تهدیدات هیبریدی و ضرورت تشکیل نیروی دفاع داخلی مستقل در انگلیس

حادثه خروج بمب‌افکن‌های آمریکایی از فیرفورد نشان داد که بریتانیا برای مقابله با تهدیدات نیازمند نیرویی اختصاصی برای حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی خود است.

به گزارش اطلس دیپلماسی، مقاله‌ای تحلیلی با عنوان «تهدیدات هیبریدی و ضرورت تشکیل نیروی دفاع داخلی مستقل در انگلیس» به قلم دین ویلسون (Dean Wilson) در اندیشکده چتم هاوس (Chatham House) منتشر شده است. این مقاله با اشاره به آسیب‌پذیری زیرساخت‌های نظامی بریتانیا، استدلال می‌کند که لندن برای مقابله با تهدیدات فزاینده باید با الگوبرداری از لهستان و فنلاند، یک نیروی محافظتی دائمی و مختص داخل کشور ایجاد کند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.

خروج بمب‌افکن‌های آمریکایی از پایگاه نیروی هوایی «فیرفورد» در پی یک توطئه تروریستی، توجه محافل امنیتی را به نحوه حفاظت بریتانیا از زیرساخت‌های حیاتی و نظامی خود جلب کرده است. اگرچه دولت بریتانیا امنیت این پایگاه را تضمین کرده، اما اندی برنهام، نخست‌وزیر این کشور، به نشانه‌هایی از نقش‌آفرینی ایران در این ماجرا اشاره کرده است؛ ادعایی که سفارت تهران آن را رد می‌کند. این رویداد در حالی رخ می‌دهد که پیش‌تر در ماه مارس، لندن با درخواست واشنگتن برای استفاده از این پایگاه موافقت کرده بود و تهران نیز در واکنش، هر پایگاهی را که برای اقدام علیه قلمرو خود استفاده شود، هدفی مشروع دانسته بود.

حادثه فیرفورد تنها یکی از نمونه‌های تهدیدات هیبریدی پیش روی بریتانیا است. در کنار این موارد، روسیه نیز تهدیدی جدی و مستمر به شمار می‌رود؛ تا جایی که نهادهای اطلاعاتی دانمارک درباره احتمال حمله نظامی محدود مسکو به یک عضو ناتو هشدار داده‌اند و چندین کشور اروپایی، حملات پهپادی، آتش‌سوزی‌های عمدی و خرابکاری‌ها را به روسیه نسبت می‌دهند. در رویارویی با چنین فشارهایی، نیروهای واکنش سریع یا پلیس محلی کافی نیستند، بلکه پیشگیری از حمله نیازمند حضور نیروهایی است که منحصراً برای حفاظت از قلمرو داخلی سازمان‌دهی شده باشند.

در این زمینه، الگوهای لهستان و فنلاند می‌توانند راهگشا باشند. لهستان در سال ۲۰۱۷ نیروی دفاع سرزمینی خود را به‌عنوان پنجمین شاخه نیروهای مسلح تأسیس کرد؛ نیرویی که به‌صورت محلی استخدام می‌شود و وظیفه اصلی آن حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی همان منطقه است و حتی در زمان بسیج عمومی، به ارتش منظم نمی‌پیوندد. فنلاند نیز با رویکردی فراگیر، حفاظت از عملکردهای حیاتی دولت نظیر شبکه آب، انرژی و حمل‌ونقل را به‌عنوان یک وظیفه دائمی در یک چارچوب مشترک غیرنظامی و نظامی ادغام کرده است.

بریتانیا در حال حاضر فاقد چنین ساختار منسجمی است. اگرچه برنامه‌هایی برای دفاع داخلی در حال پیگیری است و قرار است رزمایشی ملی در سال ۲۰۲۷ برگزار شود، اما فقدان یک نهاد متولی با اختیارات اجرایی و منابع کافی به‌شدت احساس می‌شود. مشکل اصلی این است که نیروهای ذخیره فعلی بریتانیا هم‌زمان وظیفه دفاع داخلی و مشارکت در مأموریت‌های خارجی ناتو را بر عهده دارند. در صورت بروز یک بحران گسترده در اروپا، این دو نیاز با یکدیگر تداخل پیدا خواهند کرد و توان دفاع بومی تضعیف خواهد شد.

برای رفع این ضعف ساختاری، بریتانیا باید با تأسیس یگان‌های ذخیره جدید، مأموریت دفاع داخلی را از عملیات‌های خارجی تفکیک کند. این یگان‌ها که جایگزین نیروهای امنیتی فعلی نمی‌شوند، وظیفه تأمین امنیت فراتر از حصار پایگاه‌ها و حفاظت از زیرساخت‌های غیرنظامی را برای دوره‌های طولانی‌مدت بر عهده خواهند گرفت. همچنین، حفاظت از قلمرو داخلی باید به‌عنوان یک مأموریت دائمی با بودجه‌ای مستقل و مصون از کاهش هزینه‌های دفاعی تعریف شود. در نهایت، هم‌زمان با صدور مجوز برای عملیات نظامی کشورهای متحد از خاک بریتانیا، الزامات حفاظتی آن مناطق نیز باید به‌طور جامع ارزیابی و تأمین گردد./ منبع