تقابل سیاسی و رسانهای دو میلیاردر برجسته
به گزارش اطلس دیپلماسی، مقالهای با عنوان «تقابل سیاسی و رسانهای دو میلیاردر برجسته» نوشتهی مورین داود (Maureen Dowd)، و منتشرشده در نیویورک تایمز (The New York Times)، به تحلیل منازعه کلامی و رسانهای میان دونالد ترامپ و ایلان ماسک میپردازد که نمادی از تقابل پیچیده قدرت سیاسی و فناوری در فضای معاصر آمریکا است. این مقاله چالشهای همپوشانی نفوذ اقتصادی، فناوری و سیاست را بهصورت فشرده بررسی میکند. در ادامه، چکیده مطلب را میخوانید.
دو میلیاردر جنجالی، دونالد ترامپ و ایلان ماسک، درگیری کلامی و رسانهای شدیدی را تجربه میکنند که نمادی از نزاعهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی گستردهتر در آمریکا است. ترامپ در اوج تنشهای بین روسیه و اوکراین، توصیه کرده بود بهتر است به درگیریهای دیگران کاری نداشته باشیم، اما این توصیه بیشتر به منازعه شخصی او با ماسک در شبکههای اجتماعی بازمیگردد؛ دو فردی که در دنیای خود هر دو رفتاری کودکانه و پرتنش دارند. این جنگ لفظی دیجیتال بر بستر شرکتهای شبکههای اجتماعی آنها در واشنگتن به چشم میآید و درگیریشان به سرعت به تیتر رسانهها تبدیل شده است.
ترامپ پیشتر با خرید یک خودروی تسلای قرمز مدل S با قیمت بیش از ۸۰ هزار دلار در حیاط کاخ سفید نمایشی انجام داد اما بعد اعلام کرد قصد فروش آن را دارد. در روزهای پرتنش اخیر، ترامپ تلاش کرد چهرهای آرام و بیتفاوت نشان دهد و حتی گفت به ماسک فکر نمیکند و برای او آرزوی موفقیت دارد، اما همزمان در مصاحبههایی با شبکههای خبری ماسک را دیوانه خواند و به مشکلات او اشاره کرد، خصوصاً با توجه به خبرهایی درباره مصرف دارو توسط ماسک. در حالی که برخی از طرفداران ترامپ همچنان او را حمایت میکنند، دولت اوضاع را در تلاش برای بازگرداندن کارمندان فدرال که در زمان مدیریت ماسک از کار برکنار شده بودند، بحرانی توصیف میکند.
ترامپ در شبکه اجتماعی «Truth Social» تهدید کرد که قصد دارد قراردادهای دولتی که به ماسک سود زیادی رساندهاند را قطع کند، در حالی که این قراردادها، به ویژه مربوط به شرکت فضایی SpaceX، از نظر امنیت ملی آمریکا اهمیت زیادی دارند. ماسک نیز تلاش کرد ترامپ را به ارتباط با جفری اپستین متهم کند بدون ارائه سند معتبر و حتی خواستار استیضاح او شد، اما ترامپ این اتهامات را قاطعانه رد کرد. همچنین ماسک از فرصت استفاده کرد تا با یادآوری وعدههای مالی ترامپ و حزب جمهوریخواه آنها را به ریاکاری متهم کند، چرا که در عمل بدهیهای عمومی را افزایش دادهاند و سیاستهایی را دنبال میکنند که به نفع ثروتمندان است و از مراقبتهای بهداشتی قشرهای کمدرآمد میکاهد.
ترامپ در پاسخ به این حملات قدیمی ماسک، با کنایه به وی گفت که مردی که این توییتها را نوشته کجاست و آیا او توسط بدل جایگزین شده است؟ با شروع آخر هفته، ترامپ به نظر میرسید که در این جنگ رسانهای برنده است و ماسک سکوت کرده بود، در حالی که برخی مفسران رسانهای آمریکایی از دو طرف خواستند به توافق برسند.
ترامپ ضعفهای ماسک را که پیشتر نیز مشهود بود، آشکار کرد. در سال ۲۰۱۷، وقتی یکی از بزرگان فناوری به ماسک گفت نمیتواند با فرار به مریخ از تأثیر هوش مصنوعی فرار کند چون این فناوری او را دنبال خواهد کرد، روشن شد که ماسک در درک عمیق سیاسی و قدرت سیاسی ناتوان است، حتی اگر در عرصه فناوری فردی برجسته باشد. ترامپ در پی منافع سیاسی خود بود و نسبت به تضاد منافع در انتصاب ماسک به ریاست ناسا حساسیتی نداشت، اما نسبت به حمایت مالی نامزد ماسک از دموکراتها و لغو برنامه ماسک برای حضور در جلسهای درباره استراتژی نظامی علیه چین در پنتاگون واکنش نشان داد. همچنین، ترامپ انتقادهای عمومی ماسک درباره تعرفهها و طرحهای قانونی خود را تحمل نکرد.
در اشاره به رمان کلاسیک «فرانکشتاین» نوشته مری شلی، تشبیهی زده شده به دانشمندان جوان و پرادعای سیلیکون ولی که بدون توجه به پیامدهای فناوریهای نوین، موجوداتی خطرناک میآفرینند که ممکن است علیه سازندگان خود شورش کنند. ماسک ترامپ را به نادانی متهم کرد و یادآور شد که خود با حمایت مالی بیش از ۲۹۰ میلیون دلار از جمهوریخواهان باعث پیروزی ترامپ شده است؛ به عبارتی، او هیولایی را خلق کرده که اکنون علیه خود عمل میکند.
اما در سوی دیگر، ترامپ نیز هیولایی خلق کرده که حالا علیه خودش عمل میکند. او با خشم نوشت که ماسک توانایی خود را از دست داده و به خاطر لغو فرمان خرید اجباری خودروهای الکتریکی که ماسک پیشتر بر آن پافشاری میکرد، دیوانه شده است.
در نهایت، با وجود همه ژستهای مردانه و غرور، مشخص است که ترامپ از منازعات علنی و درگیریهای رسانهای لذت میبرد و این کشمکش میان او و ماسک نمونهای از درگیریهای سیاسی و رسانهای پیچیده و پرتنش در دنیای امروز شده است. این نزاع نشان میدهد که قدرت و نفوذ فناوری و سیاست چقدر میتواند به یکدیگر گره خورده و در عین حال چالشبرانگیز باشد، به ویژه هنگامی که هر دو طرف از ابعاد انسانی، سیاسی و اخلاقی تا حدی کماطلاع یا بیاعتنا باشند./ منبع



