آیا «وزارت جنگ» ترامپ می‌تواند جنگی را پیروز شود؟

دونالد ترامپ روز جمعه فرمانی امضا کرد که براساس آن پنتاگون با نام «وزارت جنگ» معرفی شود؛ اقدامی که توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد. اما نگرانی واقعی برای آمریکایی‌ها این نیست که تابلوی آن وزارت چه نامی دارد، بلکه این است که آیا ارتش آمریکا توانایی پیروزی در جنگ بزرگ بعدی را دارد یا نه. ترامپ علاقه زیادی به تغییر نام‌ها و بازآفرینی برندها دارد. او در مراسم امضا گفت تغییر نام وزارت دفاع در سال ۱۹۴۹ به‌دلیل «بیداری» جامعه آمریکا بوده و افزود که نام وزارت جنگ «مناسب‌تر» است، زیرا ایالات متحده قوی‌ترین ارتش و بهترین تجهیزات دنیا را در اختیار دارد. او همچنین پیت هگست را به‌عنوان وزیر جنگ معرفی کرد.

هگست نیز این تغییر را یادآور دوره‌ای دانست که آمریکا در جنگ‌های جهانی اول و دوم پیروز شد و گفت کشور باید به موضع تهاجمی برگردد نه صرفاً دفاعی. اما واقعیت این است که ایالات متحده در قرن بیستم تنها به این دلیل پیروز شد که بزرگ‌ترین قدرت نظامی را ساخته و اراده سیاسی لازم برای استفاده از آن را داشت. این دو عامل با وجود آنکه ترامپ در نشست‌های دیپلماتیک با پرواز بمب‌افکن بی-۲ قدرت‌نمایی می‌کند، اکنون کمیاب هستند.

در سال ۱۹۵۲، در اوج جنگ کره، آمریکا ۱۶.۹ درصد اقتصاد خود را صرف دفاع می‌کرد و در جنگ ویتنام بیش از هشت درصد. اما امروزه، با افزایش شدید هزینه‌های داخلی در حوزه‌هایی چون بهداشت، بازنشستگی و آموزش، سهم بودجه پنتاگون به تنها سه درصد تولید ناخالص داخلی رسیده است. تزریق نقدی یک‌باره ترامپ در «لایحه مصالحه» امسال نمی‌تواند این روند نزولی را تغییر دهد.

یک کمیسیون دوحزبی در راهبرد دفاع ملی سال گذشته هشدار داد که آمریکا آخرین بار در جنگ جهانی دوم یک نبرد جهانی را تجربه کرد که نزدیک به هشتاد سال پیش پایان یافت، و آخرین بار در دوران جنگ سرد آمادگی چنین نبردی را داشت که ۳۵ سال پیش تمام شد. این کمیسیون تأکید کرد کشور امروز برای چنین جنگی آماده نیست و باید ارتشی داشته باشد که توان نبرد همزمان در بیش از یک جبهه را دارا باشد. با توجه به هم‌پیمانی و هماهنگی احتمالی میان رقبای پیچیده‌ای مانند چین، روسیه، ایران و کره شمالی، جنگ آینده ممکن است نه کوتاه باشد و نه محدود به یک قاره.

با این حال، گزارش‌های غیررسمی نشان می‌دهند وزارت جنگ ترامپ به‌زودی راهبردی ارائه خواهد کرد که با این استاندارد فاصله دارد و اولویت آن ممکن است کنترل مرز جنوبی باشد، نه بازدارندگی چین. هنوز روشن نیست که آیا ترامپ واقعاً به عقب‌نشینی گسترده آمریکا از جهان باور دارد یا نه، اما پنتاگون او عملاً چنین روندی را دنبال می‌کند.

مارک کلی، ژنرال بازنشسته نیروی هوایی، روز جمعه در مؤسسه هوافضای میچل هشدار داد که ایالات متحده هم‌اکنون با «بالاترین سطح تهدید» از سوی چین روبه‌رو است، اما نیروی هوایی تنها با نیمی از قدرت رزمی ۳۰ تا چهل سال پیش فعالیت می‌کند. او افزود ناوگان هوایی امروز دوبرابر قدیمی‌تر است، با دوبرابر فشار عملیاتی پرواز می‌کند، خلبانان نصف دفعات آموزشی گذشته را تجربه می‌کنند و آمادگی سکوها به نصف کاهش یافته است.

این فرسایش قدرت سخت نظامی، مشکل اصلی پنتاگون است. تغییر نام ساختمان اهمیتی ندارد؛ بلکه مهم این است که آیا ارتش آماده پیروزی در جنگ است یا نه. در غیر این صورت، تکرار نام «وزارت جنگ» چیزی جز «با صدای بلند حرف‌زدن و چوبی کوچک دردست‌داشتن» نخواهد بود؛ وضعیتی که در نهایت به شکست در جنگ‌ها می‌انجامد./ منبع