تحلیل راهبرد پنتاگون در مناقشه ایران؛ نگاهی به چالشها و ابهامات نظامی واشنگتن
نگرش مقام ارشد پنتاگون به مناقشه ایران، چشمانداز مبهم و نگرانی منتقدان جنگ را تشدید میکند.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «تحلیل راهبرد پنتاگون در مناقشه ایران؛ نگاهی به چالشها و ابهامات نظامی واشنگتن» نوشته جود روسو (Jude Russo) در آمریکن کانسروتیو (American Conservative) منتشر شده است. این یادداشت، به بررسی و نقد دیدگاههای البریج کولبی، مقام ارشد وزارت دفاع ایالات متحده، پیرامون مناقشه اخیر با ایران میپردازد. متن، استدلال میکند که راهبرد دولت آمریکا در قبال ایران فاقد وضوح کافی است و نگرانیها درباره فرسایشی شدن درگیریها و کمبود ذخایر نظامی را برطرف نمیکند. در ادامه، چکیده این مطلب آمده است.
مصاحبه اخیر البریج کولبی، دستیار وزیر دفاع در امور سیاستگذاری، با روزنامه نیویورک تایمز ابعاد تازهای از راهبرد واشنگتن در قبال مناقشه خلیج فارس را آشکار کرده است. کولبی که پیشتر به عنوان طراح اصلی سیاست دفاعی دولت اول ترامپ با محوریت مهار چین شناخته میشد، پیش از این منطقه خلیج فارس را در اولویت پایین تری برای منافع ملی آمریکا قرار داده بود. با این حال، او اکنون به عنوان یک مقام دولتی، از خطمشی رسمی دولت دفاع میکند و به دفاع از اقدامات نظامی و فشارهای اقتصادی جاری علیه ایران میپردازد.
یکی از محورهای اصلی مورد بحث، نگرانی تحلیلگران درباره وضعیت ذخایر تسلیحاتی و تجهیزات نظامی است. کولبی این نگرانیها را اغراقآمیز میداند و اطمینان میدهد که توانمندیهای کلیدی با کمبود جدی مواجه نیستند. با وجود این، منتقدان بر این باورند که اتکای صرف به اظهارات مقامهای رسمی، بدون ارائه جزئیات شفاف، نمیتواند اضطرابهای ناشی از جابجایی تجهیزات راهبردی یا طولانی شدن درگیریها را تسکین دهد.
در خصوص افق زمانی جنگ و احتمال شکلگیری یک بنبست نظامی، کولبی ارزیابیهای منفی را نمیپذیرد و بر این نکته تأکید میکند که باید زمان بیشتری به این راهبرد فرصت داد تا نتایج مطلوب خود را در قالب فشارهای نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک نشان دهد. از سوی دیگر، منتقدان یادآور میشوند که تکیه بر تحریمهای اقتصادی و ابزارهای تنبیهی گذشته، سابقه چندان درخشانی در تغییر رفتار تهران نداشته و تداوم این روند میتواند کشور را به سوی یک چرخه فرسایشی و بیثبات هدایت کند.
اهداف اعلامشده از سوی پنتاگون، نظیر ممانعت از دسترسی ایران به تسلیحات هستهای و تضعیف توانمندیهای موشکانداز و دریایی این کشور، اگرچه دستاوردهایی به همراه داشته، اما به اعتقاد ناظران، غیبت یک راهکار دیپلماتیک پایدار چشمانداز آینده را تیرهوتار ساخته است. در غیاب یک توافق جامع، استمرار حملات متقابل تنها به تشدید تنشها دامن میزند و ثبات امنیتی منطقه را بیش از پیش به مخاطره میاندازد./منبع
