرات معنادار سر باز می‌زند. نشریه لوموند نوشته است که دیپلماسی روسیه الگوهای شوروی را دنبال می‌کند: مطالبات حداکثری، گفت‌وگوهای نمادین، تهدیدات، و امتیازات ناچیز. جان سالیوان، سفیر پیشین آمریکا در مسکو، مذاکرات روسیه را «مطالبات حداکثری و پارانویا» توصیف کرده است. اروپا باید توهم پایان زودهنگام جنگ را کنار بگذارد.

توافقاتی مانند یادداشت بوداپست یا مینسک، جنگی بزرگ‌تر را در پی خواهد داشت. غیرقابل اعتماد بودن دولت ترامپ فرصتی برای اروپاست تا قابلیت‌های دفاعی خود را تقویت کند. طبق گزارش پولیتیکو، راهبرد جدید پنتاگون امنیت داخلی و نیم‌کره غربی را بر مقابله با روسیه و چین اولویت می‌دهد.

ترامپ اروپا را به جدی گرفتن تهدید روسیه واداشته است. آلمان پس از تهاجم، برنامه بازسازی نظامی با صندوق ویژه یک‌صد میلیارد یورویی اعلام کرد، اما با پایداری اوکراین، برلین دچار غرور شد و سرمایه‌گذاری‌اش متوقف گردید. عقب‌نشینی آمریکا فرصتی برای خودمختاری دفاعی اروپاست. گزارش اندیشکده «هنری جکسون سوسایتی» استدلال می‌کند که اروپا می‌تواند با تقویت بخش دفاعی خود، برای جنگ احتمالی آماده شود.

اروپا نباید به آمریکا یا افرادی مانند ایلان ماسک، که دسترسی استارلینک را در اوکراین محدود کرد، وابسته باشد. استارلینک با هشت هزار ماهواره، وابستگی اروپا را نشان می‌دهد؛ جایگزین‌هایی مانند یوتل‌ست وان‌وب گران‌اند. روسیه نیز سامانه راسوت با پنج میلیارد دلار سرمایه‌گذاری را تا سال ۲۰۳۰ توسعه می‌دهد.

روسیه با پهپادها دفاع هوایی اوکراین را تحت فشار قرار داده و ۵۳۰ پهپاد نظارتی بر فراز آلمان برای رصد تسلیحات غربی پرواز داده است. محدودیت‌های قانونی مانع سرنگونی آن‌ها توسط آلمان می‌شود. اقتصاد جنگ در اوکراین تغییر کرده و اروپا باید در رهگیرهای کم‌هزینه سرمایه‌گذاری کند؛ موشک‌های پاتریوت میلیون‌دلاری هم پایدار نیستند.

اتحاد پهپادی روسیه و چین، با همکاری ایران، کره شمالی و ونزوئلا، فناوری را تقویت می‌کند. دبورا فیرلمب -هم‌بنیانگذار شرکت سرمایه‌گذاری گرین فلگ ونچرز برای اوکراین- معتقد است که قطعات چینی در پهپادهای روسی و اتباع چینی کنار نیروهای روس دیده شده‌اند، که نشان‌دهنده تبادل فناوری است. اروپا اما بخش دفاعی پررونقی دارد؛ استارت‌آپ‌هایی مانند هلسینگ و کوانتوم سیستمز با ارزش بیش از یک میلیارد یورو فعال‌اند.

استونی با شرکت‌هایی مانند میلرم رباتیک، که وسیله نقلیه زمینی بدون سرنشین «تمیس» را در اوکراین آزمایش کرده و موفق عمل نموده است. اوکراین، به‌عنوان ابرقدرت پهپاد، با تجربه مهندسانش عملکرد ارزشمندی داشته است. کی‌یف به بودجه برای تولید هشت تا ۱۰ میلیون پهپاد دید اول‌شخص در سال نیاز دارد، اما در سال ۲۰۲۵ تنها ۴.۵ میلیون فروند خریداری کرده است. اروپا باید با سرمایه‌گذاری، اوکراین را در بخش دفاعی خود ادغام کند. جنگ مسابقه فناوری است و چرخه‌های نوآوری به شش هفته رسیده‌اند.

اوکراین فناوری‌هایی توسعه داده که جهان در پنج سال آینده آنها را طلب خواهد کرد. اروپا با اوکراین می‌تواند ابرقدرت هوش مصنوعی شود و «دیوار پهپادی» بسازد. اما فناوری کافی نیست؛ اراده سیاسی لازم است. تهاجم سال ۲۰۱۴ روسیه به کریمه، نظم جهانی را در هم شکست. اگر مسکو دستاورد دائمی کسب کند، جسورتر خواهد شد. اروپا باید برای جنگی طولانی آماده شود./ منبع