ابتذال سیاسی در اسرائیل؛ فرار از واقعیتهای تلخ جنگ در کارزارهای انتخاباتی
درحالیکه اسرائیل با بحرانهای غزه، لبنان و انزوای جهانی روبهروست، رقابتهای انتخاباتی به بحثهای سطحی درباره برنامه روزانه نتانیاهو تقلیل یافته است.
به گزارش اطلس دیپلماسی، یادداشتی با عنوان «ابتذال سیاسی در اسرائیل؛ فرار از واقعیتهای تلخ جنگ در کارزارهای انتخاباتی» به قلم گدعون لوی (Gideon Levy) در هاآرتص (Haaretz) منتشر شده است. این یادداشت با انتقاد از سطحینگری حاکم بر فضای انتخابات اسرائیل، استدلال میکند که تمرکز رسانهها و سیاستمداران بر جزئیات بیاهمیت، سرپوشی برای فرار از پاسخگویی درباره ویرانیهای غزه، جنگافروزی در منطقه و انزوای بینالمللی این رژیم است. در ادامه، چکیده مطلب آمده است.
فضای سیاسی و رسانهای اسرائیل این روزها درگیر بحثهای بیاهمیت و حاشیهای است. کارشناسان و خبرنگاران با آبوتاب فراوان در حال بررسی این موضوع هستند که بنیامین نتانیاهو در صبح روز هفتم اکتبر ۲۰۲۳ دقیقاً چه ساعتی از خواب بیدار شد، چه زمانی تماس تلفنی را دریافت کرد و در آن دقایق سرنوشتساز چه میکرد. این تمرکز وسواسگونه بر برنامه روزانه نخستوزیر و تلاش برای یافتن مدارک مقصرسازی فردی، نشاندهنده سطحینگری عمیق در کارزارهای انتخاباتی است که از هرگونه محتوای واقعی و راهبردی تهی شدهاند.
بسیاری معتقدند انتخابات ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ سرنوشتسازترین انتخابات در تاریخ اسرائیل است و نتایج آن آینده این ساختار را برای همیشه رقم خواهد زد. بااینحال، آنچه در عمل مشاهده میشود، فرار دستهجمعی از پرداختن به بحرانهای حیاتی است. هیچکس جرئت نمیکند به سؤالات بنیادین و سوزان پاسخ دهد؛ اینکه مسئولیت ویرانیهای غزه و لبنان با کیست؟ جنگافروزیهای بیپایان تا کجا ادامه خواهد یافت؟ وضعیت شهرکسازیها چه خواهد شد و اسرائیل چگونه میخواهد از باتلاق انزوای بینالمللی و بایکوت جهانی خارج شود؟
نتانیاهو عامدانه افکار عمومی را از این پرسشهای اساسی منحرف میکند، اما رسانهها و احزاب اپوزیسیون نیز دقیقاً در همین دام افتادهاند. به نظر میرسد بازنکردن زخمهای عمیق برای مخالفان نیز راحتتر است، زیرا آنها هم هیچ راهحل واقعی و جایگزینی برای خروج از این بحران ندارند. در این میان، فضای انتخابات به یک فصل نقلوانتقالات ورزشی یا بنگاه کاریابی برای سیاستمداران تقلیل یافته است؛ جایی که دغدغه اصلی، جابهجایی چهرههایی مانند تالی گوتلیب به حزب افراطی ایتامار بنگویر یا آینده شغلی افراد است.
حتی اگر چهرههایی مانند آویگدور لیبرمن جایگزین وزرای افراطی فعلی شوند، یا ائتلافی به رهبری نفتالی بنت و گادی آیزنکوت روی کار بیاید، تضمینی برای تغییر جهتگیریهای کلان و توقف خشونتها علیه فلسطینیان وجود ندارد. کارزار انتخاباتی که در آن هیچ حرفی از سرنوشت جنگ در غزه و لبنان زده نمیشود، پیشدرآمدی تاریک از دوران پس از انتخابات است. این بیتفاوتی عمومی نشان میدهد جامعهای که ادعا میکند در آستانه تاریخیترین تصمیم خود قرار دارد، تا چه اندازه از واقعیتهای پیرامون خود فاصله گرفته و ارتباطش را با جهان واقعی از دست داده است./ منبع
