آیا ترامپ به نقطه‌ضعف اندی برنهام تبدیل خواهد شد یا سکوی موفقیت او؟ پاسخ در اروپا نهفته است

آینده سیاست خارجی انگلیس به نزدیکی بیشتر با اروپا گره خورده است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «آیا ترامپ به نقطه‌ضعف اندی برنهام تبدیل خواهد شد یا سکوی موفقیت او؟ پاسخ در اروپا نهفته است» نوشته جاناتان فریدلند (Jonathan Freedland) و منتشرشده در گاردین (Guardian)، استدلال می‌کند که کاهش اتکای انگلیس به آمریکا و حرکت به‌سوی همکاری عمیق‌تر با اروپا، واقع‌بینانه‌ترین راهبرد برای حفظ امنیت، تقویت اقتصاد و افزایش استقلال راهبردی لندن در شرایط پرآشوب کنونی است. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.

در آغاز دوره نخست‌وزیری اندی برنهام، فضای سیاسی داخلی انگلیس تا حد زیادی به سود دولت جدید پیش رفته و عملکرد اولیه او با استقبال افکار عمومی همراه شده است. با این حال، تحولات بین‌المللی، به‌ویژه سیاست‌های غیرقابل پیش‌بینی دونالد ترامپ، می‌تواند این روند را به‌سرعت دگرگون کند. تجربه دولت پیشین نشان داد که حتی با وجود نشانه‌های بهبود اقتصادی، تصمیم‌های ناگهانی واشنگتن در قبال بحران‌های منطقه‌ای می‌تواند برنامه‌های داخلی لندن را با اختلال مواجه سازد.

در چنین شرایطی، اتکای سنتی انگلیس به آمریکا دیگر تضمین‌کننده امنیت و ثبات نیست. تغییرات مکرر در سیاست خارجی آمریکا، ابهام درباره تعهد این کشور به ناتو، مواضع متناقض در قبال جنگ اوکراین و حتی طرح دیدگاه‌هایی درباره متحدان اروپایی، نشان می‌دهد که لندن نمی‌تواند همچنان امنیت خود را بر پایه روابط ویژه با واشنگتن بنا کند. از این‌رو، ضرورت بازنگری در بنیان‌های سیاست خارجی انگلیس بیش از گذشته احساس می‌شود.

در مقابل، کشورهای اروپایی طی سال‌های اخیر تلاش کرده‌اند وابستگی امنیتی خود به آمریکا را کاهش دهند و سازوکارهای دفاعی مشترک را توسعه دهند. افزایش سرمایه‌گذاری مشترک در صنایع دفاعی، تأمین مالی پروژه‌های نظامی، حمایت هماهنگ از اوکراین و همکاری در حوزه‌های امنیت سایبری، انرژی، مهاجرت و مقابله با مداخلات خارجی، نشان‌دهنده شکل‌گیری الگویی تازه از همکاری امنیتی در اروپا است. این روند نه‌تنها توان دفاعی کشورهای اروپایی را افزایش داده، بلکه زمینه تقویت استقلال راهبردی آن‌ها را نیز فراهم کرده است.

پیامدهای این تحول تنها به حوزه امنیت محدود نمی‌شود. همکاری گسترده‌تر با اروپا می‌تواند فرصت‌های اقتصادی قابل‌توجهی برای انگلیس ایجاد کند. توسعه صنایع دفاعی، کاهش وابستگی به تجهیزات آمریکایی، مشارکت در زنجیره‌های تولید اروپایی و افزایش تاب‌آوری اقتصادی در برابر فشارهای ناشی از جنگ‌های تجاری و رقابت قدرت‌های بزرگ، از جمله مزایای این رویکرد به‌شمار می‌رود. در شرایطی که آمریکا از تعرفه‌های تجاری و چین از کنترل منابع راهبردی به‌عنوان ابزار فشار استفاده می‌کنند، همکاری نزدیک‌تر با اروپا می‌تواند بخشی از آسیب‌پذیری‌های اقتصادی انگلیس را کاهش دهد.

در عرصه داخلی نیز زمینه سیاسی چنین تغییری بیش از گذشته فراهم شده است. بخش قابل‌توجهی از افکار عمومی انگلیس اکنون برگزیت را اقدامی پرهزینه ارزیابی می‌کند و از گسترش همکاری با اتحادیه اروپا حمایت می‌کند. همچنین، تمایل به اولویت‌دادن به روابط با اروپا نسبت به آمریکا و حتی حمایت از شکل‌گیری سازوکارهای دفاعی مشترک اروپایی، نشان می‌دهد که فضای اجتماعی برای بازنگری در سیاست‌های پسابرگزیت نسبت به سال‌های گذشته تغییر کرده است.

در مجموع، تداوم اتکا به یک شریک غیرقابل پیش‌بینی، مخاطرات سیاسی، امنیتی و اقتصادی انگلیس را افزایش می‌دهد، در حالی‌که تقویت پیوندهای راهبردی با اروپا می‌تواند زمینه افزایش ثبات، استقلال و تاب‌آوری این کشور را فراهم کند. موفقیت دولت جدید نیز تا حد زیادی به توانایی آن در انطباق با این واقعیت‌های جدید و فاصله‌گرفتن از الگوهای سنتی سیاست خارجی وابسته خواهد بود./منبع