خیانت آمریکا به متحدان عرب، خلاء خطرناکی در غرب‌آسیا ایجاد می‌کند

رهبران جهان عرب، در بهترین حالت، هیچ ارزشی ندارند. در رتبه‌بندی قدرت‌های جهانی، در پایین‌ترین جایگاه بدون نفوذ یا صدا، بی‌چهره‌اند. این رهبران تحت ستم ابرقدرت آمریکا قرار دارند و در مقابل، بر مردم خود ستم می‌کنند. در عین حال، یک کلمه از یک وزیر اسرائیلی درجه دو، تأثیر بیشتری بر یک ابرقدرت دارد تا کل جهان عرب و صدها میلیون ساکنان آن. نیروهای امنیتی این کشورها علیه «دشمنان داخلی» طراحی شده‌اند؛ در حالی که خطرات خارجی توسط «دوستان ما»، آمریکایی‌ها، مدیریت می‌شود؛ و این ادامه سنت تکیه بر «دوست ما انگلیس» در صد سال پیش است. همان‌طور که می‌گویند «گویی هرگز نرفته و بازنگشته‌اند»، استعمارها همچنان حتی از اقیانوس‌ها حکمرانی خود را می‌کنند.

به‌لطف تسلیحات آمریکایی، اسرائیل قادر به نابودی کاخ ریاست‌جمهوری هر رهبر عرب است. و اگر اکنون نابود نشده، تنها به‌دلیل بزرگواری ستاره در حال صعود یعنی یسرائیل کاتس، وزیر دفاع، است. ای آمریکایی‌های عزیز! قطر چه گناهی کرده که باید اینچنین بها بدهد؟ شما بزرگ‌ترین پایگاه نظامی منطقه را برای حفاظت از منافع‌تان تأسیس کردید و طبق دستوراتتان، به‌عنوان واسطه با حماس عمل کرد. قطری‌ها تصور می‌کردند محافظت‌شده‌اند و شما در کنار‌شان هستید. این است نحوه رفتار شما با دوستان‌تان! علاوه بر این، آیا آن‌ها هواپیمایی به ارزش چهارصد میلیون دلار به شما نداده و صدها میلیون دلار دیگر در اقتصاد آمریکا سرمایه‌گذاری نکرده‌اند؟

کشورهای حاشیه خلیج فارس چه کرده‌اند که شما را آزرده کنند؟ آن‌هایی که تنها در بازدید اخیر دونالد ترامپ، مبالغ نجومی به او هدیه دادند. شما حتی یکی از خواسته‌های‌شان را برآورده نکرده‌اید. آن‌ها از اسرائیل می‌خواهند کرانه باختری را ضمیمه نکند، و همزمان، بتسالل اسموتریچ، وزیر دارایی، که حتی یک پنی به آمریکایی‌ها نداده، دست بالا را دارد و پاکسازی قومی را اجرا می‌کند. واقعاً احساس حقارت این رهبران از کجا آمده است؟ در عربی ضرب‌المثلی است که می‌گوید: «به کسی که به تو اعتماد کرده خیانت نکن، حتی اگر خائن باشی». حتی شکارچیان هنگام نزدیک‌شدن توله شکار، لطف و نرمی نشان می‌دهند؛ و به احساسات حیوانی‌شان خیانت نمی‌کنند. کشورهای حاشیه خلیج فارس به آمریکا اعتماد کردند و آمریکا هم خنجر به پشت‌شان زد. آن‌ها میلیاردها دلار خرج کردند و امنیت‌شان را به آمریکا سپردند، و حال اگر در لحظه حیاتی، این خرج‌ها و حاتم‌بخشی‌ها عمل نکنند چه؟ آمریکا اکنون ادعا می‌کند از حمله به قطر تا آخرین لحظه بی‌خبر بود. باید به قطری‌ها گفت دوست‌شان هم خائن است و هم دروغگو.

عملیات دوحه، یک عملیات بیش از حد بود و عواقب خواهد داشت. از جمله اینکه کشورهای حاشیه خلیج فارس به‌دنبال محافظان منطقه‌ای جدید خواهند گشت؛ چین و روسیه منتظر دعوت آن‌ها هستند. پیش‌بینی من این است که پاسخ، گسترده خواهد بود زیرا چیزهایی که شکسته شوند، قابل ترمیم نیستند؛ به‌ویژه وقتی پای جان در میان است. به مخاطبان یهودی در اسرائیل می‌گویم: داشتن همسایه‌ای که تحقیرش کرده‌اید، خطرناک است. عرب ساده، رودخانه‌های خون در مرز را می‌بیند و رهبرانش را که حتی انگشتی برنداشته‌اند. آن‌ها حتی اعتراض به وحشت‌های غزه را سرکوب می‌کنند. اما حتی نان آنجا که رهبران برای توجیه عدم پاسخشان به آن استناد می‌کنند، تلخ است و هر لحظه، مردم آن را دور می‌ریزند.

ضربات دوحه علیه حماس ثابت می‌کند اسرائیل کاملاً دیوانه شده است. حمله به قطر، اسرائیل را به‌عنوان بازیگری خطرناک حتی برای متحدان جلوه می‌دهد. اسرائیل یا ما: رهبران عرب از ترامپ خواهند خواست تا آن‌ها را از متحد اصلی‌اش در منطقه محافظت کند. موضع قاطع عرب‌ها به‌نفع مخاطبان یهودی است. موضع قاطع علیه ادامه جنگ در نوار غزه، می‌توانست نتانیاهو را مدت‌ها پیش وادار به توقف جنگ و بازگرداندن همه گروگان‌ها نماید. افکار عمومی اسرائیل که مخالف ادامه جنگ و به‌حال‌خودگذاشتن گروگان‌هاست، دست در دست فشار کشورهای عربی بر ایالات متحده، که کشور عمدتاً مسئول ادامه این وضعیت دشوار است، جلو می‌آید.

منطقه تک‌قطبی، منطقه خطرناکی است، زیرا قطب واحد به عمل خارج از مرزهایش بسنده نمی‌کند. آن قطب، داخل مرزها هم دستورکارش را پیش می‌برد./ منبع