شکست نظامی هفت اکتبر و پیروزی نسلی السنوار بر جامعه اسرائیل

رهبر حماس با وجود شکست نظامی در غزه، موفق شد جامعه اسرائیل را به سمت افراط‌گرایی، انزوای جهانی و فروپاشی اجتماعی سوق دهد.

به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «شکست نظامی هفت اکتبر و پیروزی نسلی السنوار بر جامعه اسرائیل» به قلم روویک روزنتال (Ruvik Rosenthal) در هاآرتص (Haaretz) منتشر شده است. این یادداشت استدلال می‌کند که یحیی السنوار با وجود ناکامی در اهداف نظامی خود، توانست با ایجاد شکاف‌های عمیق، اسرائیل را به جامعه‌ای منزوی، افراطی و نظامی‌گرا تبدیل کند. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.

نظرسنجی‌ها در سرزمین‌های اشغالی نشان می‌دهد که بخش بزرگی از اسرائیلی‌ها درباره پیروزی در جنگ تردید دارند، اما فراتر از افکار عمومی، بررسی تحولات اجتماعی نشان‌دهنده واقعیتی تلخ و نگران‌کننده است: یحیی السنوار پیروز شد. او جامعه اسرائیل را نه برای یک یا سه سال، بلکه برای نسل‌های آینده شکست داد. تمام تنش‌ها و بحران‌های فروخورده در این جامعه اکنون شعله‌ور شده و اسرائیل را به موجودیتی تبدیل کرده است که با امواج نفرت تعریف می‌شود؛ نفرت از اعراب، نفرت از جهانی که به آن‌ها پشت کرده و نفرت از هر دگراندیشی.

السنوار موفق شد چهره‌های حاشیه‌ای و افراطی را به جریان اصلی سیاست اسرائیل وارد کند. خاخام‌های گمنامی که خواستار نابودی کامل خانه‌های غزه هستند، اکنون به قهرمانان رسانه‌های راست‌گرا تبدیل شده‌اند. چهره‌های مطرودی مانند موشه فیگلین و ایتامار بن‌گویر جایگاه خود را در احزاب حاکم تثبیت کرده‌اند و نظامیانی چون عوفر وینتر به رهبران پوپولیست تبدیل شده‌اند. امروز حامیان ایده «ترانسفر» (انتقال اجباری جمعیت) دیگر یک اقلیت کوچک نیستند، بلکه مرکزیت سیاسی را در اختیار دارند؛ تحولی که وام‌دار عملیات حماس است.

هرچند طرح نظامی حماس به نابودی غزه و کشته‌شدن ده‌ها هزار فلسطینی منجر شد، اما السنوار توانست به زیرساخت‌های امنیت ملی و نقاط ضعف اسرائیل ضربه‌ای کاری وارد کند؛ جایی که جنگنده‌ها و توپخانه‌ها کارایی ندارند. بحران صدها گروگان در تونل‌های حماس، اسرائیل را از درون پاره‌پاره کرد. این جنگ همچنین تل‌آویو را به یک منفور جهانی تبدیل کرد، میلیون‌ها جوان غربی را به حامیان فلسطین بدل ساخت و به همدردی آخرین متحد وفادار اسرائیل، یعنی ایالات متحده، آسیب جدی رساند.

علاوه بر این، هزینه‌های جنگ، بدهی ملی چند تریلیون شکلی را به نسل‌های آینده تحمیل کرده است. این بحران، اسرائیل را یک گام به سمت تبدیل‌شدن به «سوپر اسپارتا» (ابر-اسپارت) یا یک دولت کاملاً نظامی نزدیک‌تر کرد. در این حکومت نظامی‌گرا، آموزش و بهداشت به سطح کشورهای جهان سوم سقوط خواهد کرد و فرار مغزها در میان کسانی که برای زندگی ارزش قائل‌اند، شدت خواهد گرفت. در چنین شرایطی حتی ممکن است توافقات صلح با مصر و اردن نیز به خطر بیفتد که به معنای موفقیت السنوار در نابودی پیمان ابراهیم است.

در نهایت، هرچند رهبر حماس ویرانی عظیمی برای مردم خود به بار آورد، اما می‌تواند به این واقعیت دلخوش باشد که جامعه اسرائیل را به موجودیتی شبیه به همان افراط‌گرایی مورد نظر خود تبدیل کرده است؛ جامعه‌ای مملو از نفرت، خشونت و ناامیدی که هیچ درسی از گذشته نخواهد گرفت./ منبع