امنیت و دفاعخاورمیانه

حمله به ایران، پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای

کاخ سفید گزینه‌های حمله به ایران را برای نمایش قدرت و تقویت موقعیت جمهوری‌خواهان بررسی می‌کند.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «حمله به ایران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای» به قلم نانسی ای. یوسف (Nancy A. Youssef) و جاناتان لمیر (Jonathan Lemire)، منتشرشده در آتلانتیک (Atlantic)، به بررسی احتمال ازسرگیری حملات نظامی آمریکا علیه ایران در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای می‌پردازد و نشان می‌دهد که ملاحظات نظامی، تلاش برای کاهش قیمت سوخت و محاسبات انتخاباتی دولت ترامپ در بررسی گزینه‌های جدید حمله نقش دارند؛ هرچند هنوز تصمیم نهایی اتخاذ نشده است. در ادامه، چکیده این یادداشت را می‌خوانید.

با نزدیک‌شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶، دولت دونالد ترامپ در حال بررسی گزینه‌هایی برای ازسرگیری حملات نظامی علیه ایران است؛ اقدامی که می‌تواند وقفه چند هفته‌ای در درگیری‌های دو کشور را پایان دهد. پس از ماه‌ها جنگ متناوب، توقف نسبی درگیری‌ها فضایی آرام‌تر ایجاد کرده بود. تصور غالب این بود که کاخ سفید برای جلوگیری از یادآوری جنگی نامحبوب که به موقعیت انتخاباتی جمهوری‌خواهان آسیب رسانده است، تا پایان انتخابات از تشدید تنش‌ها خودداری خواهد کرد. بااین‌حال، درخواست کاخ سفید از پنتاگون برای تدوین گزینه‌های حمله نشان می‌دهد که این احتمال همچنان مطرح است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، برنامه‌ریزان فرماندهی مرکزی آمریکا، مسئول هماهنگی عملیات نظامی در منطقه، در حال بررسی اهداف و ابعاد احتمالی حملات هستند. هنوز درباره مقیاس عملیات، اهداف موردنظر و اجرای نهایی آن تصمیمی اتخاذ نشده است. این طرح در شرایطی بررسی می‌شود که دولت آمریکا به دنبال کاهش قیمت بنزین و نمایش پیشرفت در جنگ پیش از رأی‌گیری است. از این منظر، تصمیم احتمالی برای حمله صرفاً در چارچوب ملاحظات نظامی قابل بررسی نیست و محاسبات سیاسی و اقتصادی نیز در آن نقش دارند.

طرفداران اقدام نظامی محدود معتقدند که حمله‌ای تازه می‌تواند به ترامپ امکان دهد خود را در موضع قدرت نشان دهد و دستاوردی برای پایان‌بندی سیاسی جنگ معرفی کند. چنین روایتی ممکن است به جمهوری‌خواهان کمک کند تا در روزهای باقی‌مانده تا انتخابات، بخشی از ابتکار عمل سیاسی را بازیابند. در این محاسبات، کاهش قیمت سوخت و ارائه تصویری از پیشرفت در جنگ اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا هزینه‌های اقتصادی درگیری و پیامدهای آن برای زندگی روزمره رأی‌دهندگان می‌تواند بر ارزیابی آنان از عملکرد دولت اثر بگذارد.

بااین‌حال، حتی حامیان حملات محدود نیز اذعان دارند که چنین عملیاتی به‌تنهایی تضمین نمی‌کند ایران پای میز مذاکره بازگردد، عبورومرور ایمن از تنگه هرمز برقرار شود یا قیمت بنزین پیش از روز انتخابات کاهش یابد. بنابراین، میان اهداف سیاسی مورد انتظار و نتایج عملیاتی قابل دستیابی فاصله‌ای جدی وجود دارد. نمایش قدرت نظامی ممکن است امکان طرح ادعای پیروزی را فراهم کند، اما حل مسائل اصلی جنگ به اقداماتی فراتر از حملات محدود نیاز دارد.

یکی دیگر از ابعاد مهم طرح، احتمال تغییر زمان‌بندی درگیری‌هاست. ترامپ پیش‌تر احتمال ازسرگیری جنگ در آینده را مطرح کرده است. در نتیجه، یک عملیات محدود پیش از انتخابات می‌تواند مقدمه‌ای برای اقدامات گسترده‌تر پس از رأی‌گیری باشد؛ زمانی که محدودیت‌های ناشی از ملاحظات انتخاباتی ممکن است کاهش یابد. چنین سناریویی خطر تداوم بی‌ثباتی و تشدید دوباره درگیری‌ها را افزایش می‌دهد.

در مجموع، بررسی گزینه‌های حمله به ایران نشان‌دهنده پیوند پیچیده میان راهبرد نظامی، امنیت انرژی و رقابت انتخاباتی در آمریکا است. بااین‌حال، تدوین طرح عملیاتی به معنای اتخاذ تصمیم قطعی برای اجرای آن نیست. پرسش اصلی این است که آیا اقدام نظامی محدود می‌تواند دستاوردی واقعی در میدان ایجاد کند یا عمدتاً ابزاری برای مدیریت فضای سیاسی پیش از انتخابات خواهد بود. در شرایطی که پیامدهای اقتصادی و امنیتی جنگ همچنان پابرجاست، هرگونه تشدید تنش می‌تواند اهداف اعلام‌شده دولت را با مخاطرات تازه‌ای روبه‌رو کند./ منبع

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا