با نتانیاهو یا بدون او؛ پروژه استعمار شهرک‌نشینی اسرائیل ادامه خواهد یافت
نتایج انتخابات اسرائیل نشان می‌دهد که تفاوت میان راست‌گرایان و مخالفان میانه‌رو تنها در لحن دیپلماتیک است و سرکوب فلسطینیان در هر دو حالت ادامه می‌یابد.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «با نتانیاهو یا بدون او؛ پروژه استعمار شهرک‌نشینی اسرائیل ادامه خواهد یافت» به قلم تمام ابوسلامه (Tamam Abusalama) در نیو عرب (The New Arab) منتشر شده است. این یادداشت استدلال می‌کند که انتخابات پارلمانی اکتبر ۲۰۲۶ اسرائیل، فارغ از اینکه به بقای بنیامین نتانیاهو یا روی کار آمدن گادی آیزنکوت منجر شود، هیچ تغییری در ماهیت استعماری و آپارتاید این رژیم علیه مردم فلسطین ایجاد نخواهد کرد. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
در پی برگزاری انتخابات روز سه‌شنبه در اسرائیل، هم بنیامین نتانیاهو و هم گادی آیزنکوت مدعی پیروزی شدند. نظرسنجی‌های خروجی صندوق‌ها حزب لیکود را با ۵۳ کرسی در جایگاه نخست و حزب «یاشار» به رهبری آیزنکوت را با ۴۸ کرسی در رتبه دوم قرار دادند، اما هیچ‌یک از دو بلوک به حدنصاب ۶۱ کرسی لازم برای تشکیل دولت دست نیافتند. بااین‌حال برای فلسطینیان، اهمیت این انتخابات نه در فرد پیروز، بلکه در واقعیتی است که این رأی‌گیری درباره ساختار سیاسی اسرائیل آشکار یا پنهان می‌کند.
نتانیاهو و متحدان راست‌گرای او صادقانه‌ترین تصویر از ماهیت واقعی ساختار حاکم بر اسرائیل هستند؛ ساختاری که بر پایه پاک‌سازی قومی بنا شده و از طریق آپارتاید، خشونت سازمان‌یافته شهرک‌نشینان در کرانه باختری و نسل‌کشی در غزه تداوم یافته است. تفاوت جریان‌های موسوم به «لیبرال» یا «میانه‌رو» با نتانیاهو تنها در آن است که آن‌ها همین واقعیت را در پوشش واژگانی چون دموکراسی، هم‌زیستی و صلح پنهان می‌کنند، در حالی که نتانیاهو نیازی به این صحنه‌آرایی نمی‌بیند و صراحتاً اسرائیل را دولت انحصاری قوم یهود می‌خواند.
روی کار آمدن یک دولت میانه‌رو یا ائتلافی، این سیاست‌های استعماری را متوقف نخواهد کرد، بلکه تنها چهره بین‌المللی آن را تطهیر می‌کند. تجربه تاریخی نیز گواه همین امر است؛ چنان‌که گسترش شهرک‌سازی‌ها در دوران دولت‌های حزب کارگر و در طول سال‌های روند اسلو با سرعت ادامه یافت، در حالی که جامعه جهانی سرگرم تشویق نمایش صلح بود.
رفتار ساختار سیاسی اسرائیل با شهروندان عرب فلسطینی در همین انتخابات نیز عمق این بحران را نشان می‌دهد. احزاب عربی پیش از انتخابات رد صلاحیت شدند و تنها با حکم دادگاه به رقابت بازگشتند، مشارکت بالای آن‌ها در روز رأی‌گیری «وضعیت اضطراری» خوانده شد و اکنون رکوردشکنی آن‌ها در کسب کرسی با اتهام «سرقت انتخابات» و درخواست برای بازجویی و بازداشت رهبرانشان روبه‌رو شده است.
حتی اپوزیسیون میانه‌رو نیز از تشکیل دولت ائتلافی با احزاب عربی خودداری می‌کند؛ واقعیتی که ثابت می‌کند مسئله اصلی یک نخست‌وزیر نیست، بلکه کل ساختار ایدئولوژیک حاکم بر اسرائیل است./ منبع